กลวิธีการใช้ภาษาและการโน้มน้าวใจในโฆษณา ผลิตภัณฑ์อาหารเสริมเพื่อผิวสวย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษากลวิธีการใช้ภาษาในโฆษณาผลิตภัณฑ์อาหารเสริมเพื่อผิวสวย 2) เพื่อวิเคราะห์กลวิธีการโน้มน้าวใจในโฆษณาผลิตภัณฑ์อาหารเสริมเพื่อผิวสวย โดยใช้แนวคิดการวิเคราะห์ภาษา 2 ทฤษฎี คือ 1) ทฤษฎีกลวิธีการใช้ภาษาและวัจนปฏิบัติศาสตร์ โดยจำแนกการวิเคราะห์ 2 ประเด็น คือวัจนภาษา และอวัจนภาษา และ 2) กลวิธีการโน้มน้าวใจ โดยจำแนกเป็นการวิเคราะห์ 2 ประเด็นคือ ด้านเหตุผล กับ ด้านอารมณ์ ผลการวิจัยพบว่า 1. ทฤษฎีกลวิธีการใช้ภาษาและวัจนปฏิบัติศาสตร์ ด้านวัจนภาษา พบ 9 ประเภทคือ 1) การใช้คำเพื่ออธิบายส่วนประกอบของผลิตภัณฑ์ 2) การใช้คำเพื่อแสดงคุณสมบัติของผลิตภัณฑ์อาหารเสริม 3) การใช้ข้อความอธิบายรายละเอียดที่เป็นประโยค 4) การใช้คำเพื่อบอกลักษณะผิวพรรณ 5) การใช้คำเพื่อบอกลักษณะผิวพรรณที่ผู้คนไม่ปรารถนา 6) การใช้วลีและประโยคในลีลาแบบเป็นกันเองและแสดงเจตนา 7) การใช้อุปลักษณ์ 8) การอ้างอิงข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ และ 9) การใช้มูลบท ด้านอวัจนภาษา พบ 3 ประเภท คือ 1) การใช้ภาพตัวผลิตภัณฑ์ เป็นการแสดงภาพผลิตภัณฑ์ที่เสนอขาย 2) การใช้สีในงานโฆษณาที่ดึงดูดผู้บริโภค และ 3) การใช้รูปแบบตัวอักษร และผลการวิจัยในข้อ 2. กลวิธีการโน้มน้าวใจ ในด้านเหตุผล พบว่ามีกลวิธีการโน้มน้าวใจโดยการใช้เหตุผลด้านความคุ้มค่า พบความถี่ในการใช้ 46 ครั้ง ส่วนกลวิธีการโน้มน้าวใจในด้านอารมณ์ พบว่ากลวิธีมีทั้งหมด 3 ด้าน ได้แก่ คือ 1) การโน้มน้าวใจโดยสื่อว่าผลิตภัณฑ์ช่วยให้ผิวขาวผิวสวยได้โดยง่าย โดยพบการใช้ทั้งหมด 24 ครั้ง 2) การโน้มน้าวใจโดยสื่อว่าผลิตภัณฑ์มีประโยชน์ต่อร่างกาย พบการใช้ 17 ครั้ง 3) การโน้มน้าวใจโดยสื่อว่าผลิตภัณฑ์มีความน่าเชื่อถือและมีมาตรฐานสากล พบการใช้ 26 ครั้ง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ สีเม้ย, เพชรรัตน์ ปฐมพฤกษ์วงษ์ และกนกวรรณ วารีเขตต์. (2564). การศึกษากลวิธีการโน้มน้าวใจในพาดหัวโฆาแค็ตตาล็อกกิฟฟารีน. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์รำไพพรรณี (ออนไลน์). 2(1), หน้า 54-64.
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. 2559. แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพฯ: กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์ และธีรนุช โชคสุวณิช. 2551. วัจนปฏิบัติศาสตร์. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,
กรชนก ชิดไชยสุวรรณ. 2550. ภาพที่มีอิทธิพลโน้มน้าวใจในงานโฆษณาสำหรับเด็กอายุ 9-14 ปี. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทรงธรรม อินทจักร. 2550. แนวคิดพื้นฐานด้านวัจนปฏิบัติศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บริษัท ช้อปปี้ (ประเทศไทย) จำกัด. (2565). ผลิตภัณฑ์อาหารเสริม DHC Vitamin C สูตรเพิ่ม vitamin. สืบค้นเมื่อ 12 กันยายน 2565, จาก https://shopee.co.th/
บริษัท ลาซาด้า จำกัด. (2565). ผลิตภัณฑ์ Vida Collagen C&E คอลลาเจน. สืบค้นเมื่อ 12 กันยายน 2565, จาก https://www.lazada.co.th/
ปพนสรรค์ กลั่นเรืองแสง. (2561). การเลือกใช้ผลิตภัณฑ์เพื่อเพิ่มความขาวใสของผิวพรรณกลุ่มนักศึกษาระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยขอนแก่น, 18(1), หน้า 13-23.
พรรณธร ครุฑเนตร และปัณณรัช ชูเชิด. (2563). การใช้ภาษาโน้มน้าวใจในโฆษณาบ้านบนเฟซบุ๊กของบริษัทอสังหาริมทรัพย์. วารสารวจนะ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง. 8(2), หน้า 25-43.
วัฒนา แช่มวงษ์ และคณะ. (2558). กลวิธีการใช้ภาษาในวาทกรรมโฆษณาเครื่องสำอางในภาษาไทย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.
วิเศษ ชาญประโคน. (2551). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ลกรุ๊ป.
วิรัช วงศ์ภินันท์วัฒนา และธนพล เอกพจน์. (2564). กลวิธีทางภาษาในการโฆษณาอาหารเสริมสร้างกล้อมเนื้อสำหรับผู้ชาย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 29(3), หน้า 104-128.
เสรี วงษ์มณฑา. (2540). ครบเรื่องเรื่องการสื่อสารการตลาด. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พัฒนภาษา.
Roger, Carl. R. (1949). A Theory of Therapy, and Interpersonal Relationships,
as Developed in the Client-Centered Framework. in S. Koch, Psychology: A Study of Science. New York: McGraw-Hill.
