การบูรณาการหลักจิตอาสาเพื่อพัฒนาสังคมในพระพุทธศาสนาและคริสต์ศาสนา: กรณีศึกษาในเขตนครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาหลักจิตอาสาเพื่อพัฒนาสังคมในพระพุทธศาสนาในเขตนครหลวงเวียงจันทน์ 2) ศึกษาหลักจิตอาสาเพื่อพัฒนาสังคมในคริสต์ศาสนาในเขตนครหลวงเวียงจันทน์ และ 3) การบูรณาการหลักจิตอาสาเพื่อพัฒนาสังคมในพระพุทธศาสนาและคริสต์ศาสนา: กรณีศึกษาในเขตนครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ โดยศึกษาและรวบรวมข้อมูลจากพระไตรปิฎก คัมภีร์พระคริสตธรรมคัมภีร์ งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และสัมภาษณ์ชุมชนพระพุทธศาสนาและคริสต์ศาสนา ผลการศึกษาพบว่า หลักจิตอาสาเพื่อพัฒนาสังคมในพระพุทธศาสนาในเขตนครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เน้นหลักประโยชน์ 3 ประการ คือ เกิดแก่ตนเอง เกิดแก่คนอื่น และเกิดทั้งแก่ตนเองและแก่คนอื่นในขณะเดียวกัน โดนที่ประโยชน์เหล่านี้จะเกิดมีในปัจจุบัน และอนาคต และในที่สุดการสิ้นทุกข์คือบรรลุอริยมรรคและอริยผล จิตอาสาเพื่อพัฒนาสังคมในคริสต์ศาสนาในเขตนครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวนี้ ทำให้เกิด ความหวัง ความรอด และความยกบาป กลายเป็นมนุษย์ผู้ดีพร้อมจะได้ขึ้นไปอยู่รวมกับพระเจ้าในอาณาจักรนิรันดร์ของพระองค์ การนำหลักจิตอาสาตามหลักพระพุทธศาสนาและคริสต์ศาสนาโดยการนำไปบูรณาการเพื่อพัฒนาสังคมในเขตนครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ได้องค์ความรู้ 3 ประการคือ 1. ตนเองอยู่ดี คือ การยึดหลักการทางศาสนาของตนเองให้มั่นคง นำไปปฏิบัติให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมประเพณีของชาวลาว และมีจิตนำกาย 2. สังคมมีสุข คือ มีหลักแห่งรักความเมตตาต่อผู้อื่น ไม่เลือกชั้นวรรณะ และก่อให้เกิดประโยชน์ต่อสังคม 3. ประเทศชาติพัฒนา คือ การทำกิจกรรมทุกอย่าง ให้เป็นไปเพื่อสร้างประโยชน์สุขต่อสังคมชาวลาว และสามารถร้อยรัดความสัมพันธ์ของบุคคล องค์กรต่าง ๆ ในประเทศลาว ให้เกิดความรัก ความสามัคคีกัน เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
กรองทอง กาญจนเลิศพรทวี. (2550). งานสังคมสงเคราะห์ของศาสนาคริสต์คาทอลิก กรณีศึกษาด้านสุขภาพของผู้สูงอายุ. สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศาสนศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหิดล.
คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตธรรม แผนกพระคัมภีร์. (2014). พระคัมภีร์คาทอลิก ฉบับสมบูรณ์ (Thai Catholic Bible Complete Version) ภาคพันธสัญญาเดิม และ ภาคพันธสัญญาใหม่. กรุงเทพมหานคร: คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตธรรม แผนกพระคัมภีร์.
เจริญ อาทิตยา. (2540). ประสบการณ์การพัฒนาแนวทางศาสนาและวัฒนธรรม. งานวิจัยประเมินผลศูนย์สังคมพัฒนาสังฆมณฑลเชียงใหม่. เชียงใหม่: ศูนย์สังคมพัฒนาสังฆมณฑลเชียงใหม่.
จันทนีย์ วงศ์คำ. (2545). จากเรือนลาวสู่เรือนอีสานการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม. วารสารวัฒนธรรม. 8(1): 9.
ธนัตถ์อร ทองโสภา. (2555). การศึกษาความเชื่อเรื่องบุญและบาปในคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก : กรณีศึกษา ผู้นับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก บริเวณวัดเซนต์จอห์น เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาศาสนศึกษา. วิทยาลัยศาสนศึกษา: มหาวิทยาลัยมหิดล.
พระครูบวรสิกขการ (บุญเสริม ชนะฤทธิ์). (2547). พุทธจริยาวัตร และพระจริยาวัตรของพระเยซูคริสต์ : การศึกษาเปรียบเทียบในมหาปรินิพพานสูตรกับพระวรสารลูกา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2547). งานเพื่อความสุขและแก่นสารของชีวิต. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระใบฎีกาณพงษกร กนฺตวณโณ (ปิ่นทอง). (2567).การพัฒนาจิตอาสาเชิงพุทธบูรณาการเพื่อการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. วารสาร มจร พัฒนาสังคม. 9(1): 267-277.
พระไพศาล วิสาโล. (2548). เติมเต็มชีวิตด้วยจิตอาสา เมื่อดอกไม้บานสะพรั่งทั้งแผ่นดิน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เครือข่ายพุทธิกา.
พระโสภณพัฒนบัณฑิต, รศ.ดร. และ ดร.อุทัย วรเมธีศรีสกุล. (2560). พระพุทธศาสนาในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว : ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และความสัมพันธ์ทางสังคม. วารสารสถาบันพิมลธรรม. 4(1): 39-48.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ 4, 11, 23, 24. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสรี พงศ์พิศ. (2529). ศาสนาคริสต์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เอดิสัน.
อภิรดี แก้วรัตนกูล. (2550). ปฏิสัมพันธ์ระหว่างวัดพุทธและโบสถ์คริสต์ในชุมชน ศึกษาเฉพาะกรณี วัดซางตาครู้สและวัดกัลยาณมิตร วรมหาวิหาร แขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพฯ. สารนิพนธ์ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาศาสนศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหิดล.
อรัสธรรม ดีระดอม. (2526). การศึกษาเปรียบเทียบผลของจริยธรรมทางพุทธศาสนาและคริสต์ศาสนาที่มีต่อพฤติกรรมของพยาบาลชาวพุทธและคริสต์. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศาสนาเปรียบเทียบ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหิดล.
