การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาตนเองของผู้ประกอบการธุรกิจชุมชน: กรณีศึกษาเทศบาลตำบลเกาะแต้ว จังหวัดสงขลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ของการศึกษาคือ เพื่อประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาตนเองของผู้ประกอบการธุรกิจชุมชนในเทศบาลตำบลเกาะแต้ว โดยใช้วิธีการออกแบบงานวิจัยผสมผสานแบบขั้นตอนเชิงสำรวจ ซึ่งแบ่งเป็นสองระยะ ระยะ 1 เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลด้วยการสนทนากลุ่มจากคณะกรรมการบริหารกลุ่มธุรกิจชุมชน และตัวแทนจากหน่วยงานรัฐ และในระยะ 2 เก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากสมาชิกของธุรกิจชุมชนจำนวน 71 คน ด้วยแบบสอบถามซึ่งเป็นผลที่ได้จากการวิจัยระยะ 1 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์เนื้อหา ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการเรียงลำดับความสำคัญของข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการจำเป็นสูงสุดในการพัฒนาตนเองด้านการบริหารจัดการ คือ ความสามารถในการจัดทำแผนธุรกิจ 2) ความต้องการจำเป็นสูงสุดในการพัฒนาตนเองด้านการตลาด คือ ความสามารถในการออกแบบตราสินค้า 3) ความต้องการจำเป็นสูงสุด ในการพัฒนาตนเองด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ คือ ความสามารถในการใช้ระบบคอมพิวเตอร์เพื่อแก้ปัญหา 4) ความต้องการจำเป็นสูงสุดในการพัฒนาตนเองด้านการผลิต คือ ความสามารถในการวิเคราะห์ต้นทุนการผลิต 5) ความต้องการจำเป็นสูงสุดในการพัฒนาตนเองด้านบัญชีและการเงิน คือ ความสามารถในการจัดทำงบการเงิน และ 6) ความต้องการจำเป็นสูงสุดในการพัฒนาตนเองด้านทรัพยากรมนุษย์ คือ ความสามารถในการมอบหมายงาน โดยผลการศึกษามีประโยชน์ต่อการออกแบบโครงการบริการวิชาการเพื่อเพิ่มผลการดำเนินงานที่ดีให้กับธุรกิจชุมชน
Downloads
Article Details
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ ทำมา. (2557). แนวทางการพัฒนากลุ่มอาชีพ: กรณีศึกษากลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์จักสานจากต้นกกบ้านหว้า ตำบลบ้านหว้า อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น. เอกสารการประชุมวิชาการ การพัฒนาชนบทที่ยั่งยืน ครั้งที่ 4 (หน้า 164-170). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กษมาพร พวงประยงค์ และนพพร จันทรนำชู. (2556). แนวทางการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนกลุ่มการแปรรูปและผลิตภัณฑ์. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 108-120.
ก่องเกียรติ รักษ์ธรรม, เพ็ญศรี เศรษฐวงศ์, และสมบูรณ์ สุริยวงศ์. (2556). การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาตนเองของอาจารย์มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต. วารสารวิชาการรัตนบัณฑิต, 7(2), 96-108.
เกรียงไกร โพธิ์มณี และสุภาภรณ์ พรหมฤาษี. (2557). การศึกษาความต้องการพัฒนาธุรกิจชุมชนในเขตบางเขน. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร, 9(1), 66-81.
คณิดา ไกรสันติ และรัสมนต์ คำศรี. (2559). แนวทางการพัฒนาศักยภาพกลุ่มวิสาหกิจชุมชนสุชาวดี ตำบลปริก อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา. เอกสารการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 7 (หน้า 554-566). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
จุรีวรรณ จันพลา. (2559). การประเมินความต้องการจำเป็นในการฝึกอบรมทางด้านบริหารธุรกิจของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนล่าง. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 8(2), 76-87.
ชุตินธร บำรุงภักดี. (2559). แนวทางการพัฒนากลุ่มอาชีพงานหัตถกรรมมุกประดับ: กรณีศึกษาบ้านหนองลาด หมู่ 4 ตำบลถ่อนนาลับ อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 11(36), 80-90.
ฐานันท์ ตั้งรุจิกุล และคณิดา ไกรสันติ. (2560). แนวทางการพัฒนาศักยภาพการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรบ้านลานไทร อำเภอนาหม่อม จังหวัดสงขลา, เอกสารการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 8 (หน้า 969-984). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ธงพล พรหมสาขา ณ สกลนคร และอุทิศ สังขรัตน์. (2557). แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชนในเขตลุ่มทะเลสาบสงขลา. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(1), 97-122.
ธนา สมพรเสริม. (2557). การพัฒนาศักยภาพวิสาหกิจชุมชนแปรรูปอหาร: กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชนกลุ่มไส้กรอกสมุนไพร จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารการประชุมวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 52 (หน้า 304-311). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ธวัชชัย พินิจใหม่, สุดารัตน์ แช่มเงิน, สาวิตรี รังสิภัทร์, และทิพวัลย์ สีจันทร์. (2560). การพึ่งพาตนเองของวิสาหกิจชุมชน: กรณีศึกษา วิสาหกิจชุมชนแปรรูปสมุนไพรพื้นบ้านนาโพธิ์ ตำบลท่าแร้ง อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน, 10(3), 70-80.
