A Study of the Tie-in and TV Shopping Formats in Digital Television
Keywords:
TV Advertising, Tie-In, productPlacement and Product Presentations on Digital TelevisionAbstract
This research aims to study the patterns of embedded advertising / tie-in / product placement and product presentations on digital television systems. The study employs content analysis to examine product placement and product presentations in 88 digital television programs. The research identifies four main patterns: embedded ads presented through visuals only, those presented through audio only, those presented through both visuals and audio, and TV Shopping Program. Among these, sports programs have the highest prevalence of embedded advertising, followed by entertainment, news, and science/health programs. Notably, embedded advertising and product presentations are prominently featured across all program categories. Additionally, some instances of non-contextual product presentations are observed. Regarding the time distribution, programs such as news, sports, entertainment, comedy, and product sales programs have an average embedded advertising presence exceeding 50%. Relevant authorities should expedite the formulation of appropriate guidelines to ensure viewer rights, considering the sustainability of television broadcasters, and promote the creation of quality content in the future.
References
กรุงเทพธุรกิจ. (2566). กำลังซื้อทรุดฉุดเม็ดเงินสื่อโฆษณาปี 66 ชะลอตัว. สืบค้นเมื่อ 28 ธันวาคม 2566, จาก https://www.bangkokbiznews.com/business/business/1095164
เขมณา พรหมรักษา. (2558). การรับรู้และทัศนคติของผู้บริโภคต่อโฆษณาแฝงทางโทรทัศน์ กรณีศึกษา: ละครชุดฮอร์โมน วัยว้าวุ่น. การค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จิดาภา ล้อมพิทักษ์ และปาริชาติ สถาปิตานนท์. (2565). การสื่อสารความรับผิดชอบต่อสังคมของกลุ่มผู้ประกอบการโทรทัศน์ไทย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม. 10(2), 10-23.
ชิโนรส ถิ่นวิไลสกุล. (2555). ผลกระทบของงานโฆษณาที่มีต่อการเรียนรู้ของเยาวชน กรณีศึกษา : เยาวชนชุมชนสวนอ้อย. สืบค้นเมื่อ 28 มีนาคม 2566, จาก http://ssruir.ssru.ac.th/handle/ssruir/753
ณัฐวรรณ เจริญรัตนพรชัย. (2556). มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองผู้บริโภคจากการโฆษณาที่แฝงมาในรูปของบทวิจารณ์สินค้าและบริการผ่านระบบอินเทอร์เน็ต. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นพคุณ ชีวะธนรักษ์. (2559). โฆษณาแฝงในรายการโทรทัศน์กับการรับรู้ตราสินค้าของประชาชนในกรุงเทพมหานคร. วารสารปัญญาภิวัฒน์. 8(3), 20-31.
บดินทร์ เดชาบูรณานนท์ ชเณษฎ์นิจ สิทธิวาณิชย์กุล ชโลมทิพย์ แซ่ตั้ง พงศกร ภานุมาตรัศมี อุไรรัช โฉมแก้ว และอธิบดี จันทร์ฉาย. (2562). รูปแบบของโฆษณาแฝงและการรับรู้ของผู้ชมในคลับฟรายเดย์เดอะซีรีส์ 7. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. 4(ฉบับเสริม), 70-81.
บุหงา ชัยสุวรรณ พรรณพิลาศ กุลดิลก ชัชญา สกุณา และฐิติรัตน์ เจนศิริรัตนากร. (2566). แนวทางการโฆษณาทางสื่อโทรทัศน์ในบริบทดิจิทัลภายใต้ความสมดุลระหว่างการคุ้มครองผู้บริโภคและการอยู่รอดของผู้ประกอบกิจการโทรทัศน์. เสนอกองทุนวิจัยและพัฒนากิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม เพื่อประโยชน์สาธารณะ สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (เอกสารไม่ได้ตีพิมพ์เผยแพร่)
บุณยาพร กิตติสุนทโรภาศ. (2564). โทรทัศน์ดิจิทัล ทำเลทองของโฆษณาในยุคโควิด-19. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2566, จาก https://chaladsue.com/article/3873/เรื่องเด่น-ฉบับที่-249-โทรทัศน์ดิจิทัล-ทำเลทองของโฆษณาใ.
แบรนด์บุฟเฟ่ต์. (2565). 5 เหตุผลทีวีโฮมชอปปิงยังไปต่อได้ ในวันที่ใคร ๆ ก็ซื้อของออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2566, จาก https://www.brandbuffet.in.th/2022/05/5-keys-for-the-growth-of-tv-home-shopping/
พรทรัพย์ ฉัตรศิริสุข. (2561). การเปิดรับความน่าเชื่อถือของรายการโฮมชอปปิงในโทรทัศน์ดิจิทัลและการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รณชัย แก้วดู และ มนวิภา วงรุจิระ. (2563). การบริหารรายได้ของสื่อโทรทัศน์ดิจิทัลท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของภูมิทัศน์สื่อ. วารสารนิเทศศาสตร์ มสธ. 10(1), 68-85.
