หลักการบริหารจัดการวัดของพระพุทธศาสนาเถรวาทในประเทศจีน

บทคัดย่อ

          บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหลักการบริหารจัดการวัดของพระพุทธศาสนาเถรวาทในประเทศจีน ด้วยการศึกษาจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง จากการศึกษาพบว่า พระพุทธศาสนาเถรวาทในประเทศจีนเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มชนกลุ่มน้อยในประเทศที่มีการปกครองแบบรวมศูนย์ทางการเมือง และวัฒนธรรมที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนกับพระพุทธศาสนานิกายมหายานซึ่งมีอิทธิพลมากกว่า ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อการจัดการวัดของพระพุทธศาสนาเถรวาทในประเทศจีน ไม่ว่าจะเป็นข้อจำกัดทางการเมือง ที่รัฐบาลเน้นควบคุมกิจกรรมทางศาสนาให้อยู่ภายใต้กรอบที่กำหนด ข้อจำกัดทางวัฒนธรรม ซึ่งการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมจีนดั้งเดิมและพระพุทธศาสนาเถรวาทก่อให้เกิดความท้าทาย และปัญหาด้านการบริหารจัดการวัด ที่ประเทศจีนต้องการให้วัดเป็นจุดท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสร้างความท้าทายในด้านการบริหารจัดการ ไม่ว่าจะเป็นการฝึกฝนพระสงฆ์และผู้นำศาสนา ไปจนถึงการประสบปัญหาเรื่องการบำรุงรักษาและงบประมาณ วัดจำเป็นต้องสร้างความชอบธรรมคู่ทั้งต่อกฎหมายและต่อพระธรรมวินัยควบคู่ยุทธศาสตร์ผสมกลมกลืนที่รักษาแกนวินัยเถรวาท พร้อมพัฒนาทุนสังคมแบบเชื่อมโยงผ่านบริการสองภาษา การอธิบายความหมายเชิงธรรมของพิธี และการใช้สื่อกลางพรมแดน เพื่อก่อรูปความหมายร่วมโดยไม่ทำให้ถูกกลืนกลาย การบริหารจัดการวัดพระพุทธศาสนาเถรวาทในประเทศจีนจึงต้องใช้แนวทางบริหารจัดการแบบองค์รวม กล่าวคือ มีการคิดเชิงระบบ วัดควรดำเนินการบริหารโดยมองระบบโดยรวม เช่น การเชื่อมโยงวัดกับชุมชน การส่งเสริมการศึกษา และการจัดการทรัพยากรอย่างยั่งยืน ส่งเสริมการตัดสินใจหลายมิติ ครอบคลุมด้านเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่สมดุล และคำนึงถึงความยั่งยืนด้วยการจัดการที่เน้นการสร้างผลลัพธ์ที่ยั่งยืน