การพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของพระสงฆ์ไทยโดยใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองเรื่อง “ภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธ” และ 2) เปรียบเทียบทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของพระสงฆ์ไทยก่อนและหลังการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองเรื่อง “ภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธ” โดยเป็นการวิจัยและพัฒนา มีกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่มตามขั้นตอนการวิจัย กลุ่มตัวอย่างของการวิจัยในขั้นตอนพัฒนาชุดการเรียนรู้ด้วยตนเอง คือ ผู้ทรงคุณวุฒิในการสนทนากลุ่ม จำนวน 5 รูป/คน และกลุ่มตัวอย่างในขั้นตอนการทดลองใช้ชุดการเรียนรู้ คือ พระสงฆ์หรือสามเณรที่เป็นอาสาสมัครในการทดลองใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเอง จำนวน 30 รูป เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แนวทางการสนทนากลุ่มเพื่อพัฒนาชุดการเรียนรู้ด้วยตนเอง 2) ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองเรื่อง “ภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธ” และ 3) แบบทดสอบทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธ ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองเรื่อง “ภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธ” ประกอบด้วย 6 หน่วยการเรียนรู้ ได้แก่ Greeting Tourist, Introducing Temple, Temple History, Art in the Temple, Buddhist Ceremony และ The Precepts มุ่งเน้นการเรียนรู้คำศัพท์ และประโยคสนทนา โดยเป็นชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองแบบออนไลน์ และ 2) ผลการเปรียบเทียบทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของพระสงฆ์ไทยก่อนและหลังการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองเรื่อง “ภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธ” มีผลทดสอบทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษหลังใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองสูงกว่าก่อนใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ( = 20.27; S.D. = 3.88, t = 7.771, p <.001)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กระทรวงศึกษาธิการ. เข้าถึงได้จาก https://backoffice.onec.go.th/uploaded/Outstand/2017-EdPlan60-79.pdf
กันตภณ มาประชา, ธีรดา หัดเจริญ, และปุณยพล จันทร์ฝอย. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์เรื่องฟังก์ชันโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/7 โรงเรียนทวีธาภิเศก. Journal of Modern Learning Development, 6(5), 1–11.
รณวีร์ พาผล. (2561). การพัฒนาชุดสื่อการเรียนรู้ด้วยตนเองเพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของผู้ประกอบธุรกิจร้านอาหารในพื้นที่น้ำพุร้อน ดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ (รายงานวิจัย). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
วชิรา อยู่ศุข. (2566). การพัฒนาชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนของนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ. วารสารศิลปะศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 5(1), 41–53.
แวเนาะ เปาะจิ และนีรนาท จุลเนียม. (2565). การพัฒนาชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองเรื่องโครงสร้างและหน้าที่ของเซลล์ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนปทุมธานี “นันทมุนีบำรุง”. วารสารศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา, 1(2), 127-142.
ศรีจิตรา นวรัตนาภรณ์. (2564). การสร้างชุดสื่อการเรียนรู้ด้วยตนเองในการพูดสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับพนักงานต้อนรับส่วนหน้าของโรงแรมในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 16(55), 105–116.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2557). แนวปฏิบัติตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายการปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (OBEC). เข้าถึงได้จากhttps://academic.obec.go.th/download/obec_book_teacher/basic_education_core_curriculum/051-024%20_Nayobai%20Kan%20Patirup%20Kan%20
Rian%20Kan%20Son%20Phasa%20Angkrit.pdf
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2565). ข้อมูลพื้นฐานทางพระพุทธศาสนา ประจำปี พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ : กลุ่มเทคโนโลยีสารสนเทศ สำนักงานเลขานุการกรม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
Feng, J. (2025). A study on the design of Buddhist cultural tourism routes in Thailand aimed at Chinese tourists. In M. F. Sedon et al. (Eds.), Proceedings of the 4th International Conference on Culture, Design and Social Development (CDSD 2024) (Advances in Social Science, Education and Humanities Research, Vol. 917, pp. 347–353). Atlantis Press. เข้าถึงได้จาก https://doi.org/10.2991/978-2-38476-380-1_40
Kemp, J. E. (1985). The instructional design process. Harper & Row.
Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. Chicago, IL : Follett Publishing Company.
Starfish Academy. (2565). Self-directed learning ปลูกทักษะเรียนรู้ด้วยตัวเอง. เข้าถึงได้จาก https://www.starfishlabz.com/blog/928-self-directed-learning
