The Guidelines of Building and Environment Management According To Ditthadhammikatthapayojana of the Secondary School Administrators In Uthai Thani Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this research article was to study the condition and to find the guidelines of buildings and the environment management according to Ditthadhammikatthapayojana of the secondary school administrators in Uthai Thani province. This study was a mixed methods research. For quantitative research, a questionnaire with a confidence value of .89 was used. The samples used in the research were selected by proportional method. A simple random sampling consisted of 254 persons, such as administrators, teachers and chairman of Basic Education Board. The statistics used were frequency, percentage, mean and standard deviation. Qualitative research was done by in-depth interview with 9 key informants by using content analysis techniques. The results of the research showed that 1) the condition of the building and the environment management of the secondary school administrators in Uthai Thani Province overall, was at a high level ( = 4.29, S.D. = 0.61). The highest performances were building and environment supervision ( =4.35, S.D.=0.59); 2) building and environment management guidelines according to Ditthadhammikatthapayojana, namely 2.1) in terms of Utthanasampada, the administrators should have a plan to provide a budget for the building, usability, control, maintenance and set indicators of evaluation method; 2.2) for Arakkhksampada, the administrators should maintain operational standards, regularly monitor the building, usability, control, maintenance and follow up and evaluate the usage to be up-to-date; 2.3) in the aspect of Kalyanamittata, the administrators should seek cooperation from the community to work together on the building and environment in terms of building, usability, control, maintenance; and 2.4) in the aspect of Samajivita, the building should be built for maximum benefit based on sufficiency, appropriateness, and moderation. The administrators should apply the results of the assessment in order to use them to develop the building and environment work in the next year.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กิติมา ปรีดีดิลก. (2532). การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: อักษรพิพัฒน์.
ทรงพล ศรีนวล. (2558). การบริหารจัดการงานอาคารสถานที่และสิ่งแวดล้อม โรงเรียนพะทายพิทยาคม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
พระครูโพธิธรรมานุกูล (บรรเทา ชุดจีน). (2554). ศึกษาแนวทางการนำหลักทิฏฐธัมมิกัตถประโยชนเพื่อแก้ปัญหาชีวิตของพุทธศาสนิกชนในสังคมไทยปัจจุบัน. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2548). คาวัด. กรุงเทพฯ: เลี่ยงเชียง.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานกุรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. (พิมพ์ครั้งที่ 16). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ บริษัทสหธรรมิก จำกัด.
โรงเรียนทัพทันอนุสรณ์. (2562). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ประจำปีการศึกษา 2562. เข้าถึงได้จาก http://thapthan.ac.th/newweb/sar-school
โรงเรียนบ้านไร่วิทยา. (2562). ข้อมูลสารสนเทศโรงเรียน. เข้าถึงได้จาก http://banraiwitthaya.ac.th/datashow_39380
วิรัตน์ ชมตะลุ. (2557). การศึกษาปัญหาและแนวทางแก้ไขปัญหาการบริหารงานอาคารสถานที่และสิ่งแวดล้อมของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2547). เกณฑ์การขอใช้อาคารสถานที่. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). นโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2563 OBEC’S POLICY 2020. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ.2561-2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2560). รายงานการสังเคราะห์ผลการประเมินคุณภาพภายนอกรอบสาม (พ.ศ.2554-2558) ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. เข้าถึงได้จาก http://www.onesqa.or.th/upload/download/201704271505239.pdf
สุทธิ เพ็งปาน. (2537). โรงเรียนในฝัน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์วัฒนาพานิช.
เสริมชัย เลิศศักดิ์พณิชย์. (2557). การบริหารอาคารสถานที่และสิ่งแวดล้อมของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักเขตพื้นที่การศึกษาเขต 6 อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อาภาพร ห่วงมาก. (2560). การศึกษาสภาพแวดล้อมด้านอาคารสถานที่ของโรงเรียนโพธิสัมพันธ์พิทยาคาร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). คณะศึกษาศาสตร์: มหาวิทยาลัยบูรพา.
อุดมพร อมรธรรม. (2559). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงพระเจ้าอยู่หัว. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: แสงดาว.
Hikmat H. Ali, Hind M. Almomani and Muna Hindeih. (2009). Evaluating Indoor Environmental Quality of Public School Buildings in Jordan. Indoor and Built Environment, 18(1), 66-76.
Natasha Khalil, Syahrul Nizam Kamaruzzamanb, Mohamad Rizal Baharumb and Husrul Nizam Husina. (2015). Benchmarking Users’ Feedback as Risk Mitigation in Building Performance for Higher Education Buildings (HEB). Procedia - Social and Behavioral Sciences, 7(4), 171-180.
