แนวคิดและกระบวนการของอาหารการแพทย์วิถีธรรมในฐานะระบบอาหารทางเลือกที่ส่งเสริมสุขภาวะองค์รวมและความมั่นคงทางอาหาร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเข้าถึงโครงสร้างความคิดและพลวัตของกระบวนการอาหารการแพทย์วิถีธรรมในฐานะระบบอาหารทางเลือกที่ส่งเสริมสุขภาวะองค์รวมและความมั่นคงทางอาหาร การวิจัยใช้ระเบียบวิธีเชิงคุณภาพ โดยบูรณาการการวิจัยเอกสารร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 29 คน คัดเลือกแบบเจาะจง ครอบคลุม 3 กลุ่ม ได้แก่ 1) จิตอาสาแพทย์วิถีธรรมใน 4 ภูมิภาคของประเทศไทยและประเทศออสเตรเลีย 2) นักวิชาการด้านการแพทย์วิถีธรรมและโภชนาการ และ 3) ผู้ป่วยที่ประยุกต์ใช้แนวทางแพทย์วิถีธรรมในการดูแลสุขภาพ ข้อมูลทั้งหมดวิเคราะห์ด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา เพื่อนำไปสู่การสังเคราะห์ข้ออธิบายเชิงแนวคิด ผลการวิจัยพบว่า อาหารการแพทย์วิถีธรรมมีลักษณะเป็น “ระบบอาหารทางเลือกเชิงเปลี่ยนแปลง” ที่ประกอบด้วย 4 มิติหลัก ได้แก่ การผลิต การบริโภค การเปลี่ยนแปลง และชุมชน ซึ่งเชื่อมโยงกันอย่างเป็นพลวัตและเกิดกลไกป้อนกลับอย่างต่อเนื่อง มิติการผลิตตั้งอยู่บนฐานของกสิกรรมไร้สารพิษและการพึ่งตน มิติการบริโภคเน้นการสร้างสมดุลกาย–ใจผ่านการบริโภคอย่างมีสติ มิติการเปลี่ยนแปลงสะท้อนบทบาทของอาหารในฐานะกลไกที่ก่อให้เกิดการพัฒนาคุณภาพชีวิตทั้งด้านร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ และมิติชุมชนทำหน้าที่เป็นพื้นที่การเรียนรู้และขยายผลสู่ความมั่นคงทางอาหารในระดับสังคม ข้อค้นพบสำคัญชี้ให้เห็นว่า อาหารมิได้เป็นเพียงปัจจัยยังชีพ หากแต่เป็น “ระบบความสัมพันธ์” ที่เชื่อมโยงมนุษย์ ธรรมชาติ และจิตสำนึกภายในอย่างเป็นองค์รวม ซึ่งสอดคล้องกับหลักพุทธธรรมในเรื่องเหตุปัจจัยและความสมดุลของชีวิต ในเชิงวิชาการ งานวิจัยนี้ได้ขยายกรอบแนวคิดระบบอาหารทางเลือกไปสู่การบูรณาการมิติทางจิตใจและจิตวิญญาณ อันนำไปสู่ข้อเสนอของ “ระบบอาหารทางเลือกเชิงเปลี่ยนแปลง” ซึ่งมีนัยสำคัญต่อการพัฒนาองค์ความรู้ด้านสุขภาวะองค์รวมและความมั่นคงทางอาหารอย่างยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. (2558). แนวทางการส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรคตามกลุ่มวัย. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 24 เมษายน 2567 จาก http://www.hss.moph.go.th/fileupload/document/1431-3688.pdf
ใจเพชร กล้าจน. (2558). จิตอาสาแพทย์วิถีพุทธเพื่อมวลมนุษยชาติ. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค (สาธารณสุขชุมชน)). สุรินทร์: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ใจเพชร กล้าจน. (2563). คู่มือการทำกสิกรรมไร้สารพิษวิถีพุทธ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แพทย์วิถีธรรม.
ใจเพชร กล้าจน. (2565). การแพทย์วิถีธรรม: การดูแลสุขภาพแบบองค์รวมพึ่งตนเองตามแนวธรรมชาติบำบัด. ปทุมธานี: สำนักพิมพ์แพทย์วิถีธรรม.
สำนักงานสำรวจสุขภาพประชาชนไทย สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. (2554). รายงานผลการสำรวจสุขภาพประชาชนไทย. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 24 เมษายน 2567 จาก http://www.hsri.or.th/
healthsurvey2011
Altieri, M. A. (2002). Agroecology: The science of natural resource management for poor farmers. Agriculture, Ecosystems & Environment, 93(1–3), 1–24.
Bertalanffy, L. von. (1968). General System Theory: Foundations, Development, Applications. New York: George Braziller.
Dewey, J. (1938). Experience and Education. New York: Macmillan.
Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO). (2014). Food and nutrition in numbers 2014. Rome: FAO.
Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO). (2018). Sustainable food systems: Concept and framework. Retrieved [2024, April 24] https://www.fao.org/3/ca2079en/CA2079EN.pdf
Goodman, D., et al. (2012). Alternative food networks: Knowledge, practice, and politics. Routledge.
Lave, J., and Wenger, E. (1991). Situated Learning: Legitimate Peripheral Participation. Cambridge: Cambridge University Press.
Masanobu Fukuoka. (1978). The One-Straw Revolution: An Introduction to Natural Farming. Pennsylvania: Rodale Press.
Renting, H., Marsden, T. K., & Banks, J. (2003). Understanding alternative food networks. Environment and Planning A, 35(3), 393–411.
World Health Organization (WHO). (1948). Constitution of the World Health Organization. World Health Organization. Retrieved [2024, April 24] https://www.who.int/about/governance/constitution