Borworn Power: Creating Consciousness of Reconciliation in Thai Society
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were 1) to study the state of people's consciousness; 2) to analyze the factors affecting the creating of people's consciousness; and 3) to strengthen the process of creating people's consciousness according to the Borworn (house, temple, school) principle to create a reconciliation in Thai society. It is a qualitative research emphasized on action research by conducting in-depth interviews with 45 key informants by organizing a forum for 21 key informants. The results of the research showed that 1) the state of consciousness had 4 dimensions: 1.1) human beings, making merit, offering food to monks, listening to Dhamma, taking oaths, adhering to the principle of "Heet Sipsong Kong Sib Si"; 1.2) concerning the environment, there should be cherishing and conserving forest resources to remain abundant for the next generation, waste sorting based on 3R concept; 1.3) on the side of social relations, the correct culture was transmitted. The adults should take the children to learn different cultures, traditions, have unity, not quarrel, be mediate leaders, promote tourist attractions during the festival for different people; 1.4) on the side of social, there should be responsibility network meeting, receive a policy to pass on to the residents to take care of the forest, small house policy in the big forest, no trespassing, no hunting, no sawing, iron rules, penalties, research and development, processing method, product Safety analysis, adjusting the method by cutting some vegetables that had not yet been registered but the taste was the same, residue analysis; 2) the analysis of factors affecting consciousness building found that 2.1) Buddhist concepts; 2.2) local values; 2.3) local wisdom; 2.4) personal learning; 2.5) family leaders; 2.6) projects in the area; and 3) on the side of the result of enhancing people's awareness process according to the Borworn (house, temple, school) principle to create a society of reconciliation in Thai society, it was found that there should be organizing activities to develop consciousness through cooperating unite all parties, families, people, community organizations to help create awareness for the community, especially young people who were considered as being important.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
ชัยพร พิบูลศิริ. (2551). ปัจจัยที่มีผลต่อความสําเร็จการจัดสวัสดิการสังคมขององค์กรชุมชน. (รายงานการวิจัย). คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ทรงศรี ตุ่นทอง และคณะ. (2560). รูปแบบการพัฒนาจิตสานึกสาธารณะสาหรับเยาวชนจังหวัดลพบุรีโดยใช้การปรับพฤติกรรมทางปัญญา. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา, 28(2), 65-74.
พระใบฎีกากิตติพงษ์สีล สุทฺโธและคณะ. (2560). การพัฒนารูปแบบพุทธจิตวิทยาชุมชนในการสร้างจิตสานึกอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 13(1), 26-39.
พระมหากฤษฎา กิตติโสภโณ. (2558). การสร้างความปรองดองสมานฉันท์ด้วยการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 5(3), 55-62.
ภัทรภร สีทองดีและคณะ. (2560). การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมจิตสาธารณะของนิสิตในสถาบันอุดม ศึกษาของรัฐ: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. วารสารศึกษาศาสตร์, 28(3), 63-74.
อรุณรุ่ง ปภาพสิษฐ และคณะ (2555). รูปแบบการสร้างจิตสำนึกในการพัฒนาชุมชน. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร, 7(2), 98-109.
อุดมพงษ์ เกศศรีพงษ์ศา และคณะ. (2560). รูปแบบการสร้างจิตสำนึกท้องถิ่นเพื่อการอนุรักษ์ป่าชุมชนอย่างยั่งยืน ตำบลโคกกลาง อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 12(1), 48-60.
