ศึกษาเปรียบเทียบการใช้สื่อออนไลน์เพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา และคริสต์ศาสนาในจังหวัดเพชรบูรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดการใช้สื่อออนไลน์ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 2) เพื่อศึกษาแนวคิดการใช้สื่อออนไลน์ในการเผยแผ่คริสต์ศาสนา 3) เพื่อเสนอแนวทางการใช้สื่อออนไลน์ในการเผยแผ่ศาสนาทั้งสองในจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพเชิงเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึก ผลการศึกษาพบว่า สื่อออนไลน์มีบทบาทสำคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา โดยเฉพาะช่วงสถานการณ์ COVID-19 พระสงฆ์และพุทธศาสนิกชนในจังหวัดเพชรบูรณ์ใช้แพลตฟอร์ม เช่น Facebook, YouTube, TikTok และ LINE เพื่อเผยแผ่ธรรมะ ถ่ายทอดกิจกรรมทางศาสนา และตอบคำถามธรรมะออนไลน์ ทำให้ผู้สนใจเข้าถึงเนื้อหาได้สะดวก รวดเร็ว ต่อเนื่อง ส่งเสริมจิตใจให้สงบ มีศีลธรรม และดำเนินชีวิตอย่างมีความสุข คริสตจักรในจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยเฉพาะนิกายโรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ ใช้สื่อออนไลน์อย่างแพร่หลาย เช่น ถ่ายทอดสดพิธีมิสซา คำเทศนา และกิจกรรมภาวนาออนไลน์ผ่าน Zoom, YouTube, Facebook Live และแอปเฉพาะของคริสตจักร เนื้อหามุ่งเสริมสร้างศรัทธา ความรัก และการมีส่วนร่วมในชุมชน ส่งผลดีต่อจิตใจ ความสัมพันธ์ และการใช้ชีวิตตามหลักศาสนา ทั้งพระพุทธศาสนาและคริสต์ศาสนาใช้สื่อออนไลน์เพื่อส่งเสริมศรัทธา ความเข้าใจในคำสอน และการประยุกต์หลักธรรมในชีวิตประจำวัน แต่ต่างกันในแนวทาง โดยพระพุทธศาสนาเน้นการบรรยายธรรม สวดมนต์ และสนทนาธรรมเพื่อความสงบภายใน ส่วนคริสต์ศาสนาเน้นการภาวนาเป็นกลุ่ม การมีส่วนร่วม และการสื่อสารเชิงสัมพันธ์เพื่อสร้างความเป็นหนึ่งเดียวในชุมชนคริสตชน จะเห็นได้ว่า แม้จะมีความแตกต่างในเชิงวัฒนธรรมและรูปแบบการสื่อสาร แต่ทั้งสองศาสนาใช้สื่อออนไลน์เป็นเครื่องมือที่ส่งเสริมการเรียนรู้ทางศาสนา และพัฒนาคุณภาพชีวิตของศาสนิกชนทั้งในด้านจิตใจ สังคม และการมีเป้าหมายในชีวิตที่ดีขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตธรรม แผนกพระคัมภีร์. (2014). พระคัมภีร์คาทอลิก ฉบับสมบูรณ์ (Thai Catholic Bible Complete Version) ภาคพันธสัญญาเดิม และ ภาคพันธสัญญาใหม่. กรุงเทพมหานคร: คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตธรรม แผนกพระคัมภีร์.
ณัฐพงษ์ พรหมทอง. (2566). การใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อประกาศข่าวดีของสามเณรแสงะรรม. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์, 1(2): 50-63.
พนม คลี่ฉาย. (2561). “บทบาทของสื่อดิจิทัลในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา.” วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 5(2): 63-78.
พระอนันต์ อภินนฺโท (ผากา). (2549). แนวทางการใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อเผยแผ่พระพุทธศานาของพระสงฆ์ใน.สังคมปัจจุบัน. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 13(2): 61-79.
พระมหาธนกร กิตฺติปญฺโญ. (2563). กระบวนการเผยแผ่พระพุทธศาสนากับคริสต์ศาสนาบนพื้นที่สูงในจังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 7(2): 37-51.
พิสมัย ตั้งพูนสุข. (2523). “การศึกษาเปรียบเทียบบทบาทของพระภิกษุสงฆ์กับบาทหลวงคาทอลิกที่มีต่อชุมชนศึกษาเฉพาะกรณี ตำบลปากช่อง อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา”. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหิดล.
เสฐียรพงษ์ วรรณปก. (2555). ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาจุฬาฯ.
