Use of Health Applications and Risk Perception of Non-Communicable Diseases Among Generation Y: A Qualitative Study

Authors

  • Chanonya Chaiwongroj College of Social Communication Innovation, Srinakharinwirot University

Keywords:

Risk Perception, NCDs, Gen Y, Health Applications

Abstract

ความเครียดลดลงและมีสุขภาพจิตดีขึ้น ในส่วนของการรับรู้ความเสี่ยงในกลุ่มโรคไม่ติดต่อของกลุ่มตัวอย่างนั้น กลุ่มตัวอย่างไม่ได้นำข้อมูลจากแอปพลิเคชันมาประเมินความเสี่ยงส่วนบุคคล เป็นเพียงการใช้แอปพลิเคชันจึงใช้เพื่อดูแลสุขภาพเป็นหลัก ส่วนข้อมูลที่ได้จากแอปพลิเคชันนั้น เป็นสถิติที่สามารถใช้ในการเปรียบเทียบย้อนหลังหรือใช้เมื่อไปพบแพทย์ตรวจร่างกายประจำปีเท่านั้น ดังนั้น หากข้อมูลจากแอปพลิเคชันแสดงค่าผิดปกติ เป็นเพียงสัญญานเตือนถึงอาการผิดปกติ ไม่ถือว่าเป็นความเสี่ยงต่อโรคไม่ติดต่อ

References

กรมควบคุมโรค กองโรคไม่ติดต่อ. (2563). รายงานสถานการณ์โรค NCD พ.ศ. 2562 เบาหวาน ความดันโลหิตสูง และปัจจัยเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง (Update). https://ddc.moph.go.th/dncd/journal_detail.php?publish=10358

กรมสุขภาพจิต. (2561). GenY/Gen Me กลุ่มผู้กุมชะตาโลก. https://dmh.go.th/news/view.asp?id=1251

กมลพัฒน์ มากแจ้ง, อรทัย วลีวงศ์, ธนพันธ์ สุขสอาด, พเยาว์ ผ่อนสุข, และสุภิกา เชื้อจิ๋ว. (2567). ช่องว่างทางนโยบายในการควบคุมและป้องกันปัจจัยเสี่ยงโรคไม่ติดต่อในสถานที่ทำงานของประเทศไทย. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 18(2), 145–160. https://www.hsri.or.th/ejournal/detail/23

คัทลิยา วสุธาดา, ลลิตา เดชาวุธ, นันทวัน ใจกล้า, และสายใจ จารุจิตร. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้เกี่ยวกับโรคไม่ติดต่อเรื้อรังกับพฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพในการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังของประชาชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี, 29(2), 47–59. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/pnc/article/view/161840

ฉัฐญาณ์ วงศ์รัฐนันท์. (2565). โรค NCDs ของคนวัยทำงานบนความรับผิดชอบของสถานประกอบการ. Way Magazine. https://waymagazine.org/ncds-in-workplace-8/

เดชา เดชะวัฒนไพศาล, กฤษยา นุ่มพยา, จีราภา นวลลักษณ์, และชนพัฒน์ ปลื้มบุญ. (2557). การศึกษาเจนเนอเรชั่นเอ็กซ์และเจนเนอเรชั่นวายในมุมมองต่อคุณลักษณะของตนเองและความคาดหวังต่อคุณลักษณะของเจนเนอเรชั่นอื่น. Creative Business and Sustainability Journal, 36(3), 1–17. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/CBSReview/article/view/22362

ธนภรณ์ จำรูญจารีต, อรณัฐ อัตวรอนันต์, พิมพ์พิชญา ดามาพงศ์, ปริณดา เฉลิมถิรเลิศ, รินทร์ลิตา ชัยประสพวงศ์, พิสิษฐ์ อยู่ใจเย็น, กรดนัย ตรีรัตนกุลจรัส, และศุจิมน มังคลรังษี. (2566). การรับรู้เกี่ยวกับโรคไม่ติดต่อเรื้อรังและพฤติกรรมสุขภาพของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา: กรณีศึกษา. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน, 9(3), 87–99. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ajcph/article/view/261290

ธัญรดี อาทิตย์, นิภา เชื้อทอง, และอัญญา ปลดเปลื้อง. (2565). ผลการใช้โปรแกรมการจัดการความเสี่ยงทางคลินิกด้วยแนวคิดความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อทัศนคติและการรับรู้ความสามารถของตนเองในการจัดการความเสี่ยงของพยาบาล โรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 19. วารสารวิชาการและการพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จักรีรัช, 2(2), 75–93. https://he04.tci-thaijo.org/index.php/jckr/article/view/95

นรินทร์ นาเจริญ. (2565). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของคนเจเนอเรชั่นวายที่ปฏิบัติงานในภาครัฐจังหวัดลพบุรี. วารสารไตรศาสตร์, 8(2), 17–35. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jts/article/view/278019

