Verbal Style in the Sermon of Buddhadasa Bhikkhu
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this research article was to study the characteristics of the verbal style in the sermon of Buddhadasa Bhikkhu. It was a qualitative research. Data were collected from the sermons of Buddhadasa Bhikkhu, which had been delivered in books, totaling 10 stories, and analyzed using Martin Jos's concept of verbal style. The results of the research revealed that Buddhadasa's sermon was a formal verbal style, namely 1) a form of language used in important situations; 2) a polite language variety; 3) very elegant in words and sentences; 4) a speaker's separation from listeners; 5) making connections; and 6) using specific terminology. The words and expressions of the language were arranged meticulously and sophisticatedly to make it easy for listeners to understand, not to be confused, all of which resulted in awareness of the value of Dhamma and lead to proper practice according to the teachings of the Lord Buddha.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
เปลื้อง ณ นคร. (2535). ศิลปะแห่งการประพันธ์. กรุงเทพฯ : เยลโล่การพิมพ์.
ธรรมปราโมทย์. (2549). ตามรอยพุทธทาส ภาคผลงาน. กรุงเทพฯ : ธรรมสภา.
ประชาไท. (2548). พุทธทาส. เข้าถึงได้จาก http://www.buddhadasa.org/html/100/7.html.
ประภาศรี สีหอำไพ. (2538). วัฒนธรรมทางภาษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชร บัวเพียร. (2536). วาทวิทยา: กลยุทธ์การพูดอย่างมีประสิทธิผลในทุกโอกาส. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : อะเบลส.
พุทธทาสภิกขุ. (2521). การทำงานทุกชนิดด้วยจิตว่าง. กรุงเทพฯ : สมชายการพิมพ์.
พุทธทาสภิกขุ. (2527). ความสุขแท้เมื่อสิ้นสุดแห่งความสุข. กรุงเทพฯ : การพิมพ์พระนคร.
พุทธทาสภิกขุ. (2530). ชีวิตคู่. กรุงเทพฯ : รุ่งแสงการพิมพ์.
พุทธทาสภิกขุ. (2535). แก่นพุทธศาสน์. กรุงเทพฯ : ธรรมสภา.
พุทธทาสภิกขุ. (2536). สิ่งที่ทุกคนควรรู้จัก. กรุงเทพฯ : หจก.ภาพพิมพ์.
พุทธทาสภิกขุ. (2544). สวรรค์ในหน้าที่การงาน ธรรมะที่ควรรู้จักเพื่อทำงานให้สนุก. กรุงเทพฯ : ธรรมทานมูลนิธิ.
พุทธทาสภิกขุ. (2545). การดำรงชีวิตที่ถูกต้อง. กรุงเทพฯ : สุขภาพใจ.
พุทธทาสภิกขุ. (2546). การเก็บความโกรธใส่ยุ้งฉาง. กรุงเทพฯ : มิตรนราการพิมพ์.
พุทธทาสภิกขุ. (2546). ชาตินี้ชาติหน้า เรื่องผี ๆ สาง ๆ. กรุงเทพฯ : ธรรมทานมูลนิธิ.
พุทธทาสภิกขุ. (2546). ธรรมะสำหรับคนเกลียดวัด. กรุงเทพฯ : อัมรินทร์ พริ้นติ้ง.
พุทธทาสภิกขุ. (2550). เกิดมาทำไม. กรุงเทพฯ : เม็ดทราย.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2523). ความรู้ทั่วไปทางภาษาและวรรณกรรมไทย (ภาควรรณคดี). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2548). ภาษาในสังคมไทย ความหลากหลาย การเปลี่ยนแปลง การพัฒนา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2550). ภาษาศาสตร์สังคม. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Joos, M. (1961). The Five Clocks. A Linguistic Excursion into the Five Styles of English Usage. New York : Harcort, Brace and World.
Norman, F. (1992). Discourse and Social Change. Cambridge : Polity Press.
Stephen, C. L. (1983). Pragmatics. Cambridge : Cambridge University Press.
Stubbs, M. (1983). Discourse Analysis. Oxford : Basil Blackwell.
