Health Communication Strategy and Satisfaction in Using Online Health Communities
Keywords:
online community, health, literacy, information, electronicsAbstract
The study of health communication strategy and satisfaction in using online health communities. to study types of online communities on health association in various platforms and strategies created by content providers that disseminate a variety of health information on their channels, and to study the motives and satisfaction in the use of online communities as information transmitters. The study is conducted with the mixed method; purposive sampling approach selecting from the online communities. The findings show that the types of online communities on health association are categorized into (1) public sector; (2) key opinion leaders (KOL); and (3) experts. Based on the Honeycomb Social Media Framework Model, all content is similarly presented. Interestingly, the strategies created by the content providers of various online communities on health association have similar communication factors according to the OCPAT Framework Model despite the differences in content on a purpose to drive the knowledge of the information technology of health association, including to motivate and satisfy the online communities such as Facebook pages, Facebook groups, Instagram, and Twitter by playing the distinguish features of each platform.
References
เครือข่ายการสื่อสาร ภาพรวมจากงานวิจัย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุน การวิจัย (สกว.).
กาญจนา แก้วเทพ, เธียรชัย อิศรเดช และ สุชาดา พงศ์กิตติวิบูลย์. (2549). ปฐมบทแห่งองค์
ความรู้เรื่องสื่อพื้นบ้านสื่อสารสุข, นนทบุรี: โครงการสื่อพื้นบ้านสื่อสารสุข.
เขมจิรา พุ่มกาหลง. (2553). ความพึงพอใจของผู้ป่วยนอกต่อคุณภาพการให้บริการของ
โรงพยาบาลปทุมธานี. (มหาบัณฑิต การค้นคว้าอิสระ), มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราช มงคลธัญบุรี, ปทุมธานี.
ณัฏฐา อุ่ยมานะชัย. (2556). ผู้ทรงอิทธิพลในโลกออนไลน์กับพลังการบอกต่อ. วารสารนัก
บริหาร, 33 (3), 47-51. สืบค้นจาก https://www.bu.ac.th/knowledgecenter/executive_journal/july_sep_13/pdf/aw07.pdf
วิภาวิน โมสูงเนิน. (2553). การสื่อสารสุขภาพของกระทรวงสาธารณสุขในกรณีการระบาด
ของโรคไข้หวัดใหญ่ 2009. (ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (การสื่อสารประยุกต์) วิทยานิพนธ์ มหาบัณฑิต), สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, กรุงเทพฯ. Retrieved from http://libdcms.nida.ac.th/thesis6/2553/b178842.pdf
สุกัญญา เตชะโชควิวัฒน์. (2544). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวกับพฤติกรรมการดูแลตนเอง
และคุณภาพ ชีวิต ตามแนวคิดการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมของผู้ป่วยมะเร็ง. (วิทยา ศาสตรมหาบัณฑิต วิทยานิพนธ์), มหาวิทยาลัยมหิดล, กรุงเทพฯ. Retrieved from ttp://mulinet11.li.mahidol.ac.th/thesis/scan/4037507.pdf
สุกัญญา เตชะโชควิวัฒน์. (2544). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวกับพฤติกรรมการดูแลตนเอง
และคุณภาพ ชีวิต ตามแนวคิดการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมของผู้ป่วยมะเร็ง. (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต วิทยานิพนธ์), มหาวิทยาลัยมหิดล, กรุงเทพฯ. Retrieved from http://mulinet11.li.mahidol.ac.th/thesis/scan/4037507.pdf
Mook. (2018, 26 กันยายน 2561). มองอนาคต Influencer ยุคปัจจุบันในเสวนา “The Future
of Influencer Marketing. Retrieved from https://thumbsup.in.th/2018/09/the- future-of-influencer-marketing/
Demiris, G. (2006). The diffusion of virtual communities in health care: concepts and
challenges. Patient education and counseling, 62(2), 178-188.
Freberga, K., Grahamb, K., McGaugheyc, K., & Frebergc, L. A. (2011). Who are the social
media influencers? A study of public perceptions of personality. Public Relations Review, 37, 90-92.
Hanlon, A. (2017). British Airways: a case study in social media management. The
Business & Management Collection.
Leimeister, J. M., Sidiras, P., & Krcmar, H. (2004, January). Success factors of virtual
communities from the perspective of members and operators: An empirical study. In 37th Annual Hawaii International Conference on System Sciences, 2004. Proceedings of the (pp. 10-pp). IEEE.
Lin, N. (1999). Social networks and status attainment. Annual review of sociology, 25(1),
467-487.
Maedche, A., & Staab, S. (2000, August). Discovering conceptual relations from text. In
Ecai (Vol. 321, No. 325, p. 27).
Mijn Zorgnet. (2013). The needs and experiences of patients and professionals concerning the online community ‘Rheumatism and (having) children’on MijnZorgnet. nl: A feasibility study (Master's thesis).
Neal, L., Oakley, K., Lindgaard, G., Kaufman, D., Leimeister, J. M., & Selker, T. (2007).
Online health communities. Paper presented at the Human Factors in Computing Systems - Proceedings.
Ray, E. B., & Donohew, L. (Eds.). (1990). Communication and health: Systems and
applications. Psychology Press.
Selden, C. R., Zorn, M., Ratzan, S. C., & Parker, R. M. (2000). Health literacy. Current
bibliographies in medicine, 1, 2000.
Stellefson, M., Chaney, B., Barry, A. E., Chavarria, E., Tennant, B., Walsh-Childers, K., ... &
Zagora, J. (2013). Web 2.0 chronic disease self-management for older adults: a systematic review. Journal of medical Internet research, 15(2), e35.
Tatlow-Golden, M., & Parker, D. (2020). The Devil Is in the Detail: Challenging the UK
Government’s 2019 Impact Assessment of the Extent of Online Marketing of Unhealthy Foods to Children. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(19).
Van Der Vaart, R., Drossaert, C. H. C., de Heus, M., Taal, E., & van de Laar, M. A. F. J.
(2013). Measuring Actual eHealth Literacy Among Patients With Rheumatic Diseases: a Qualitative Analysis of Problems Encountered Using Health 1.0 and Health 2.0 Applications. J Med Internet Res, 15(2), e27. doi:10.2196/jmir.2428
Zhang, L., Chung, C., Hu, B. S., He, T., Guo, Y., Kim, A. J., ... & Ho, D. D. (2000). Genetic
characterization of rebounding HIV-1 after cessation of highly active antiretroviral therapy. The Journal of clinical investigation, 106(7), 839-845.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
