การผลิตสื่อสร้างสรรค์เพื่อสร้างความตระหนักรู้และเสริมสร้างภูมิคุ้มกันทางสังคม ต่อปัญหาความรุนแรงต่อเด็ก สตรี และความรุนแรงในครอบครัว กรณีศึกษา ภาพยนตร์สั้นเรื่อง “พลอย”

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาแนวทางการผลิตสื่อสร้างสรรค์ และประเมินความพึงพอใจสื่อสร้างสรรค์ในรูปแบบภาพยนตร์สั้น เพื่อสร้างความตระหนักรู้และเสริมสร้างภูมิคุ้มกันทางสังคม ต่อปัญหาความรุนแรงต่อเด็ก สตรี และความรุนแรงในครอบครัว เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้รูปแบบการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) สำหรับการพัฒนาสื่อภาพยนตร์สั้น การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้รูปแบบวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) เพื่อประเมินความพึงพอใจของผู้ชมภาพยนตร์ที่มีต่อสื่อภาพยนตร์สั้น

            ผลการวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า การพัฒนาสื่อภาพยนตร์สั้นเรื่อง “พลอย” แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน คือ 1) ขั้นก่อนกระบวนการผลิต (Pre-production) 2) ขั้นกระบวนการผลิต (Production) และ 3) ขั้นหลังกระบวนการผลิต (Post-production) และลำดับการเล่าเรื่อง แบ่งออกเป็น 5 ขั้นตอน คือ การเริ่มเรื่อง (Exposition), การพัฒนาเหตุการณ์ (Rising Action), ภาวะวิกฤต (Climax), ภาวะคลี่คลาย (Falling Action) และการยุติเรื่องราว (Ending)

ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 80 คน ภาพรวมความพึงพอใจของผู้ชมภาพยนตร์ ที่มีต่อภาพยนตร์สั้นเรื่อง “พลอย” ทั้ง 5 ด้านคือ ด้านเนื้อหา, ด้านเทคนิคภาพ, ด้านเทคนิคเสียง, ด้านเทคนิคการนำเสนอ และด้านการนำไปใช้ประโยชน์ มีค่าเฉลี่ย () เท่ากับ 4.42 และมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เท่ากับ 0.728 สามารถแปลผลได้ว่า ผู้ชมภาพยนตร์มีระดับความพึงพอใจอยู่ในระดับ “มากที่สุด”[1]