Development of the Digital Literacy Modular Learning Unit for Thai Secondary School Students
Abstract
The research aims to develop the digital literacy modular learning unit for Thai secondary school students and explain factors affect it. The online modular learning unit was developed in process of analysis, design, production and upload on website based online learning management system. The online module was launched to 155 students in various provinces across the country including Chiang Mai, Nakhon Ratchasima, Ubon Ratchathani, Trang and Bangkok Metropolitan Administration. Pre-test and post-test designed was conducted to evaluate knowledge learning outcome. The in-depth interview was conducted among 29 students and 2 teachers, to evaluate students’ attitude towards the digital literacy learning.
The research produced online modular learning unit consist of 8 topics to strengthen knowledge and skill in digital literacy and enhance attitude towards it. The topics are 1) Self, private/public and freedom of expression on online world. 2) Livelihood in real world and online virtual reality world. 3) Online community culture: we, others and world. 4) Online risk and dangerous. 5) Utilizing online media for self and social benefit. 6) Violence, cyber bullying and defraud on online world. 7) Be the good online digital citizen. 8) Buying and selling safely on online market
The module evaluation result shows the post-test score is significantly higher than pre-test score at .05 statistical significant level. This result indicates that the module affected on students’ knowledge. In addition, the conclusion from in-depth interview indicates students’ positive attitude towards digital learning. The students accept the important and appreciate the benefit of digital literacy learning. They realize that learning of digital literacy should raise their caution on dangerous form inappropriate usage.
Regarding to factors affect digital literacy learning, the finding indicate 4 main factors. First factor is learning method such as formal learning in classroom, informal learning outside classroom, computer equipment, learning period of time, sequence of the learning topic. Second, learning environment, comprising computer system, high speed internet, noise form surrounding, disturb from parent when study at home, and inside factor of learner such as anxiety, limited time of learning, forgetting content and low skill of computer usage. Third factors is content and learning activities in the module. This factor comprise of content involvement, compatibility of content and learning activities, various learning activates and difficulty of learning content. Fourth factor is role of teacher, parent and friend that would support student learning.
References
กิดานันท์ มลิทอง. (2548). เทคโนโลยีและการสื่อสารเพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ : อรุณการพิมพ์. [Kidanan malithong. (2005). Technology and Communication for education. Bangkok: Arun Printing.]
จินตวีร์ คล้ายสังข์. (2554). โครงการตำราอีเลิร์นนิ่ง โครงการมหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย หลักการออกแบบเว็บไซต์ทางการศึกษา:ทฤษฎีส่กูารปฏิบัติ. กรุงเทพ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. [Jintavee Khlaisang. (2011). E-learning book project, Thai Cyber University project, Principles of educational website design: Theory to practice. Bangkok: Office of the Higher Education Commission.]
ใจทิพย์ ณ สงขลา. (2553). การออกแบบการเรียนการสอนบนเว็บ ในระบบการเรียนอิเล็กทรอนิกส์. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. [Jaitip Na Songkhla. (2010). Web-based instructional design in electronic learning Systems. Bangkok: Chulalongkorn University Printing.]
ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2553). การออกแบบพัฒนาโปรแกรมบทเรียนและบทเรียนบนเว็บ. พิมพ์ครั้งที่ 14 : มหาสารคาม. ภาควิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. [Chaiyot Ruangsuwan. (2010). Design and development of courseware & web-based Instruction. 14th edition: Mahasarakharm. Department of educational Technology and communication, Faculty of Education. Mahasarakharm University.]
ณัฐฐินันท์ กังแฮ, กุสุมา ใจสบาย, และกรวรรณ สืบสม. (2560). “การพัฒนาบทเรียนออนไลน์เรื่องระบบสารสนเทศและการสื่อสาร กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี
สําหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3”. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอนมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 9(24), 1-10. [Nuttinan Kanghae, Kusuma Jaisabay, & korawan Seubsom. (2017). “The Development of online Learning Lesson on Entitled Information Systems and Communication in the Career and Technology Learning Substance Group for Mathayom suksa 3 Students.” Journal of Curriculum and Instruction Sakon Nakorn Rajabhat University, 9(24), 1-10.]
ทัศนีย์ ฤกษ์สโมสร, วสันต์ อติศัพท์, และธีพงศ์ แก่นอินทร์. (2554). “การพัฒนาครูประจำการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศด้วยบทเรียนออนไลน์ เรื่องห้องเรียนเสมือน : การศึกษาเชิงคุณภาพ”. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 22(2), 259-272. [Tadsanee Roegsamosorn, Wasant Atisabda, & Teerapong Kan-In.
