ความหมายของ “ผี” ในภาพยนตร์สยองขวัญเวียดนาม ผ่านมุมมองของผู้กำกับเหวียดเกี่ยว

บทคัดย่อ

บทความนี้ศึกษาการนำเสนอความหมายของ “ผี” ในภาพยนตร์สยองขวัญเวียดนามของกลุ่มผู้กำกับ Việt kiều หรือชาวเวียดนามพลัดถิ่น ผ่านกรอบแนวคิดความทรงจำและมิติทางวัฒนธรรม โดยมุ่งวิเคราะห์ภาพยนตร์จำนวน 3 เรื่อง ได้แก่ Cô hầu gái (The Housemaid, 2016), Ngôi nhà trong hẻm (House in the Alley, 2012) และ Oan hồn (Spirits, 2004) ผู้กำกับกลุ่มนี้ใช้ผีเป็นสัญลักษณ์ที่สะท้อนถึงบาดแผลทางจิตใจและสังคมจากประสบการณ์ความพลัดถิ่น รวมถึงความขัดแย้งทางอัตลักษณ์ของคนรุ่น 1.5 ซึ่งต้องเผชิญระหว่างค่านิยมดั้งเดิมและวัฒนธรรมใหม่ในสังคมโลกาภิวัตน์ บทความวิเคราะห์ผีในฐานะความทรงจำที่ โดยอ้างอิงแนวคิด Hauntology ของ Derrida และทฤษฎีความทรงจำร่วมของ Halbwachs รวมถึงการตีความ Postmemory ของ Hirsch แสดงให้เห็นว่า “ผี” ไม่เพียงแต่เป็นเครื่องมือรำลึกถึงอดีตที่บาดแผล แต่ยังเป็นเวทีสำหรับการสร้างความหมายใหม่และการเล่าเรื่องอัตลักษณ์ผ่านกระบวนการทางวัฒนธรรมที่มีพลวัต ซึ่งช่วยให้เข้าใจว่า ภาพยนตร์สยองขวัญกลุ่มนี้ทำหน้าที่สำคัญในการเจรจาความทรงจำและอัตลักษณ์ของชาวเวียดนามพลัดถิ่นในโลกยุคใหม่ได้อย่างลึกซึ้งและหลากมิติ