การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการออกแบบเพื่อส่งเสริม ทักษะการจัดกิจกรรมในชั้นเรียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการออกแบบเพื่อส่งเสริมทักษะการจัดกิจกรรมในชั้นเรียน พบว่า การออกแบบกิจกรรมในชั้นเรียนที่หลากหลายช่วยเพิ่มความสนใจและการมีส่วนร่วม เนื่องจากครูผู้สอนจะต้องสร้างบรรยากาศภายในชั้นเรียนให้เอื้อต่อการเรียนรู้ของนิสิตเพื่อให้นิสิตเกิดประสบการณ์ใหม่ๆ จากสิ่งรอบตัวที่สามารถสร้างทักษะการเรียนรู้จากการสื่อสาร สัมผัส และการลงมือปฏิบัติผ่านการร่วมมือกันในการออกแบบชั้นเรียนร่วมกัน การทำงานกลุ่มยังช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างนิสิตและทำให้การเรียนรู้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาองค์ประกอบของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ในชั้นเรียน ขั้นตอนที่ 2 การออกแบบการเรียนรู้ในชั้นเรียนที่ส่งเสริมทักษะในการเรียนรู้ของนิสิต ขั้นตอนที่ 3 การสื่อสารประกอบการสอนที่ทันสมัยและนำเทคโนโลยีมาบูรณาการสอนในชั้นเรียน และ ขั้นตอนที่ 4 การประเมินผลการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดการเรียนรู้ในชั้นเรียน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กฤษณพงศ์ เลิศบำรุงชัย. (2564). หลักการออกแบบการเรียนการสอน. สืบค้นเมื่อวันที่ 3, พฤษภาคม 2568, จาก https://touchpoint.in.th/instructional-design/
ชนปฏิวัติ น้อยนาง. (2561). แนวคิดการออกแบบและการจัดการเรียนรู้. สืบค้นเมื่อวันที่ 3, พฤษภาคม 2568, จาก https://kanjadkan69.blogspot.com/2018/02/blog-post_15.html.
ทิศนา แขมมณี. (2540). การคิดและการสอนเพื่อพัฒนากระบวนการคิด. กรุงเทพมหานคร : โครงการพัฒนาการเรียนการสอน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติสำนักนายกรัฐมนตรี.
ทิศนา แขมมณี. (2543). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรทิพย์ พูลปั้น และวันเพ็ญ บุตรพรม. (2563). การจัดการเรียนรู้ร่วมมือรวมพลังเชิงรุกในสังคมยุคศตวรรษที่ 21.วารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย. 2 (2): 80 -89.
มาลี สืบกระแส. (2552). การพัฒนารูปแบบองค์การแห่งการเรียนรู้ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสยาม.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล (2563). จากการเรียนรู้ออนไลน์สู่การสร้างสรรค์นวัตกรรม. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี (พ.ศ.2561-2580). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2541). การประกันคุณภาพการศึกษาเล่มที่ 1 แนวทางการประกันคุณภาพการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2543). คุณภาพของครูสู่คุณภาพการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา (2549). คู่มือการประกอบวิชาชีพทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา สำนักงานมาตรฐานวิชาชีพ กลุ่มมาตรฐานและจรรยาบรรณวิชาชีพ.
สุมน อมรวิวัฒน์. (2533). สมบัติทิพย์ของการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
BREAK THROUGH PROVIDENCE. (2567). การจัดการชั้นเรียน วิธีการและกลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพสำหรับครูยุตใหม่. สืบค้นเมื่อวันที่1 มิถุนายน, จาก https://breakthroughprovidence.org/education.
GEN Z MANPOWER. (2567). วิธีการประเมินผลการทำงานและการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง. สืบค้นเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2568, จาก https://genzmanpower.com.
