Guidelines for Whole School Development Based on the Spiritual Education Paradigm
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aimed to study the concepts, components, and approaches to whole school development based on the spiritual education paradigm. This was achieved through analysis and synthesis of knowledge from academic documents, textbooks, and related research. The study aimed to synthesize key elements to create an understanding of whole school development that aligned with the spiritual education paradigm, a concept focused on the holistic student development, encompassing intellectual, emotional, social, and spiritual dimensions. A concept aimed at holistic student development. The study found that the whole school development based on the spiritual education paradigm comprised four key components 1) management, 2) curriculum and learning management, 3) teacher and educational personnel development through professional learning communities, and 4) school-community relations. All components must operate in an integrated manner under the framework of creating a positive learning environment, psychological safety, and promoting learning that responded to the potential and individual differences of learners. Furthermore, the holistic school development approach based on the spiritual education paradigm should focus on creating a positive learning ecosystem, developing teachers and educational personnel through professional learning communities, designing student development activities that aligned with the school context, and building collaborative networks among schools, parents, and the community to enhance student quality and ensure the sustainability of school development.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2562). โครงการพัฒนาครูและโรงเรียนเพื่อยกระดับการศึกษาอย่างต่อเนื่อง. กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. https://fa2.naxapi.com/pitloklocal.org/dnm_file/govdoc_stj/110493321_center.pdf
เชิด คำปลิว. (2565). การเปลี่ยนแปลงโรงเรียนทั้งระบบที่ส่งเสริมการพัฒนากรอบความคิดทางวิชาการด้านการจัดการเรียนรู้ของครูในโรงเรียนขนาดเล็ก [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร]. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5819/3/CherdKhampliw.pdf
ธีติมา ถาวรรัตน์. (2559). การศึกษาสถานภาพปัจจุบันเชิงลึก: สภาพและทิศทางของการวิจัยในชั้นเรียนของครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1: ใช้วิธีการพัฒนาโรงเรียนทั้งระบบในมุมมองเชิงวิพากษ์ [ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรังสิต]. https://rsuir-library.rsu.ac.th/bitstream/123456789/1138/1/THEETIMA%20THAVORNRAT.pdf
นพพรพรรณ ญาณโกมุท. (2558). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในตามแนวคิดการศึกษาชั้นเรียนสำหรับโรงเรียนเอกชน. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 5(9), 25–40. https://doi.org/10.14456/gnru.2015.12
พรรณทิพย์พา ทองมี. (2560). แผนการสอนจิตศึกษาเพื่อพัฒนาปัญญาภายใน (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา. https://www.car.chula.ac.th/display7.php?bib=2161453
พิณสุดา สิริธรังศรี. (2563). ติดตามและประเมินผลโครงการพัฒนาครูและโรงเรียนเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาอย่างต่อเนื่อง [รายงานผลการวิจัย]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต. https://www.eef.or.th/tsqp-presentation/
ประเวศ วะสี. (2551). จิตตปัญญาศึกษา: การศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นมนุษย์. โครงการศูนย์จิตตปัญญาศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล. https://www.car.chula.ac.th/display7.php?bib=b2040587
ปิยะนุช ซอดนอก, และสิริลักษณ์ โปร่งสันเทียะ. (2566). ผลของกิจกรรมจิตศึกษาที่มีต่อการเข้าใจความรู้สึกผู้อื่นของเด็กปฐมวัย. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย, 36(1), 18–30. https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail/10.14456%2Fjrm.2023.2
พิทยา แสงสว่าง, ณัฎฐ์ รัตนศิรินิชกุล, อนุชา กอนพ่วง, และนรินทิพย์ กอนพ่วง. (2568). การพัฒนารูปแบบจิตศึกษาเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของนิสิตปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร. Dhammathas Academic Journal, 25(4), 267–284. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/287588/192549
ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์. (2555). การพัฒนาจิตตปัญญาในองค์กร (Spirituality development in organization). เอ.พี. กราฟฟิคดีไซน์และการพิมพ์. https://dol.thaihealth.or.th/File/media/ebaf9a01-e3c2-4277-b964-072a0f915f05.pdf
วัชรินทร์ อุดหนองเลา และคณะ. (2565). จิตศึกษากับการพัฒนาการเรียนรู้อย่างมีความสุขในยุคความปกติใหม่: กรณีศึกษาโรงเรียนแหลมสิงห์วิทยาคม “อาทร สังขะวัฒนะ ๔ อุปถัมภ์” สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 5(1), 58–71. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/1285/1283
วิเชียร ไชยบัง. (2562). นวัตกรรมการจัดการศึกษา: แนวคิดและแนวปฏิบัติของโรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา. มูลนิธิลำปลายมาศพัฒนา. https://www.lpmp.org
อรรถพงษ์ อินต๊ะวงศ์. (2564). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงโรงเรียนทั้งระบบ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยนเรศวร]. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5037/3/61031393.pdf
Diamond, A. (2013). Executive functions. Annual Review of Psychology, 64, 135–168. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23020641/
Mathie, R. G. (2024). A whole school approach: A synthesis of interconnected policy, practice, and research conceptualisations. In A. E. J. Wals, B. Bjønness, A. Sinnes, & I. Eikeland (Eds.), Whole school approaches to sustainability (pp. 9–33). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-031-56172-6_2
