เปรียบเทียบเพศทางเลือกในพระพุทธศาสนาเถรวาทกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก

Main Article Content

รัตนากร สัตตอริยทรัพย์
ณัทธีร์ ศรีดี
พระเมธีวรญาน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาเกี่ยวกับเพศทางเลือก 2) เพื่อศึกษาเพศทางเลือกที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาเถรวาทและศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และ 3) เพื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบเพศทางเลือกในพระพุทธศาสนาเถรวาทกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาจากเอกสาร งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์และนำเสนอข้อมูลในรูปแบบการพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า เพศทางเลือก คือ กลุ่มคนซึ่งที่มีอัตลักษณ์ทางเพศที่แตกต่างไปจากคนทั่วไป ประเภทของผู้มีความหลากหลายทางเพศ (LGBTIQ) ประกอบด้วย หญิงรักหญิง ชายรักชาย บุคคลรักสองเพศ บุคคลข้ามเพศ บุคคลสองเพศ และผู้ไม่นิยามเพศ ในด้านสถานะและบทบาทของเพศทางเลือกนั้น คุณค่าของมนุษย์ไม่ได้อยู่ที่เพศ เชื้อชาติ ศาสนา หรือชนชั้น แต่อยู่ที่ผู้นั้นสามารถมองเห็นคุณค่าของตน ทำตนให้เป็นประโยชน์ต่อสังคมและเป็นที่ยอมรับได้ในสังคม พุทธศาสนาเถรวาทถือว่าทุกคนมีสิทธิเสรีภาพในการนับถือศาสนาพุทธ แต่นักบวชทางพระพุทธศาสนาจะต้องเคร่งครัดในพระธรรมวินัย บัณเฑาะก์จึงไม่สามารถบวชได้ ส่วนศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกมองว่าทุกคนเป็นคนของพระเจ้า ทุกคนจึงนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกได้อย่างเสรี มีเพียงไม่สามารถให้พรการแต่งงานเพศเดียวกันได้ นอกจากนี้การผ่าตัดแปลงเพศก็ไม่อนุญาตให้กระทำได้ องค์ความรู้คือเพศทางเลือกมีสิทธิและเสรีภาพในการดำเนินชีวิต แต่ต้องอยู่ในกรอบของขนบธรรมเนียมและวัฒนธรรมของแต่ละศาสนา ข้อแตกต่างด้านเป้าหมายสูงสุดของทั้งสองศาสนา คือพระพุทธศาสนามีเป้าหมายเพื่อการสละออกจากทุกข์ สร้างปัญญาในการเข้าถึงธรรม ส่วนศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เป้าหมายสูงสุดคือการได้เข้าไปอยู่ในดินแดนของพระเจ้า หากขัดต่อเจตนาของพระเจ้าอาจจะเป็นอุปสรรคได้

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา ตวงสุวรรณ. (2556). เพศทางเลือก. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปมหาบัณฑิต สาขาวิชาทัศนศิลปศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

กิติกร สันคติประภา. (2550). การลวนลามทางเพศกะเทย: นัยสำคัญในวาทกรรมรักต่างเพศ. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาพัฒนศึกษาศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตธรรม แผนกพระคัมภีร์. (2014). พระคัมภีร์คาทอลิก ฉบับสมบูรณ์ (Thai Catholic Bible Complete Version) ภาคพันธสัญญาเดิม และ ภาคพันธสัญญาใหม่. กรุงเทพมหานคร: คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตธรรม แผนกพระคัมภีร์.

ยศ สันติสมบัติ. (2548). เพศสถานะและเพศวิถีในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระเกรียงศักดิ์ สิริสกฺโก (ศรีโชติ). (2565). จริยศาสตร์เพศในทรรศนะพุทธปรัชญา. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสมเจต สมจารี (หลวงกัน). (2559). บัณเฑาะก์กับการบรรลุธรรมขั้นสูงในพุทธศาสนาเถรวาท. วารสาร “ศึกษาศาสตร์ มมร.” คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. 4(2): 151.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ 4. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระราชบัญญัติความเท่าเทียมระหว่างเพศ พ.ศ.2558. (2558, 13 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 132 ตอนที่ 18 ก. หน้า 17-27.

อำนาจ มงคลสืบสกุล. (2561). สิทธิมนุษยชนของกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศในบริบทสังคมไทย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.1 (1): 79.

HIVOS. (2014). Asia and Pacific Youth Voices Consultations. Bangkok.