ธัญชนก ชัยสุข, เดวิด ภิระบรรณ, แจ่มจิตร ภิระบรรณ, และสุลีมาศ คำมุง. (2559). การจัดการวิสาหกิจชุมชนกลุ่มอาชีพไม้กวาดลายดอกแก้ว ตำบลดงสุวรรณ อำเภอดอกคำใต้ จังหวัดพะเยา. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 2(2), 73-96.
ธัญชนก ศิริโสภิตกุล. (2558). การประเมินความต้องการจำเป็นด้านจริยธรรมในการใช้เฟซบุ๊คของวัยรุ่นไทยในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
นลินี ทองประเสริฐ. (2557). การเพิ่มศักยภาพวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดย่อมด้วยแนวทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ที่ใช้สินทรัพย์ทางวัฒนธรรมไทย: กรณีศึกษา วิสาหกิจชุมชนประเภทผ้า และผลิตภัณฑ์จากผ้า. วารสารการจัดการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 7(2), 38-52.
บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. (2555). การพัฒนาและการตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัย: คุณสมบัติการวัดเชิงจิตวิทยา. กรุงเทพ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปนัดดา โพธิงาม. (2560). การศึกษาและพัฒนาการบริหารจัดการกลุ่มวิสาหกิจชุมชน จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิถีสังคมมนุษย์, 5(1), 191-206.
พนิดา ไพรนารี. (2554). การจัดการวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารการประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยกรุงเทพ, (หน้า 393-402). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ภัทรานิตฐ์ ผาสอน และวินิต ชินสุวรรณ. (2558). แนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผลิตผ้าไหม อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น. เอกสารการประชุมวิชาการทางธุรกิจและนวัตกรรมทางการจัดการระดับชาติและนานาชาติ ประจำปี 2558 (หน้า 620-626). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิภาวี กฤษณะภูติ. (2556). การจัดการกลุ่มวิสาหกิจชุมชน: การเรียนรู้จากกลุ่มอาชีพทอผ้าไหมและทอผ้าฝ้ายในจังหวัดขอนแก่น. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์, 30(1), 165-188.
สุธิดา แจ้งประจักษ์. (2560). กระบวนการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนอย่างมีส่วนร่วม: กรณีศึกษากลุ่มซอสพริกป้าพุ ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 25(47), 95-121.
สุนิสา สัจจาเฉลียว และสุรสิทธิ์ วชิรขจร. (2559). พัฒนาการ กระบวนการบริหารจัดการและผลกระทบจากการดำเนินงานของกลุ่มวิสาหกิจ: กรณีศึกษา กลุ่มวิสาหกิจชุมชนผ้าทอนาหมื่นศรี อำเภอนาโยง จังหวัดตรัง. เอกสารการประชุมวิชาการระดับชาติ การบริหารการพัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร (หน้า 367-382). กรุงเทพฯ: คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สุวรรณา เตชะธีระปรีชา, สุรัตน์ หงส์ไทย, และชิดชนก ปรีชานันท์. (2560). การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมการพัฒนายุทธศาสตร์การขับเคลื่อนเครือข่ายวิสาหกิจชุมชน จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 25(49), 215-245.
สุวิมล ว่องวานิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: วี.พริ้นท์ (1991).
อังกาบ บุญสูง. (2554). การศึกษาแนวทางการสร้างเครือข่ายกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผ้าทอพื้นเมืองจังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารศิลปะสถาปัตยกรรมศาสตรมหาวิทยาลัยนเรศวร, 2(1), 63-73.
Aguinis, H., & Kraiger, K. (2009). Benefits of training and development for individuals and teams, organizations, and society. Annual Review of Psychology, 60, 451-474.
Ahmad, N. H., Ramayah, T., Wilson, C., & Kummerow, L. (2010). Is entrepreneurial competency and business success relationship contingent upon business environment? A study of Malaysian SMEs. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 16(3), 182-203.
Binuomote, M. O., & Okoli, B. E. (2015). An assessment of business competencies needed by business education students for entrepreneurial development in Nigeria. Journal of Education and Practice, 6(26), 1-5.
Boas, A. A. V., Dias, T. R. F. V., & Amtmann, R. (2014). A comparative study of entrepreneurial competencies of small business’ owners in the Upper Peninsula of Michigan, USA and companies winning the top prize in Brazil. The Entrepreneurial Executive, 19, 47-66.
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2011). Designing and conducting mixed methods research (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications, Inc.
Eze, T. I., Ezenwafor, J. I., & Igberaharha, C. O. (2016). Assessment of entrepreneurial skills needs for self employment by business education graduates in Delta State, Nigeria. European Journal of Management and Marketing Studies, 1(2), 1-14.
Kraiger, K. (2003). Perspectives on training and development. In WC Borman, DR Ilgen, RJ Klimoski (Ed.). Handbook of Psychology: Volume 12, Industrial and Organizational Osychology (pp. 171-192). Hoboken, NJ: Wiley.
Sousa, M. J., & Almeida, M. do R. (2014). Entrepreneurial skills development. Recent Advances in Applied Economics, 135-139.
