An Evaluation of Moral Projects in Moral Schools, OBEC, according to Iddhipada 4 of schools under the Nakhon Sawan Secondary Educational Service Area Office
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were 1) to evaluate the moral projects in moral schools, OBEC of schools by using the CIPPIEST Model; 2) to find guidelines for the development of moral projects in moral schools, OBEC of schools under the Nakhon Sawan Secondary Educational Service Area Office according to Iddhipada 4. This was a mixed methods research. For quantitative research, data were collected from a sample of 381 people and analyzed by frequency, percentage, mean and standard deviation. For qualitative research, a semi-structured interview form was used by collecting data from 9 key informants and analyzed by content analysis. The results of the research were as follows: 1) the evaluation of moral projects in moral schools, OBEC of schools under the Nakhon Sawan Secondary Educational Service Area Office by using the evaluation model, CIPPIEST Model, overall was at a high level. When considering from high to low, they were: process aspect, context aspect, effectiveness aspect, impact aspect, input factor, transmission aspect and the least sustainability aspect; 2) for guidelines for the development of moral projects in moral schools, OBEC of schools under the Nakhon Sawan Secondary Educational Service Area Office according to Iddhipada 4, it was found that in the aspect of context, there should be development of moral school projects OBEC that arose from the need with satisfaction in the existing environment, care, not ignore, diligent in applying or creating media, equipment, project plans, budgets, as well as creating understanding for personnel before project activities, giving importance to every step of project implementation and operate in a systematic manner as well as considering both the good and the bad effects that occurred outside of the intended objectives and it must be improved and developed further. In this regard, sustainability, satisfaction, and diligence were constantly being monitored. Do not neglect to monitor, supervise, follow up. Schools need to set up gatherings to promote morality. There were public relations to promote moral support and integrate morality into every learning subject group. All activities for continuity in educating about morality should be done.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
จักรกฤษณ์ โพดาพล. (2560). การประเมินโครงการค่ายพัฒนาและบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง จังหวัดเลย ประจำปี 2560. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตศึกษา: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
จักรี วงศ์อักษร. (2560). ประสิทธิผลการดำเนินงานโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ดลนภา การักษ์. (2556). การประเมินโครงการส่งเสริมเด็กดีมีคุณธรรม เข้าศึกษามหาวิทยาลัยเกษตรศาตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธนาวิทย์ กางการ และคณะ. (2564). การประเมินผลโครงการพัฒนาเด็กด้านคุณธรรมจริยธรรมขององค์การบริหารส่วนตำบล ในอำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 11(3), 167-180.
ปฏิวัติ ใจเมือง. (2564). การประเมินโครงการคุณธรรม จริยธรรม ของโรงเรียนขี้เหล็กพิทยาคม อำเภออาจสามารถ สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 5(2), 67-77.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ ปยุตฺโต). (2553). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 19). กรุงเทพฯ: บริษัทเอสอาร์พริ้นติ้งแมสโปรดักส์ จำกัด.
พระมหารถศรี อินธิสิทธิ์ (ติกฺขปญโญ). (2563). การบริหารโครงการโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. ต้นแบบ: กรณีศึกษาโรงเรียนในจังหวัดสกลนคร. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชสกลนคร.
มนิดา เจริญภูมิ. (2559). การประเมินโครงการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมของนักเรียนโรงเรียนแวงน้อยศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25 โดยประยุกต์ใช้รูปแบบ CIPPIEST. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและการประเมินผลการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชมหาสารคาม.
ยุวดี คำเงิน. (2561). การประเมินโครงการพัฒนาจิตสาธารณะของนักเรียนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
รัตนะ บัวสนธ์. (2556). รูปแบบการประเมิน CIPP และ CIPIEST มโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อนและถูกต้องในการใช้ CIPP and CIPIEST Evaluation Models: Mistaken and Precise Concepts of Applications. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(2), 7-24.
วิระดา แก่นกระโทน. (19 เมษายน 2564). โครงการโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. (นางสาวณฐมน อนันต์, ผู้สัมภาษณ์).
สำนักงานคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). โรงเรียนคุณธรรม สพฐ.: มาตรฐานและตัวชี้วัด. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Krejcie., R.V., & D.W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
