กระบวนการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขา พบว่า การพัฒนาทักษะการเรียนรู้เป็นการฝึกอบรมกาย วาจาและจิตของผู้เรียนให้สามารถเรียนรู้และพัฒนาตนเองได้โดยใช้ปัญญา ประกอบด้วย 3 ประการ คือ 1. ศีล หมายถึง การฝึกฝนเกี่ยวกับพฤติกรรม เช่น ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ ความเสียสละต่อส่วนร่วม การแบ่งปัน ตรงต่อเวลา รวมถึงการมีระเบียบวินัยต่อตนเองและส่วนรวม 2. สมาธิ หมายถึง การฝึกฝนเกี่ยวกับจิตใจ เช่น การใส่ใจตั้งใจ มุ่งมั่น เพียรพยายาม และอดทน รวมถึงการจัดการความรู้จากสภาพแวดล้อมต่างๆที่เกิดขึ้น และ 3. ปัญญา หมายถึง การฝึกฝนเกี่ยวกับองค์ความรู้ที่เกิดขึ้น เช่น ความรู้ความเข้าใจ มีหลักการ มีเหตุผล ทบทวน และไตร่ตรองนำไปประพฤติปฏิบัติได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). แนวดำเนินงานโครงการปฏิรูปหลักสูตรและกระบวนการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคนให้สอดคล้องกับการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมในจังหวัด. กรุงเทพมหานคร: กรมการศาสนา.
ทิศนา แขมมณี. (2545). 14 วิธีสอนสำหรับครูมืออาชีพ. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรพิมล พรพีระชนม์. (2550). การจัดกระบวนการเรียนรู้. สงขลา: เทมการพิมพ์สงขลา.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2542). การศึกษาเพื่อสร้างบัณฑิตหรือการศึกษาเพื่อเพิ่มผลผลิต. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระมหาจรรยา สุทฺธิญาโณ. (2544). ธรรมทรรศน์ปฏิวัติการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ประชาธรรม.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2555). รูปแบบและกลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิด = Thinking skills instructional models and strategies. (พิมพ์ครั้งที่ 9 ฉบับปรับปรุง). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2560). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาการคิดและยกระดับคุณภาพการศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21. นครปฐม: เพชรเกษม ปริ้นติ้งกรุ๊ป.
สุวิทย์ มูลคำ และ อรทัย มูลคำ. (2545). 20 วิธีจัดการเรียนรู้: เพื่อพัฒนาคุณธรรม จริยธรรม ค่านิยม และการเรียนรู้การแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.
Gagné, R. M., Wager, W. W., Golas, K. C., and Keller, J. M. (2005). Principles of instructional design (5th ed.). Connecticut: Thomson Wadsworth.
Good, C. V. (1996). Dictionary of education. New York: McGraw-Hill.
Guglielmino, L. M. (1977). Development of the self-directed learning readiness scale. (Doctoral dissertation). Georgia: University of Georgia.
Joyce, B., Weil, M., and Showers, B. (1992). Models of teaching (4th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. Chicago: Association Press.