วลีทิพย์ นันทเอกพงศ์. (2549). การโฆษณาแฝงในละครซิทคอม ของบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน). วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. (2562). โครงการศึกษารูปแบบและวิธีการโฆษณาเพื่อจัดทำข้อเสนอแนะต่อการกำกับดูแลการกระทำที่เป็นการเอาเปรียบผู้บริโภคในกิจการกระจายเสียงและโทรทัศน์. สืบค้นเมื่อ 10 เมษายน 2566, จาก https://bcp.nbtc.go.th/uploads/items/attachments/a1d33d0dfec820b41b54430b50e96b5c/_402373557f9d12b0df24cb8e59ccc3a6.pdf
วีรพงษ์ พวงเล็ก. (2547). การสำรวจทัศนคติของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานครที่มีต่อการโฆษณาสินค้าแฝงในละครโทรทัศน์. วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศรีสุภา กัณหะยุวะ (2549). ทัศนคติของผู้บริโภคที่มีต่อโฆษณาแฝงในรายการละครซิทคอมเรื่องเป็นต่อ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3. วารสารศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศุภศิลป์ กุลจิตต์เจือวงศ์. (2559). การสร้างการรับรู้ของสถานีโทรทัศน์ดิจิทัลให้เป็นที่จดจำของผู้ชม. วารสารร่มพฤกษ์. 34(3), 79-98.
สรีรโรจน์ สุกมลสันต์ วรรณา ศรีวิริยานุภาพ และวิทยา กุลสมบูรณ์. (2557). การโฆษณาในรายการโทรทัศน์สำหรับเด็ก:ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายในการกำกับดูแล. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 8(2), 210-220.
สยามรัฐ. (2566). “ช่อง one 31” ยืน 1 วาไรตี้ช่วงเวลาไพรม์ไทม์ พร้อมส่งคอนเทนต์สนุก โปรเจ็กต์สุดปังตลอดปี 66. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2566, จาก https://siamrath.co.th/n/421967
สิระ สุวรรณพันธุ์. (2550). ทัศนคติของผู้ชมที่มีต่อโฆษณาแฝงในละครตลกตามสถานการณ์: กรณีศึกษาละครในเครือบริษัท เอ็กแซกท์ จำกัด. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุมนมาศ คำทอง. (2560). Survival of Digital Television Business Analysis. NBTC Journal, 1(1), 134–157.
อาภาพร อุดมพืช. (2553). วิเคราะห์ลักษณะโฆษณาแฝงที่ปรากฏในรายการโทรทัศน์ไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 3(2), 82-90.
Cowley, E. & Barron, C. (2008). When product placement goes wrong. Journal of Advertising, 37(1), 89-98.
Ferraro, Rosellina, and Rosemary J.Avery. (2000). Brand apperances on prime-time television. Journal of Current Issues and Reasearch in Advertising, 22(2), 1-15.
Gupta and Kenneth R. Lord. (1998). Product Placement in Movies: The Effect of Prominence and Mode on Audience recall. Journal of Current Issues and Research in Advertising, 20(1), 47-59.
Karrh, A.J., Mckee, B.K., & Pardun. J.C. (2003). Practitioners’ Evolving Views on Product Placement Effectiveness. Journal of Advertising Research. 43(2), 138-147.
La Ferle, C., & Edwards, S, M. (2006). Product placement: How brands appear on television. Journal of Advertising. 35(4), 65-86.
Ofcom. (2023). Product placement on TV. Retrieved January 5, 2024, from https://www.ofcom.org.uk/tv-radio-and-on-demand/advice-for-consumers/television/product-placement-on-tv
Russell, C.A., (2002). Investigating the Effectiveness of Product Placements in Television Shows: The Role of Modality and Plot Connection Congruence on Brand Memory and Attitude. Journal of Consumer Research, 29(3), 306-318. doi: 10.1086/344432
TV Digital Watch. (2565). เรตติ้งช่องโทรทัศน์ดิจิทัลไตรมาสแรกปี 2565. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2566, จาก https://www.tvdigitalwatch.com/rating3group-1st-trimas65/
TV Digital Watch. (2565). เรตติ้งมวยช่องทีวีดิจิทัลในรอบ 3 เดือน. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2566, จาก https://www.tvdigitalwatch.com/rating-14-004-65/
Wenner, L. A. (2004). On the ethics of products placement in media entertainment. Journal of Promotion Management. 10(1/2), 101-132.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 The journal of social communication innovation
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
