การบริหารสู่ความเป็นเลิศสำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบการบริหารสู่ความเป็นเลิศสำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา และ 2) เพื่อศึกษาผลการยืนยันองค์ประกอบการบริหารสู่ความเป็นเลิศสำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา (Descriptive Research) เป็นแบบกลุ่มตัวอย่างเดียว และมีการวัดครั้งเดียวในลักษณะศึกษาสภาวการณ์ไม่มีการทดลอง กลุ่มตัวอย่างของการวิจัย คือ โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ จำนวนทั้งสิ้น 99 แห่ง ซึ่งได้มาโดยการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางประมาณการขนาดกลุ่มตัวอย่างของทาโร่ ยามาเน่ ที่ความเชื่อมั่น 90% แล้วใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยการสุ่มแบบแบ่งประเภท ผู้ให้ข้อมูลโรงเรียนละ 3 คน ประกอบด้วย 1) ผู้อำนวยการโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา 2) รองผู้อำนวยการฝ่ายบริหารวิชาการ หรือหัวหน้างานบริหารวิชาการ และ 3) หัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ รวมผู้ให้ข้อมูลทั้งสิ้น 297 คน เครื่องมือวิจัยมี 3 ประเภท คือ 1) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง 2) แบบสอบถามความคิดเห็น และ 3) แบบยืนยันองค์ประกอบ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ มัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1. การบริหารสู่ความเป็นเลิศสำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบหลัก 96 ตัวแปร คือ 1) ทักษะ และภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา 47 ตัวแปร 2) การบริหารจัดการสถานศึกษาอย่างยั่งยืน 34 ตัวแปร 3) การสนับสนุนส่งเสริมการจัดการศึกษาอย่างมีประสิทธิภาพ 3 ตัวแปร 4) การพัฒนาคุณภาพผู้เรียน ศักยภาพครู และบุคลากรทางการศึกษา 6 ตัวแปร และ 5) การบริหารเชิงกลยุทธ์ และทรัพยากรอย่างมีคุณภาพ 6 ตัวแปร ทุกองค์ประกอบสามารถอธิบายร่วมกันได้ร้อยละ 67.676 และ 2. ผลการยืนยันองค์ประกอบการบริหารสู่ความเป็นเลิศสำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีความถูกต้อง มีความเหมาะสม มีความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
ณัฐนนท์ วิทยาประโคน. (2563). รูปแบบการบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในภาค ตะวันออกฉียงเหนือ. ดุษฎีนิพนธ์ ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาวะผู้นำ และการบริหาร. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ณัฐมนต์ ชาญเชิงค้า. (2560). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
สมโภชน์ นพคุณ. (2563). รูปแบบกระบวนการบริหารจัดการศึกษาเพื่อมุ่งสู่ความเป็นเลิศ. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 28 มกราคม 2565 จาก https://wow.in.th/0uE76.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2558). หลักการบริหารสถานศึกษามุ่งสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). คู่มือแนวทางการจัดกิจกรรมการดูแลด้านจิตสังคมในสถานศึกษา ระดับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: บริษัทพริกหวานกราฟฟิคจำกัด.
สำนักงานรับรองมาตรฐาน และประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2565). รายงานประจำปี 2565. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 17 เมษายน 2566 จาก https://online.fliphtml5.com/ukfek/mnyu/#p=17.
สำนักงานรับรองมาตรฐาน และประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2554). รายงานการสังเคราะห์ผลการประเมินคุณภาพภายนอกรอบสาม (พ.ศ.2554 - 2558) ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 28 ธันวาคม 2565 จาก ttps://www.onesqa.or.th/upload/download/201704271505239.pdf.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560 – 2579. กรุงเทพฯ: บริษัทพริกหวานกราฟฟิคจำกัด.
อนุศาสน์ มวมขุนทด. (2568). “รูปแบบการพัฒนาการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1”. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 10(1), 1292 – 1302.
อร่าม วัฒนะ. (2561). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด. ดุษฎีนิพนธ์ ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
อุทุมพร สมศรี. (2560). การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนระดับประถมศึกษาในอำเภอละอุ่น จังหวัดระนอง. ในการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ และนานาชาติ ครั้งที่ 8, (น. 3126 – 3133). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
Best, J. W. and Kahn, J. V. (2006). Research in Education. (10thed.). Massachusetts: Pearson Education Inc.
Howard, L. B. and Comrey, A. L. (1992). A first course in factor analysis. (2nded.). Hillsdale: N. J. Lawrence Erlbaum Association Publishers.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of Psychological Testing. (5thed.). New York: Harper & Row Publishers.
Quoted Kaiser in Barbara G. Tabachink and Linda S. Fidell. (1983). Using Multivariate Statistics. New York: Haper & Row.
Likert, R. (1961). The Human Organization. New York: Mc Graw-Hill.
Yamane, T. (1967). Statistics, An introduction Analysis. New York: Harper & Row, Publishing.
Peters, T. J., et al. (1982). In Search of Excellence: Lesson from America’s Best-run Companies. New York: Harper and Row Publishers.
