การพัฒนาศักยภาพด้านการสื่อสารของนักสื่อสารชุมชนริมคลอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาศักยภาพด้านการสื่อสารสำหรับนักสื่อสารชุมชนริมคลอง ผู้เข้าร่วมกระบวนการวิจัยใช้วิธี การเจาะจงคุณสมบัติและแบบอาสาสมัคร จากชุมชนริมคลองลาดพร้าว-คลองเปรม รวมถึงนักศึกษาจากสาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร ในชั้นปีที่ 3 และชั้นปีที่ 4 เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ การสัมภาษณ์อย่างไม่เป็นทางการ การสังเกต และการจัดกิจกรรมพัฒนาศักยภาพด้านการสื่อสารของนักสื่อสารชุมชนริมคลอง ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาศักยภาพด้านการสื่อสารของนักสื่อสารชุมชนริมคลองเริ่มต้นจากการระดมความคิดเห็น วิเคราะห์ทุนและปัญหาของชุมชน และออกแบบกิจกรรมพัฒนาศักยภาพการสื่อสารนักสื่อสารชุมชนริมคลองร่วมกัน สำหรับเนื้อหากิจกรรมแบ่งออกเป็น 3 ช่วง คือ (1) แลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องสถานการณ์ริมคลองจากเครือข่ายนักสื่อสารชุมชนริมคลองร่วมกับนักศึกษาสาขาวิชานิเทศศาสตร์ ผู้เข้าร่วมกิจกรรม (2) แลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่อง “การจุดประเด็นทางสังคม: ทำอย่างไรให้เป็นข่าว” และ (3) ฝึกปฏิบัติ “การสร้างเครื่องมือการสื่อสาร เพื่อจุดประเด็นทางสังคม” โดยใช้สื่อเฉพาะกิจ เพื่อให้ชุมชนสามารถสร้างเครื่องมือการสื่อสารที่สามารถทำได้ด้วยตนเอง ทำง่าย และค่าใช้จ่ายในการดำเนินการไม่สูงมาก
Downloads
Article Details
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ และคณะ. (2549). ใต้ฟากฟ้าแห่งการศึกษา สื่อบุคคลและเครือข่ายการสื่อสารภาพรวมจากงานวิจัย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
กาญจนา แก้วเทพ. (2550). การใช้และการเสริมความเข้มแข็งให้แก่การสื่อสารเพื่อชุมชน: โอกาสและความเป็นจริง. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
กาญจนา แก้วเทพ. (2548 ก). คิดใหม่ พูดแล้ว และทำได้: การสื่อสารเพื่อการพัฒนาชุมชน/สังคมไทย. (อัดสำเนา).
กาญจนา แก้วเทพ. (2548 ข). แบบเรียนเบื้องต้น: การสื่อสารกับงานพัฒนาท้องถิ่น. (อัดสำเนา).
กาญจนา แก้วเทพ, กิตติ กันภัย, และ ปาริชาต สถาปิตานนท์. (2543). การสื่อสารกับชุมชน: แนวคิดหลักเพื่อการพัฒนา. กรุงเทพฯ: ม.ป.พ. (เอกสารประกอบการประชุมประจำปีว่าด้วยเรื่องชุมชน ครั้งที่ 1 ชุมชนไทยท่ามกลางกระแสการเปลี่ยนแปลง).
กำจร หลุยยะพงศ์. (2558). ทฤษฎีการสื่อสารชุมชน. ใน เอกสารชุดวิชาปรัชญานิเทศศาสตร์และทฤษฎีการสื่อสาร เล่มที่ 2 หน่วยที่ 10. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชิตชยางค์ ยมาภัย. (2553). บทวิเคราะห์นักสื่อสารสุขภาพตามแนวปัญจางควิธี. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 29(2), 29-44.
ดวงพร คำนูณวัฒน์ และคณะ. (2551). การสื่อสารสุขภาพท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.).
นันทิยา ดวงภุมเมศ. (2550). ความต้องการและความเป็นไปได้ในการพัฒนาระบบการสื่อสารสุขภาพและนักสื่อสารสุขภาพในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร, 2(1), 153-163.
วราพร ศรีสุพรรณ และคณะ. (2549) ศึกษาเรื่องการพัฒนาการสื่อสารเพื่อการจัดการป่าชุมชน: กรณีศึกษาป่าชุมชนสะมะแก ต.นาสวน อ.ศรีสวัสดิ์ จ.กาญจนบุรี. ใน สื่อสารเพื่อโลกสวย: บทเรียนจากการสื่อสารเพื่อการจัดการสิ่งแวดล้อมในชุมชน. กรุงเทพฯ: เซเว่น พริ้นติ้ง กรุ๊ป.
สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (พอช.). (2558). นักสื่อสารชุมชนต้องรับใช้ชุมชน: เครือข่ายปฏิรูปที่ดินอีสานร่วมผลักดันสร้างนักสื่อสารชุมชน. วันที่ค้นข้อมูล 4 กุมภาพันธ์ 2559, จาก https://www.codi.or.th/index.php/2015-07-21-04-12-14/2015-07-25-17-40-31/14228-2015-10-28-12-10-22
สถาบันสื่อเด็กและเยาวชน. (2558). ชุมชน 3 ดี. วันที่ค้นข้อมูล 4 กุมภาพันธ์ 2559, จาก http://www.childmedia.net/3deecommunity/network_news/543-% E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8% AD%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3% E0%B8%8A%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%99.html
ศิริพร เลิศยิ่งยศ. (2560). การพัฒนาศักยภาพผู้นำชุมชนเพื่อการแก้ไขปัญหาความยากจนของชุมชนในแหล่งท่องเที่ยวเชิงอารยธรรม อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 25(48), 177-202.
Khon-Kool-Klong. (2558). วันที่ค้นข้อมูล 1 กุมภาพันธ์ 2559, จาก https://www.facebook.com/KhonKoolKlong/photos/a. 1635055440075626.10737 41828.1635053176742519/1651496545098182/?type=3&theater%E0%B8% AD%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%8A% E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0% B8%99.html
