Effective Approaches to Regulating Media Ethics in Thailand’s Digital Era
Keywords:
Media ethics issues, Media regulation, Co-regulation, Media literacy, Social responsibilityAbstract
Technological advances and developments have significantly influenced social changes and the media landscape. Although the concept of "media" has evolved, ethical problems in Thai media persist across both new and traditional media platforms, becoming increasingly complex in the digital era. In this digital era, anyone with access to communication technology can function as "media," making media access easier and more convenient while simultaneously becoming more difficult to control and monitor. Consequently, effective media regulation requires an integrated hybrid approach emphasizing co-regulation with complementary measures. These include establishing effective enforcement mechanisms, utilizing artificial intelligence technologies alongside monitoring networks, fostering an organizational culture of ethics, developing media literacy, and improving legislation while providing opportunities for all sectors to participate in genuinely elevating the ethical standards and credibility of Thai media.
References
จินตนา ตันสุวรรณนนท์. (2565). กฎหมาย จริยธรรมและความรับผิดชอบในการผลิตสื่อ. กรุงเทพฯ: กราฟิกไซท์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
ณัชชา พัฒนะนุกิจ. (2561). สื่อมวลชนกับจริยธรรมและจรรยาบรรณในยุคโซเชียลมีเดีย (Social Media). https://www.presscouncil.or.th/ethics/4280
ณัทตรัยพัทธ์ ภัทร์พรชนัต. (2568). โอกาสและความท้าทายด้านจริยธรรมสื่อดิจิทัลในยุคปัญญาประดิษฐ์. วารสารรัชภาคย์, 19(62), 547-558.
ตรัยรัตน์ ปลื้มปิติชัยกุล. (2561). จริยธรรมการสื่อสารในยุคสื่อใหม่. วารสาร สาร สื่อ ศิลป์, 1(2), 39-48.
ทองพูล มุขรักษ์, บํารุง ศรีนวลปาน, ชวัลรัตน์ ศรีนวลปาน และกรกฎ จําเนียร. (2566). จริยธรรมและจรรยาบรรณของสื่อในสังคมไทยในการนําเสนอข่าวยุคดิจิทัลกรณีศึกษาการกราดยิงหนองบัวลําภู, คดีน้องชมพู่และคดีแตงโมความท้าทายที่ยังมีปัญหา. วารสารวิชาการบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 1(1),54-67.
เทียนทิพย์ เดียวกี่. (2559). จริยธรรมและจรรยาบรรณสื่อในการนำเสนอข่าวยุคดิจิทัล. วารสารการสื่อสารและการจัดการนิด้า, 2(2), 125-143.
เทียนทิพย์ เดียวกี่ และบุหงา ชัยสุวรรณ. (2561). จริยธรรมนักข่าวพลเมืองในการนำเสนอข่าวเด็กผ่านสื่อสังคมออนไลน์. Veridian E-Journal, Silapakorn University, 11(2), 582-597.
นงค์นาถ ห่านวิไล. (2561). แนวทางการเสริมสร้างจริยธรรมสื่อมวลชนไทยเชิงพุทธบูรณาการ. วารสารร่มพฤกษ์มหาวิทยาลัยเกริก, 36(1), 136-155.
ปณัชญา ลีลายุทธ และบุญเลิศ โอฐสู. (2560).จริยธรรมและจรรยาบรรณสื่อมวลชนยุคสื่อดิจิทัล. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 13(2),176-189.
พรรณี อมรวิพุธพนิช. (2562). การกำหนดแนวทางปฏิบัติทาง “จริยธรรม” สำหรับนักข่าวพลเมืองยุคสื่อสังคมออนไลน์. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 23(1), 270-283.
พรรษา รอดอาตม์. (2566). มาตรฐานจริยธรรมที่ควรปฏิบัติสำหรับผู้ที่ต้องการเป็นนักสื่อสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์ตามบรรทัดฐานของสังคม. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 2(3), 22-49.
พัชราภา เอื้ออมรวนิช. (2562). สื่อมวลชนกับการดูแลกำกับตนเอง. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 39(3), 150-161.
ภาณุพงษ์ ทินกร. (2560).ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อจรรยาบรรณสื่อโทรทัศน์ในยุคดิจิทัลและแนวทางกำกับดูแล. [การค้นคว้าอิสระ นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ].
มูลนิธิสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2559). การศึกษาวิจัยปฏิรูปสื่อ เล่มที่ 4 การกำกับดูแลเนื้อหาของสื่อหนังสือพิมพ์ (รายงานการวิจัย). สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ.
วรัชญ์ ครุจิต. (2567). มาตรฐานจริยธรรมในการใช้สื่อออนไลน์ สำหรับหน่วยงานภาครัฐ. วารสารนิเทศศาสตร์, 42(2), 18-31.
ศูนย์บริการวิชาการ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (2562). การเสริมสร้างศักยภาพและส่งเสริมจริยธรรมบุคลากรในกิจการกระจายเสียงและโทรทัศน์ ปีงบประมาณ 2562. https://broadcast.nbtc.go.th/data/academic/file/640600000002.pdf
สำนักข่าวอิศรา. (2566). สารพัดความท้าทายในความน่าเชื่อถือ: รายงานสถานการณ์จริยธรรมสื่อปี 2566. https://www. isranews.org/article/isranews-article/125084-media-5.html
หทัยชนก สมมิตร และนรินทร์ นำเจริญ. (2567). จริยธรรมการใช้กราฟิกจำลองเหตุุการณ์ในการนำเสนอข่าวโทรทัศน์. วารสารนิเทศศาสตร์ธุุรกิจบัณฑิตย์, 18(2), 229-258.
European Commission. (2022). The Digital Services Act package. Brussels: European Union.
Lee, S. (2018). Citizen participation in media monitoring: The Korean experience. Journal of Communication Research, 55(3), 201–220.
Livingstone, S. (2004). Media literacy and the challenge of new information and communication technologies. Communication Review, 7(1), 3–14.
Napoli, P. M. (2019). Social media and the public interest: Media regulation in the disinformation age. Columbia University Press.
UNESCO. (2021). Ethics of artificial intelligence: Recommendation on the ethics of AI. Paris: UNESCO.
