แนวคิดเรื่องพระโพธิสัตว์ในฐานะเป็นรากฐานทางจริยธรรม ในพุทธปรัชญามหายาน
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้เป็นการศึกษา แนวคิดเรื่องพระโพธิสัตว์ในฐานะเป็นรากฐานทางจริยธรรมในพุทธปรัชญามหายาน โดยมีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดเรื่องพระโพธิสัตว์ในพุทธปรัชญามหายาน 2) เพื่อศึกษาแนวคิดทางจริยธรรมในพุทธปรัชญามหายาน 3) เพื่อวิเคราะห์หาความสัมพันธ์กันระหว่างแนวคิดเรื่องพระโพธิสัตว์กับแนวทางปฏิบัติทางจริยธรรมของพุทธปรัชญามหายาน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาเอกสาร ตำรา และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ในเชิงวิพากษ์ จากการศึกษาพบว่า แนวคิดเรื่องพระโพธิสัตว์ในพุทธปรัชญามหายาน เป็นแนวคิดหลักของการปฏิบัติในเรื่องพระโพธิสัตว์ ตามหลักธรรมที่พระโพธิสัตว์ต้องบำเพ็ญในช่วงแห่งการตั้งปณิธาน เพื่อเข้าถึงความเป็นพุทธะ ด้วยหลักแนวคิดทางจริยธรรมของพุทธปรัชญามหายาน มีความสำคัญกับหลักธรรมพื้นฐานทั้งสองประการของอุดมการณ์โพธิสัตว์ คือ เรื่องความกรุณา และปัญญา ซึ่งความกรุณาและปัญญานั้นถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อให้ความสำคัญแก่การต่อสู้กับปัญหาที่ซับซ้อน โดยการใช้ปัญญาเพื่อหาทางแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นและการกระทำอย่างมีสติ จะเห็นว่าอุดมการณ์ของพระโพธิสัตว์ที่เป็นเป้าหมายสำคัญของแนวคิดทางจริยธรรมของพุทธปรัชญามหายาน ซึ่งเป็นการนำมาปฏิบัติให้เกิดผลในทางศีลธรรม พระโพธิสัตว์ เป็นผู้ดำเนินชีวิตตามวิถีทางตามหลักแนวคิดทางจริยธรรมของพุทธปรัชญามหายาน ตามแนวคิดเรื่องพระโพธิสัตว์ในฐานะเป็นรากฐานทางจริยธรรมในพุทธปรัชญามหายานมาตลอดจนถึงปัจจุบัน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลง กรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ประพจน์ อัศววิรุฬหการ. (2557). โพธิสัตวจรรยา: มรรคาเพื่อมหาชน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557.
เสถียร โพธินันทะ. (2544). วิมลเกียรตินิทเทศสูตร. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
เสถียร โพธินันทะ.(2548). ปรัชญามหายาน. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ประทุม อังกูรโรหิต.(2553). พระมหาปณิธานของพระโพธิสัตว์ ข้อโต้แย้งทางปรัชญาของฌินรัน.กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553
เสถียร พันธรังสี.(2549). ศาสนาเปรียบเทียบ. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.
สุมาลี มหณรงค์ชัย.(2546). พุทธศาสนามหายาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ศยาม.
Har Dayal. (1970). The Bodhisattva Doctrine in Buddhist Sanskrit Literature. Delhi: Sundarlal Jain.
Nagao, G.M. (2000). The Bodhisattava’s compassion Described in the Mahayana-sutralamkara. Honolulu: University of Hawai’I press.
พระมหาสมจินต์ สมฺมาปญฺโญ. (2547). อารยธรรมพระพุทธศาสนาในทิเบต. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.