ความต้องการจำเป็นในการพัฒนากรอบความคิดผู้ประกอบการของครู โรงเรียนอนุบาลทับแก้ว

Main Article Content

นางสาวดาริญ รัชตะกุลธำรง
รองศาสตราจารย์ ดร.นันทรัตน์ เจริญกุล

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนากรอบความคิดผู้ประกอบการของครูโรงเรียนอนุบาลทับแก้ว การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ พื้นที่วิจัยคือโรงเรียนอนุบาลทับแก้ว ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 1 คน และครูผู้สอน จำนวน 7 คน รวมทั้งสิ้น 8 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจงจากผู้ที่มีบทบาทเกี่ยวข้องกับการบริหารและการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ข้อมูลวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และใช้การแจกแจงความถี่เพื่อแสดงแนวโน้มของประเด็นที่ผู้ให้ข้อมูลกล่าวถึง ผลการวิจัยพบว่าครูมีความตั้งใจในการพัฒนาตนเองและผู้เรียน ตระหนักถึงความสำคัญของการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่ส่งเสริมพัฒนาการของเด็กปฐมวัยผ่านการเล่น การลงมือปฏิบัติ และกิจกรรมที่หลากหลาย รวมทั้งสามารถประยุกต์ใช้สื่อ วัสดุ และทรัพยากรที่มีอยู่เพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ได้อย่างเหมาะสม อย่างไรก็ตาม ความต้องการจำเป็นในการพัฒนากรอบความคิดผู้ประกอบการของครูมุ่งเน้นองค์ประกอบสำคัญ 2 ประการ ได้แก่ ความมุ่งมั่นสู่เป้าหมาย และความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม โดยความมุ่งมั่นสู่เป้าหมายเป็นองค์ประกอบที่ผู้ให้ข้อมูลกล่าวถึงมากที่สุด สะท้อนว่าเป้าหมายในการปฏิบัติงานของครูบางส่วนยังมีลักษณะเป็นการรับทิศทางจากผู้บริหารมากกว่าการกำหนดเป้าหมายการพัฒนาตนเองและผู้เรียนอย่างเป็นระบบ ส่วนความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมเป็นองค์ประกอบที่กล่าวถึงรองลงมา สะท้อนว่าครูยังควรได้รับการส่งเสริมให้เปิดรับแนวคิดใหม่ กล้าริเริ่ม ทดลอง และปรับเปลี่ยนวิธีการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ให้เหมาะสมกับพัฒนาการและความแตกต่างของเด็กปฐมวัย ทั้งนี้ กลไกการพัฒนาที่สำคัญ ได้แก่ ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ การโค้ชและการเป็นพี่เลี้ยง และการอบรมเชิงปฏิบัติการที่เน้นการลงมือปฏิบัติจริงและการสะท้อนคิด เพื่อสนับสนุนการพัฒนากรอบความคิดของครูอย่างต่อเนื่อง อันจะเป็นประโยชน์ต่อการยกระดับคุณภาพการจัดประสบการณ์การเรียนรู้และการพัฒนาเด็กปฐมวัยให้สอดคล้องกับบริบทของสถานศึกษาในระยะยาว

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกื้อ วงศ์บุญสิน และคณะ. (2567). บทความพิเศษ ศศินทร์ จุฬาฯ: ส่องการศึกษาไทยในยุคที่เด็กเกิดน้อย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นันทิชา ตุ่นวิชัย. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูปฐมวัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 2. (การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ปรเมศวร์ ชรอยนุช. (2565). นวัตกรรมการบริหารวิชาการสู่การพัฒนากรอบความคิดผู้ประกอบการของนักเรียนมัธยมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

โรงเรียนอนุบาลทับแก้ว. (2567). รายงานผลการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2567. กรุงเทพฯ: โรงเรียนอนุบาลทับแก้ว.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). แนวทางการจัดการศึกษาเพื่อส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการในสถานศึกษา ตามมาตรฐานการศึกษาของชาติสู่การปฏิบัติ และกรณีศึกษาจากต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

Bacigalupo, M., et al. (2016). EntreComp: The entrepreneurship competence framework. Publications Office of the European Union.

Baggen, Y., et al. (2022). Making entrepreneurship education available to all: Design principles for educational programs stimulating an entrepreneurial mindset. Entrepreneurship Education and Pedagogy, 5(3), 347-374.

Chojak, M. (2024). Shaping Entrepreneurial Attitudes among Young Children on the Basis of the “Entrepreneurial Kids” International Project. Education sciences, 14(1), 74-89.

Darling-Hammond, L., et al. (2017). Effective teacher professional development. Learning Policy Institute.

Kuratko, D. F., et al. (2021). Unraveling the entrepreneurial mindset. Small Business Economics, 57(4), 1681-1691.

Lackéus, M. (2015). Entrepreneurship in education: What, why, when, how (Vol. 6). Paris: OECD publishing Paris.

OECD. (2017). Starting strong 2017: Key OECD indicators on early childhood education and care. Paris: OECD Publications Centre.