พลวัตแห่งอำนาจกับการเจริญสติ: การทบทวนจริยธรรมการเมืองผ่านมุมมองพุทธปรัชญา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งนำเสนอแนวคิดและการวิเคราะห์พลวัตแห่งอำนาจ (Power Dynamics) ในทางการเมือง ควบคู่กับการพิจารณาจริยธรรมการเมือง (Political Ethics) ผ่านมุมมองของพุทธปรัชญา โดยชี้ให้เห็นว่าการใช้อำนาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับโครงสร้างทางกฎหมายหรือสถาบันแต่เพียงอย่างเดียว หากยังขึ้นอยู่กับ “สติ” (Mindfulness) และ “เจตนา” (Cetanā) ของผู้ใช้อำนาจด้วย บทความได้อธิบายถึงหลักการเจริญสติ (Satipaṭṭhāna) ในพุทธศาสนา และคุณค่าด้านเมตตาธรรม (Compassion) ซึ่งช่วยปรับพลวัตแห่งอำนาจให้เป็นไปอย่างมีจริยธรรม มีความโปร่งใส และมุ่งประโยชน์สาธารณะ นอกจากนี้ ยังนำเสนอกรอบแนวคิดในการประยุกต์ใช้สติในกระบวนการตัดสินใจเชิงนโยบาย การสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่ยึดโยงกับจริยธรรม รวมถึงข้อเสนอด้านการวิจัยเพื่อพัฒนารูปแบบการใช้อำนาจอย่างมีสติในภาครัฐและสังคม สรุปได้ว่าการเชื่อมโยงการเจริญสติและจริยธรรมการเมืองจะสร้างสังคมที่ให้ความสำคัญกับความรับผิดชอบ โปร่งใส และการเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ อันเป็นรากฐานของระบอบการเมืองที่ยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2541). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สหธรรมิก.
สมชาย สันติพิทักษ์. (2560). การเจริญสติในบริบทการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สันติธรรม.
Bhikkhu Bodhi. (2011). The Noble Eightfold Path: Way to the End of Suffering. Kandy: Buddhist Publication Society.
Boyatzis, R. E., & McKee, A. (2005). Resonant Leadership: Sustaining Yourself and Connecting with Others Through Mindfulness, Hope, and Compassion. Boston: Harvard Business School Press.
Dalai Lama. (2005). The Universe in a Single Atom: The Convergence of Science and Spirituality. New York: Morgan Road Books.
Della Porta, D. (2000). Social capital, beliefs in government, and political corruption. In S. J. Pharr & R. D. Putnam (Eds.), Disaffected Democracies: What’s Troubling the Trilateral Countries? (pp. 202–228). Princeton: Princeton University Press.
Dobel, J. P. (1990). Integrity in the public service. Public Administration Review, 50(3), 354–366.
Foucault, M. (1980). Power/Knowledge: Selected Interviews and Other Writings, 1972–1977. (C. Gordon, Ed.). New York: Pantheon.
Garfield, J. L. (2015). Engaging Buddhism: Why It Matters to Philosophy. New York: Oxford University Press.
Habermas, J. (1996). Between Facts and Norms: Contributions to a Discourse Theory of Law and Democracy. Cambridge: MIT Press.
Hobbes, T. (1651/1998). Leviathan (J. C. A. Gaskin, Ed.). Oxford: Oxford University Press.
Keown, D. (1992). The Nature of Buddhist Ethics. New York: Palgrave Macmillan.
Locke, J. (1690/2003). Two Treatises of Government (P. Laslett, Ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
Lukes, S. (2005). Power: A Radical View (2nd ed.). Basingstoke: Palgrave Macmillan.
Machiavelli, N. (2006 [1532]). The Prince. (2nd ed.). London: Penguin.
Nyanaponika Thera. (1962). The Heart of Buddhist Meditation. Kandy: Buddhist Publication Society.
Nye, J. S. (1997). Understanding International Conflicts: An Introduction to Theory and History. New York: Longman.
Payutto, P. A. (1998). Buddhadhamma (Rev. ed.). Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.
Rawls, J. (2005). Political Liberalism (expanded ed.). New York: Columbia University Press.
Rose-Ackerman, S. (1999). Corruption and Government: Causes, Consequences, and Reform. Cambridge: Cambridge University Press.
Salzberg, S. (2011). Real Happiness: The Power of Meditation. New York: Workman Publishing.
Thompson, D. F. (1995). Ethics in Congress: From Individual to Institutional Corruption. Washington, DC: Brookings Institution Press.
Weber, M. (1978). Economy and Society: An Outline of Interpretive Sociology. (G. Roth & C. Wittich, Eds.). Berkeley: University of California Press.