(2011). “A Qualitative Case Study : Teacher Development on Information Technology with Online Instruction : Virtual Classroom” Journal of Education. Prince of Songkla University. Padtanee campus, 22(2), 259-272]
เทวัญ ภูพานทอง. (ม.ป.ป.) การจัดการเรียนการสอนโดยประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ(DLIT)รายวิชา สื่อสังคมออนไลน์ (Social Media) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. รายงานการวิจัยในชั้นเรียน, โรงเรียนนามนพิทยาคม อำเภอนามน จังหวัดกาฬสินธุ์, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24. [Thewan Phoophanthong. (nd.). Learning management with applying information technology (DLIT). Social media class for Mathayom suksa 5 Students. Research project in class, Namonphittayakhom school, Namon district, Kalasin province, Office of Educational Service Area no.24.]
ธนะวัฒน์ วรรณประภา. (2560). “สื่อสังคมออนไลน์กับการศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 11(1), 7-20. [Thanawat Wannaphapha. (2017). “Social Media with Education”. Journal of Education. Mahasarakharm University, 11(1), 7-20.]
ธัลย์พิฌชา ขำชุ่ม, และจิระพันธุ์ ศรีสมพันธุ์. (2560). การพัฒนาบทเรียนออนไลน์ เรื่อง การสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ด้วย Google Application The Development of Web-Based Instruction in Computer Assisted Instruction by Google Application. การประชุมวิชาการระดับชาติราชภัฏเพชรบุรีวิจัยเพื่อแผ่นดินไทยที่ยั่งยืน ครั้งที่ 7 มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. [Thalphitcha Khamchum, & Jiraphan Srisomphan. (2017). Development of online lesson : Creating digital lesson with Google Application The Development of Web-Based Instruction in Computer Assisted Instruction by Google Application. Petchaburi Rajabhat National Symposium, Sustainable Research for Thailand No.7 Petchaburi Rajabhat University.”]
บุญชม ศรีสะอาด. (2537). การพัฒนาการสอน. กรุงเทพฯ : ชมรมเด็ก. [Boonchom Srisa-ard. (2003). The development of teaching. Bangkok: Children club]
พนม คลี่ฉายา. (2559ก). การใช้งาน ความเสี่ยง การรู้เท่าทันสื่อดิจิทัล และแนวทางการสอนเพื่อการรู้เท่าทันสื่อดิจิทัล สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาในประเทศไทย. โครงการวิจัย ระยะที่ 1. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.). [Phnom Kleechaya. (2016). Access, Risk, Digital Literacy and Conceptual Frame of Digital Media Education for Thai Secondary School Students. Phase 1, Research Report. The Thailand Research Fund.]
พนม คลี่ฉายา. (2559ข). การใช้งาน ความเสี่ยง การรู้เท่าทันสื่อดิจิทัล และแนวทางการสอนเพื่อการรู้เท่าทันสื่อดิจิทัล สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาในประเทศไทย. โครงการวิจัย ระยะที่ 2. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.). [Phnom Kleechaya. (2016). Access, Risk, Digital Literacy and Conceptual Frame Of Digital Media Education for Thai Secondary School Students. Phase 2, Research Report. The Thailand Research Fund.]
ไพฑูรย์ นันตะสุคนธ์. (ม.ป.ป). การจัดทำบทเรียนมอดูล (Module). ศูนย์ปฏิบัติการพัฒนาหลักสตูรการอาชีวะศึกษา. เอกสารสำเนาโครงการประชุมเชิงปฏิบัติการจัดทำสื่อบทเรียนด้วยตนเอง (Module) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. และคู่มือการเขียนมอดูลหน่วยศึกษานิเทศก์. [Phaitoon Nantasukol. (nd.) Creation of Module lesson. Development Center for Vocational courses. Document from the meeting of self-taught media modules Srinakharinwirot University. And a writing manual module for inspector unit.]
ภาสกร เรืองรอง, และคณะ. (2557). “เทคโนโลยีการศึกษากับครูไทยในศตวรรษที่ 21”. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 5, 195-207. [Passakorn Reaungrong, et al. (2014). “Educational Teachnology VS Thai Teacher in 21st Century”. Panyapiwat Journal, 5, 195-207.]
วิชัย ดิสระ. (2535). การพัฒนาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาสน์. [Vichai Dissara. (2001). The Development of course and teaching. Bangkok: Suviriyasat Printing.]
วีระ ไทยพานิช. (2551). “การเรียนการสอนบนเว็บ. วารสารวิจัยรามคำแหง, 11(2), 53-64. [Veera Thaiphanich. (2008). “Web-based Instruction”. Ramkhamhaeng Research Journal, 11(2), 53-64.]
สรพรรค ภักดีศร. (2556). “การศึกษาความพึงพอใจต่อการเรียนรู้ผ่านเว็บของผู้เรียน” วารสารนักบริหาร, 33(4), 26-33. [Sorapuck Puckdeesorn. (2013). “The Study of Learner’s Satisfaction on Web-based Learning”. Executive Journal, 33(4), 26-33.]
Barbera, E., Clara, M., & Linder-Vanberschot, J. A. (2013). “Factors Influencing Student Satisfaction and Perceived Learning in Online Courses”. E-Learning and Digital Media, 10(3), 226-235.
