การประยุกต์ใช้แนวคิดทางปรัชญาภาษาของจอห์น ล็อค เพื่อทำความเข้าใจ แนวคิดภาษาคน-ภาษาธรรมของท่านพุทธทาสภิกขุ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดทางปรัชญาภาษาของจอห์น ล็อค เพื่อศึกษาแนวคิดภาษาคน-ภาษาธรรมของท่านพุทธทาสภิกขุ และเพื่อประยุกต์ใช้แนวคิดทางปรัชญาภาษาของจอห์น ล็อค เพื่อทำความเข้าใจแนวคิดภาษาคน-ภาษาธรรมของท่านพุทธทาสภิกขุ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร

        ผลการวิจัยพบว่า แนวคิดภาษาคน-ภาษาธรรมเป็นแนวคิดการตีความภาษาศาสนาที่มีฐานคิดสอดคล้องกับแนวคิดทางปรัชญาภาษาของจอหน์ ล็อค โดยที่ล็อคมีมุมมองว่าความหมายของภาษาคือมโนภาพภายในใจซึ่งมาจากประสบการณ์ทางประสาทสัมผัสหรือการสังเกตตัวเองของจิต อนึ่ง แนวคิดภาษาคนมุ่งเน้นไปที่ตัววัตถุ ดังนั้นความหมายระดับภาษาคนจึงประกอบไปด้วยมโนภาพซับซ้อนของสิ่งต่างๆ ซึ่งปรากฏอยู่จริงในประสบการณ์บ้าง หรือเชื่อว่ามีอยู่จริงแต่พ้นไปจากประสบการณ์ปัจจุบันและต้องรอคอยการพิสูจน์ในอนาคตบ้าง อย่างไรก็ตามสิ่งที่ศาสนากล่าวถึงเหล่านี้ล้วนมีตัวตนอยู่จริงและสามารถพิสูจน์ได้ด้วยประสาทสัมผัส ส่วนแนวคิดภาษาธรรมมุ่งเน้นไปที่ความรู้สึกหรือสภาวธรรมที่เกิดปรากฏกับจิต ดังนั้นความหมายระดับภาษาธรรมจึงละทิ้งมโนภาพซับซ้อนต่างๆ ในเชิงรูปธรรมออกไป แต่อาศัยลักษณะบางอย่างที่มีในภาษาคนนั้นมาเทียบเคียงเข้ากับลักษณะปรากฏของมโนภาพทางนามธรรม ข้อแตกต่างที่สำคัญประการหนึ่งของความหมายทั้งสองระดับนี้คือการพิจารณามโนภาพตัวตนในแง่มุมที่แตกต่างกัน