Satisfaction and Needs Assessment of High-School Students in Communication Arts Potentiality Improvement Activities
Keywords:
Satisfaction, Needs, Potential Development, High School StudentsAbstract
This quantitative research aimed to assess the satisfaction levels and needs of high school students regarding potential improvement activities in communication arts offered by the College of Communication Arts, Rangsit University. Purposive samples were 300 high-school students who completing online questionnaire. The study employed descriptive analysis. Key findings:
1. The majority of participants were female students in grade 10 from the Bangkok Metropolitan Region. Their attendance at this activity was influenced by recommendations from seniors and friends. The primary reasons for attending were to broaden their perspectives and gain experience in communication arts / mass communication fields. Participants also had some prior knowledge of storytelling and creation before attending.
2. Overall satisfaction with the activity was exceptionally high. Participants reported the highest level of satisfaction with the program's outcomes. They expressed that they gained valuable communication skills, including storytelling, media creation, filming and editing, application utilization, presentation techniques, and more. The second-highest satisfaction rating was for the program's process, as the speakers were knowledgeable and effectively conveyed their experiences in an engaging and beneficial manner. Furthermore, the activity successfully enhanced participants' knowledge and background in communication arts related work as an input.
3. In the fields of communication arts. They specifically requested more opportunities for hands-on media creation aligned with these fields. Additionally, there was a preference for one-day workshops held on weekends during the second semester (March to May). Participants also expressed a desire to receive a certificate of completion for these workshops.
References
กฤษณา ศักดิ์ศรี. (2539). มนุษยสัมพันธ์. กรุงเทพมหานคร : อักษรพิทยา.
กรกฎ จำเนียร. (2565). การพัฒนาทักษะการถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านการผลิตสื่อจากห้องเรียน สู่ชุมชนของนักศึกษานิเทศศาสตร์ กรณีศึกษา สื่อโฆษณาสินค้าชุมชนตำบลกะหรอ อำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารรัชตภาคย์,16(4). 338-352.
กันตยา เพิ่มผล. (2551). การพัฒนาประสิทธิภาพการทำงาน. กรุงเทพมหานคร : สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
ฐิตินันท์ ดาวศรี และคณะ. (2564). แนวทางการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์,11(1). 59-74.
ฐิติรัชต์ สุดพุ่ม. (2562). ปัจจัยและพฤติกรรมที่มีผลต่อการเลือกใช้บริการวิชาการประเภทการฝึกอบรมสัมมนาของสำนักคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. ชลบุรี : สำนักคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณีรนุช นรินทร์. (2557). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการผู้สอนกลุ่มโรงเรียนศรีเมือง สังกัดสำนักเขตพื้นทีการศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา].
ธิราภรณ์ กลิ่นสุคนธ์. (2562). การประเมินประสิทธิผลโครงการอบรมเชิงปฏิบัติการ เรื่อง “สร้างนักคิดจิตอาสา” วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ประจำปีการศึกษา 2561. ปทุมธานี : เอกสารประกอบการประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยรังสิต ประจำปี 2562. 1052-106.
_______. (2566, กุมภาพันธ์).รองคณบดีฝ่ายบริหาร วิทยาลัยนิเทศศาสตร์. การสื่อสารประชาสัมพันธ์กับกลุ่มเป้าหมาย. สัมภาษณ์.
ไพศาล หวังพานิช. (2551). การวัดผลการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
สมคิด บางโม. (2549). เทคนิคการฝึกอบรมและการประชุม. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร : บริษัทจูนพับลิชชิ่ง จํากัด.
สมคิด พรมจุ้ย. (2552). เทคนิคการประเมินโครงการ. (พิมพ์ครั้งที่ 6). นนทบุรี : จตุพร ดีไซน์.
สมหมาย เปียถนอม. (2551). รายงานการวิจัยเรื่องความพึงพอใจของนักศึกษาในการได้รับการบริการจากมหาวิทยาลัย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ม.ป.ป.). แนวทางในการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
_______. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. ๒๕๖๑-๒๖๘๐ (ฉบับประกาศราชกิจจานุเบกษา). กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
โสพิณ ปั้นกาญจนโต. (2550). การศึกษาการดำเนินงานกิจกรรมสหกรณ์โรงเรียนบ้านเหล่ากกหุ่งสว่าง ตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. [ การศึกษาอิสระปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์สหกรณ์ , มหาวิทยาลัยแม่โจ้].
ศิรินิรันดร์ ปัญญาพูนตระกูล. (2555). หลักสูตรฝึกอบรม. https://www.gotoknow.org/posts/397821.
ศูนย์ฝึกอบรมและแพทยศาสตรศึกษา. (2561). รายงานการประเมินโครงการการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการ การวิจัยเพื่อประยุกต์ใช้ในการทำงานด้านสาธารณสุขสำหรับเจ้าหน้าที่สาธารณสุขสังกัดภายใต้สำนักงานสาธารณสุข จังหวัดราชบุรี. ราชบุรี : ศูนย์ฝึกอบรมและแพทยศาสตรศึกษาศูนย์อนามัยที่ 5 จังหวัดราชบุรี.
Von Haller Gilmer,B. (1966). Industrial Psychology. New York : McGraw-Hill Book Company, Inc.
Deniz, E. (2002). Approaches to Evaluation Training : Theory & Practice. Syracuse University : USA.
Hornby, A. F. (2000). Advance Learner’s Dictionary. (6th ed.). Oxford University : England: London.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., and Berry, L. L. (1988). SERVQUAL : A Multi-item Scale for Measuring Consumer Perception of Service Quality. Journal of Retailing. 64(1) : 12-40.
The North Central Regional Education Laboratory & Metiry Group. (2003). enGauge 21st Century Skills: Literacy in Digital Age. http://www.ncrel.org/engauge.
Tony,W. (2010). The global achievement gap: Why even our best schools don’t teach the new survival skills our children need and what we can do about it. http://www.amazon.com/The-Global-Achievement-GapNeed/dp/0465002307.
World Economic Forum. (2020). The Future of Jobs Report 2020. http://www3.weforum.org/ docs/WEF_Future_of_Jobs_2020.pdf.