Chen, H.-L., & Williams, J. P. (2009). Pedagogical Design for an Online InformationLiteracy Course: College Students' Learning Experience with Multi-Modal Objects. Canadian Journal of Information & Library Sciences, 33(1/2), 1-37
Chu, S., & Ramírez, G. M. M. (2012). Interactive Learning for Graphic Design Foundations. E–Learning and Digital Media, 9(4), 345-355
Davey, N. (2017). “MEDIAtion: Flexible Literacy Terms, Communication and “Viral” Learning in 9–12 Classrooms” In S. Choo, D. Sawch, A. Villanueva, & R. Vinz (Eds), Educating for the 21st Century Perspectives, Policies and Practices from Around the World. (pp. 316-374). Springer Science+Business Media Singapore.
Fraillon , J., Ainley, J., Schulz , W., Friedman, T., & Gebhardt, E. (2014). Preparing for Life in a Digital Age The IEA International Computer and Information Literacy Study International Report. Springer Cham Heidelberg New York Dordrecht London.
Guzzetti, B. J., & Stokrocki, M (2013). “Teaching and Learning in a Virtual World” E-Learning and Digital Media, 10(3), 242-259
Hashemi, S., & Soltanifar, M. (2011). Analysis of Internet Literacy among Students Compared to Their Trainers and Parents in Tehran. International Conference on Social Science and Humanity, 5, 367-371.
Henderson, R. (2011). “Classroom pedagogies, digital literacies and the home-school digital divide” International Journal of Pedagogies and Learning, 6(2), 152-161.
Hobbs, R., & Coiro, J. (2016). Everyone Learns From Everyone: Collaborative and Interdisciplinary Professional Development in Digital Literacy. Journal of Adolescent and Adult Literacy, 59, 623 - 629.
Hoechsmann, M., & Poyntz, S. R. (2012). Media literacies : a critical introduction. Malden MA : Wiley-Blackwell.
Howlett, D. et al (2009).” Integration of a Case-Based Online Module into an Undergraduate Curriculum: what is involved and is it effective?” E–Learning, 6(4), 372-384
Johnston, N. (2010). “Isan online learning module an effective way to develop information literacy skills?”. Australian Academic & Research Libraries, 41(3), 207-218.
Kirwan, T., Learmonth, J., Sayer, M, & Williams, R. (2003). Mapping Media Literacy; Media Education 11-16 Years in the United Kingdom. British Film Institute, broadcasting standards commission.
Manuel, K. (2001). Teaching an online information literacy course. Reference Services Review. 29,(3), 219-229
Marty, P. F et al. (2013). Scientific inquiry, digital literacy, and mobile computing In informal learning environments, Learning, Media and Technology 38(4), 407-428.
McKinney, P., Jones, M., & Turkington, S. (2011). “Information literacy through inquiry” Aslib Proceedings, 63(2/3), 221 – 240.
Meyers, E. M., Erickson, I., & Small, R. V. (2013). “Digital literacy and informal learning environments: an introduction, Learning” Media and Technology, 38(4), 355-367.
Mutula, S., Kalusopa, T., Moahi, K., & Wamukoya, J. (2006). “Design and implementation of an online information literacy module” Online Information Review, 30(2), 168 – 187.
Nowell, S. D. (2014). “Using disruptive technologies to make digital connections: stories of media use and digital literacy in secondary classrooms” Educational Media International, 51(2), 109-203.
Poore, M. (2012). Using social media in the classroom. Thousand Oaks, CA : SAGE.
Thoman, E., & Jolls, T. (2005). Literacy for the 21st Century: An Overview & Orientation Guide To Media Literacy Education. Thousand Oaks, CA : Center for Media Literacy.
Tiernan, P., & Farren, M. (2016). “Digital literacy and online video: Undergraduate students’ use of online video for coursework” Education and Information Technologies. 1-19. doi:10.1007/s10639-017-9575-4
Tuzel, S. & Hobbs, R. (2017). “The Use of Social Media and Popular Culture to Advance Cross-Cultural Understanding”. Communication Media Education Research Journal, 25(51),63 - 72.
เว็บไซต์
วรากร พรหมมณี, และจินตวีร์ คล้ายสังข์. (2012). “ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลการเรียนรู้ในการจัดการเรียนการสอนบนเว็บ: การวิเคราะห์อภิมาน”. An On Journal Of Education, 7, (1), 2134-2147. สืบค้นจาก http://www.edu.chula.ac.th/ojed/doc/V71/v71d0156.pdf [Warakon Phommanee, & Jintavee Khlaisang. (2012). Factors effecting students learning results in web-based instruction : a meta-analysis. An On Journal Of Education, 7,(1), 2134- 2147. Retrieved from http://www.edu.chula.ac.th/ojed/doc/V71/v71d0156.pdf]
