Components of Leadership in Crisis of Secondary School Administrators under the Office of the Basic Education Commission
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research article was to study the components of leadership in crisis of secondary school administrators under the Office of the Basic Education Commission. It was a documentary research that was conducted in 2 steps: 1) analysis of leadership in crisis that tended to be an indicator of leadership in crisis of secondary school administrators from concepts, theories, and related research both domestically and internationally, and selecting the concept of Sreejith Balasubramanian & Cedwyn Fernandes (2022) as the main principle in determining the conceptual framework, and 2) confirmation of the components of leadership in crisis of secondary school administrators by 5 experts in educational research and administration using an interview form. The research results found that leadership in crisis of secondary school administrators under the Office of the Basic Education Commission had 7 components: 1) problem access, 2) communication, 3) adaptation, 4) crisis reversal, 5) consultation, 6) empowerment, and 7) innovation development.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
ชัยธวัช เนียมศิริ. (2561). ภาวะผู้นําที่มีประสิทธิภาพในยุค Thailand 4.0 : กรณีศึกษาจังหวัดขอนแก่น. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์กระทรวงมหาดไทย.
ฐานริณทร์ หาญเกียรติวงศ์, รุจิกาญจน์ สานนท์. (2563). ภาวะผู้นำการบริหารในภาวะวิกฤติสู่การพัฒนา อย่างยั่งยืน. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(2), 105-108.
พีริยา นิวาสานนท์ และจิรศักดิ์ สุรังคพิพรรธน์.(2565). ทักษะการบริหารสถานศึกษาในภาวะวิกฤติของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 4(2), 141-150.
ยุทธพงษ์ จักรคม และวิยุทธ์ จำรัสพันธุ์. (2566). บทบาทภาวะผู้นำในการจัดการภาวะวิกฤตในสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในประเทศไทย. วารสารการเมืองการปกครอง, 13(2), 1-19.
วัณณิตา บุญกอง และธนินท์รัฐ รัตนพงศ์ภิญโญ. (2564). ภาวะผู้นำในภาวะวิกฤต และการจัดการปัญหาในมุมมองของเยาวชน ช่วงระยะเวลาเผชิญภัยพิบัติโควิด-19. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศุภมาส พันธ์เชย. (2564). วิกฤตโควิด-19 กับการพลิกวิกฤตเป็นโอกาส. กระบี่เวชสาร, 3(1), 77-78.
สุขยืน เทพทอง. (2563). ภาวะผู้นำในสภาวะวิกฤติ. กรุงเทพฯ : ศูนย์กลยุทธ์และความสามารรถทางการแข่งขันขององค์กร มจธ.
เอื้อมพร รัตนสิงห์. (2564). การพัฒนาตัวชี้วัดคุณลักษณะผู้นำในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนนายเรืออากาศ. (ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Balasubramanian, S. & Fernandes, C. (2022). Confirmation of a crisis leadership model and its effectiveness: Lessons from the COVID-19 pandemic. Cogent Business & Management, 9(1), 2022824-202.
Bartsch, S., Weber, E., Buttgen, M. & Huber, A. (2021). Leadership Matters in Crisis-Induced Digital Transformation: How to Lead Service Employees Effectively During the COVID-19 Pandemic. Journal of Service Management, 32(1),71-85.
Berger, B. D. (2021). A research-based guide to empathy as a leadership skill. Retrieved from https://www.nafcu.org/berger-leadership-blog/research-based-guide-empathy-leadership-skill.
CDC's-EH&A Consulting, n.d. (2008) Crisis Leadership Competency Model. Resources. Retrieved from http://www.ehaconsulting.org/resource.
Coombs, W. T. (2018). Ongoing Crisis Communication: Planning, Managing, Responding. California : Sage Publications.
Drucker, P. F. (1997). The global economy and the nation-state. Foreign Affairs, 76(5), 159-71.
Gomez-Trujillo, A.M. & Gonzalez-Perez, M.A. (2022). Digital transformation as a strategy to reach sustainability. Smart and Sustainable Built Environment, 11(4), 1137-1162.
Heifetz, R. (2020). The Practice of Adaptive Leadership: Tools and Tactics for Changing Your Organization and the World. MA.: John F. Kennedy Street Cambridge.
Klann, G. (2003). Crisis leadership: Using military lessons, organizational experiences, and the power of influence to lessen the impact of chaos on the people you lead. Center for Creative Leadership.
Marshall, J., Roache, D. & Moody-Marshall, R. (2020). Crisis leadership: A critical examination of educational leadership in higher education in the midst of the COVID-19 pandemic. Journal of the Commonwealth Council for Educational Administration & Management, 48(3), 30-37.
Riaz, A. & Haider, M. H.(2010). Role of transformational and transactional leadership on job satisfaction and career satisfaction. Business and Economic Horizons, 1, 29-38.
Striteska, M.K. & Prokop, V. (2020). Dynamic Innovation Strategy Model in Practice of Innovation Leaders and Followers in CEE Countries-A Prerequisite for Building Innovative Ecosystems. Sustainability, 12(3918), 1-12.
Supermane, S. (2019). Transformational leadership and innovation in teaching and learning activities: the mediation effect of knowledge management. Information Discovery and Delivery, 47(4), 242-250.
UNESCO. (2020). COVID-19 Educational Disruption and Response. Retrieved from https://www.unesco.org/en/covid-19/education-response.