นิรันตา ศรีบุญทิพย์, จักรกฤษณ์ พลราชม, ประเวช ชุ่มเกสรกูลกิจ, และอดุลย์ ฉายพงษ์. (2563). การเปิดรับสื่อ การรับรู้ ความรู้และพฤติกรรมการป้องกันโรคและภัยสุขภาพของประชาชนไทย ประจำปี 2561. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 12(3), 89–102. https://digital.nlt.go.th/dlib/files/original/acb9328792d51a6aa2fdf33677e5a7c7.pdf

นิยะนันท์ สำเภาเงิน, และดวงกมล ชาติประเสริฐ. (2557). อิทธิพลของการรับรู้ความเสี่ยงต่อพฤติกรรมสุขภาพและแนวทางการสื่อสารเพื่อสร้างพฤติกรรมการป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังของกลุ่มเสี่ยง. วารสารการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา, 7(2), 38–58. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jprad/article/view/133325

ปวีณภัทร นิธิตันติวัฒน์, และวรางคณา อุดมทรัพย์. (2560). พฤติกรรมการบริโภคอาหารของวัยรุ่นไทย ผลกระทบและแนวทางแก้ไข. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี, 28(1), 122–128. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/pnc/article/view/117888

ปรีดา ณ พัทลุง, และวาริศา พลายบัว. (2561). การรับรู้ข่าวสารผ่านสื่อใหม่ ความตระหนักและพฤติกรรมสุขภาพเพื่อป้องกันโรค NCDs ของประชาชนในกรุงเทพมหานคร. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติเพื่อนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 8 (น. 411–419). คณะสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ปุลวิชช์ ทองแตง, และจันทร์จิรา สีสว่าง. (2564). การพัฒนาเครื่องมือประเมินการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนของโรคความดันโลหิตสูง. วารสารพยาบาลศาสตร์, 39(2), 12–23. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ns/article/view/244343

พฤกษา เกษมสารคุณ, บงกชกร หงส์สาม, และกันตพิชญ์ ศักดิ์สวัสดิ์. (2563). การใช้สื่อดิจิทัลเพื่อส่งเสริมสุขภาพ. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 37(3), 162–182. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HUSO/article/view/243513

พิชฌ์นิพัทธ์ วิชัยโน, ชลวิทย์ เจียรจิตต์, และสายชล ปัญญชิต. (2565). การรับรู้ความเสี่ยงและผลกระทบจากฝุ่นควัน PM2.5 ของคนเมืองอุตสาหกรรมจังหวัดสมุทรปราการ. วารสารสหศาสตร์, 22(2), 23–41. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/sahasart/article/view/256400

สกลสุภา สิงคิบุตร, เรืองฤทธิ์ โทรพันธ์, และเพชรรัตน์ พิบาลวงศ์. (2567). การพัฒนาแอปพลิเคชันเพื่อติดตามและเตือนอาการผิดปกติต่อความรู้ พฤติกรรมการปฏิบัติตัว และระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวาน. วารสารสุขภาพและการศึกษาพยาบาล, 30(2), 56–69. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Jolbcnm/article/view/262573

สุรีวัลย์ วรอรุณ, ปุณยนุช อยู่จำรัส, ศรวณีย์ ศรชัย, อัจฉริยา ปินตา, หฤทัย เบ็ญจ, รัชนีกร แป้นจันทร์, รุ่งฤดี มณีนิล, และรัตน์ติกาญจน์ ยะสาร. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้เกี่ยวกับโรคไม่ติดต่อเรื้อรังกับพฤติกรรมสุขภาพของบุคลากรมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ, 30(2), 1–15. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jnorthnurse/article/view/275084

อดิพล เอื้อจรัสพันธุ์. (2561). พฤติกรรมการใช้สื่อของกลุ่มเจ็นเนอเรชั่นเอ็กซ์และเจ็นเนอเรชั่นวาย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 6(1), 59–65. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcosci/article/view/138056

อุไรวรรณ สาสังข์, สุนันทา ครองยุทธ, และยมนา ชนะนิล. (2565). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง. วารสารการพยาบาลและการศึกษา, 15(1), 45–58. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/JNAE/article/view/250952

อภิญญา จตุพิทักษ์กุลชัย, และนงเยาว์ มีเทียน. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อด้านสุขภาพ ความรอบรู้ด้านสุขภาพ และพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของผู้ป่วยกลุ่มเสี่ยงต่อการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 17(3), 87–100. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/RDHSJ/article/view/269934

Homeday. (2565). 10 แอปพลิเคชันเพื่อสุขภาพ 2022 ที่ต้องโหลดติดเครื่องเอาไว้. https://homeday.co.th/10-health-applications-2022

Rosenstock, I. M., Strecher, V. J., & Becker, M. H. (1988). Social learning theory and the Health Belief Model. Health Education Quarterly, 15(2), 175–183. https://doi.org/10.1177/109019818801500203

WHO Thailand. (2565). โรค NCDs ฆาตกรเงียบที่คุกคามอนาคตประเทศไทย. https://thailand.un.org/th/168928

Downloads

Published

2026-06-29

How to Cite

Chaiwongroj, C. (2026). Use of Health Applications and Risk Perception of Non-Communicable Diseases Among Generation Y: A Qualitative Study. The journal of social communication innovation, 14(1), 40–51. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcosci/article/view/296338

Issue

Section

Research Articles