Competencies and Human Resource Development in the Disruptive Era
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aimed to study competencies and human resource development in the disruption era and to present details about the operational competencies needed in this disruption era. Guidelines for human resource development that were consistent with operational competencies and guidelines of current agencies or organizations must adapt to the changes that occurred from the environment, the economy, change pattern of working and other factors that affected competencies and human resource development which relied on information from teaching documents, competency textbook, human resource development textbook. There was an integration of information of knowledge, both theory and practice, as well as experience in order to summarize as a guideline to present to agencies or organizations to encourage employees to be able to work under conditions in the disruption era that was rapidly changing. It consisted of two important topics together that were current desired competencies and guidelines for human resource development in the disruption era to be put into practice to develop the efficiency and potential in the performance of personnel in all professions affected the further development of the organization. The study found that the guidelines for human resource development in the era of digital disruption consisted of (1) the organization must set a clear policy and vision, (2) human resource development based on principles of effectiveness, efficiency, value and flexibility including adjusting the work methods of personnel to be in line with the sudden digital change era and the New Normal way, (3) human resource development design was done by using modern technology as a tool, (4) human resource development must focus on proactive work, and (5) human resource development develop personnel with potential.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
จำเนียร จวงตระกูล. (2563). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: ทฤษฎีและการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: ศูนย์กฎหมายธุรกิจอินเตอร์ชั่นแนล.
ชัยรัตน์ ชามพูนท และคณะ. (2564). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคการเปลี่ยนฉับพลันทางดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 8(1), 195-208.
ณรงค์วิทย์ แสนทอง. (2560). Competency ทำง่ายกว่า ได้ผลดีกว่า. กรุงเทพฯ: บริษัท เอช อาร์ เซ็นเตอร์ จำกัด.
ทศพร พีสะระ. (2561). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะหลักของบุคลากรสายสนับสนุนมหาวิทยาลัยกลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์). คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2561). กระบวนทัศน์ใหม่ของการบริหาร. เข้าถึงได้จาก https://www. sammajivasil.net/news11.htm.
พิชญ์สินี มะโน. (2562). ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงในยุค DIGITAL DISRUPTION ต่อการศึกษา. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 18(1), 1-6.
เลิศชัย สุธรรมมานนท์ และวิเชศ คำบุญรัตน์. (2556). การพัฒนาความก้าวหน้าในสายอาชีพ. กรุงเทพฯ: บริษัท เคซีอี อีเลคโทรนิคส์ (มหาชน).
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การโค้ชเพื่อการรู้คิด. กรุงเทพฯ: บริษัท จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์ จำกัด.
ศิรภัสสรศ์ วงศ์ทองดี. (2556). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมชาย สันติวัฒนกุล. (2563). 10 สมรรถนะเพื่องานในอนาคต. เข้าถึงได้จาก https://www. prachachat.net/csr-hr/news-574051.
โสภณ ภูเก้าล้วน และฐิติวรรณ สินธุ์นอก. (2557). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ สำหรับผู้จัดการในสายงานในทศวรรษหน้า. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อีเทอร์นิตีไอเดีย 168.
โสมวลี ชยามฤต. (2564). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อรองรับยุคดิจิทัลขององค์การภาครัฐและเอกชน. วารสารสหวิทยาการมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 38-50.
อริญญา เถลิงศรี.(2561). Disruption: ทำลายล้างหรือสร้างโอกาส. เข้าถึงได้จาก https://thaipublica.org/2018/06/seac-disruption.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2551). กลยุทธ์การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ เอช อาร์ เซ็นเตอร์ จำกัด.
Blanchard, P. N., & Thacker, J. W. (2012). Effective training: Systems, strategies and practices. (5th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
Branded Content. (2019). Techniques for working in the disruption era. How to survive and grow. Retrieved from https://brandinside.asia/seac-technic-in-disruption (In Thai)
Chalofsky, N. E., Rocco, T. S., & Morris, M. L. (Eds.). (2014). Handbook of human resource development. Hoboken, NJ: Wiley.
Christensen, C. M., Michael B. H. & Curtis W. J. (2017). Disrupting Class: How Disruptive Innovation will Change the Way the World Learns. New York: McGraw-Hill.
Delahaye, B. L. (2018). Human resource development: Adult learning and Knowledge management. (5th ed.). Queensland, Australia: John Wiley & Son.
DeSimone, R., L., & Werner, J., M. (2013). Human Resource Development. (6th ed.). South-Western: Cengage Learning.
Heneman, H. G., Schwab, D. S., Fossum, J. A., & Dyer, L. D. (1989). Personnel/ Human Resource Management. Illinois: Irwin.
Lim, G. S., Mathis, R. L., & Jackson, H. J. (2016). Human resource management and Asia edition. Lorong Chuan. (2nd ed.), Singapore: Cengage Learning.
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for intelligence. American Psychologist, 28(1), 1-14.
McLagan, P. A. (1997). Competencies: The next generation. Training and Development, 51(5), 40-47.
Nadler, L., & Nadler, Z. (1989). Developing human resources. (3rd ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
Noe, R. A. (2013). Employee training and development. (6th ed.). New York: McGraw-Hill.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. New York: John Wiley & Sons.
Swanson, R. A., & Holton, E. F., III. (2011). Foundations of human resource development. (2nd ed.). San Francisco: Berrett-Koehler.
Tett, R., Guterman, H., Bleier, A. & Murphy, P. (2000). Development and Content Validation of a “Hyperdimensional” Taxonomy of Managerial Competence. HUMAN PERFORMANCE, 13(3), 205–251.
