รูปแบบภาคีเครือข่ายการศึกษาเชิงพื้นที่เพื่อส่งเสริมโรงเรียนพัฒนาตนเองของจังหวัดเพชรบูรณ์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบการวิจัยและพัฒนา มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการพัฒนาการศึกษาเชิงพื้นที่และแนวทางขับเคลื่อนการศึกษา โดยการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 4 คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง 2) สร้างและตรวจสอบรูปแบบ การยกร่างรูปแบบใช้การประชุมร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 15 คน ตรวจสอบความเหมาะสม โดยการประชุมระดมสมองจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบประเมินความเหมาะสม 3) ทดลองใช้รูปแบบฯ กลุ่มทดลอง ประกอบด้วย กลไกเครือข่ายจังหวัด กลไกเครือข่ายสถานศึกษา และกลไกการเครือข่ายความร่วมมือ รวม 36 คน โดยใช้แบบประเมินการขับเคลื่อนรูปแบบฯ แบบสอบถามความคิดเห็นที่มีต่อความเหมาะสม และแบบสอบถามการส่งเสริมโรงเรียนพัฒนาตนเองฯ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 4) ประเมินรูปแบบฯ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วย ตัวแทนเครือข่ายจังหวัด และตัวแทนเครือข่ายสถานศึกษา รวม 177 คน โดยใช้แบบสอบถาม แบบสะท้อนผลหลังเข้าร่วมกิจกรรม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์เนื้อหา และสรุปอุปนัย ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการศึกษาความต้องการพัฒนาการศึกษาเชิงพื้นที่และแนวทางขับเคลื่อนการศึกษาเชิงพื้นที่ที่มีประสิทธิภาพ ผู้บริหารการศึกษาควรมีแผนการดำเนินงานระยะ 3 ปี จากการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน ควรมีการสนับสนุนด้านวิชาการจากสถาบันอุดมศึกษาในท้องถิ่น เพื่อเติมเต็มศักยภาพทางวิชาการ สำหรับแนวทางขับเคลื่อนการศึกษาเชิงพื้นที่ฯ ประกอบด้วย กลไกเครือข่ายความร่วมมือ บทบาทหน้าที่ วิธีการทำงาน กิจกรรมสร้างความสัมพันธ์ และ 2 เงื่อนไขความสำเร็จ 2) ผลการสร้างและตรวจสอบรูปแบบ พบว่า รูปแบบ มี 4 องค์ประกอบ 3 เงื่อนไขความสำเร็จ และมีความเหมาะสมทุกด้าน 3) ผลการทดลองใช้รูปแบบ ทั้ง 3 กลไก มีการดำเนินการตามบทบาทหน้าที่เป็นไปตามที่รูปแบบที่กำหนดไว้ ผลการประเมินความเหมาะสมในการดำเนินการอยู่ในระดับมากทุกขั้นตอน และผลการส่งเสริมโรงเรียนพัฒนาตนเองที่ครอบคลุมทั้ง 8 ด้าน ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และ 4) ผลการประเมินรูปแบบ ด้านประสิทธิภาพและความคุ้มค่า ในภาพรวมอยู่ในระดับมากทุกด้าน