ประสิทธิผลการส่งเสริมสุขภาวะองค์รวมของกำลังพลในกองทัพภาคที่ 3 จังหวัดพิษณุโลก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการดูแลสุขภาพ 2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการส่งเสริมสุขภาวะองค์รวม และ 3) ศึกษาแนวทางการสร้างประสิทธิผลในการส่งเสริมสุขภาวะองค์รวมของกำลังพลในกองทัพภาคที่ 3 เป็นวิธีวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 375 คน ด้วยสูตร Taro Yamane (e = 0.05) รวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา แจกแจงความถี่หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ การวิจัยเชิงคุณภาพ การสัมภาษณ์แบบเชิงลึก จำนวน 30 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) พฤติกรรมการดูแลสุขภาพของกำลังพลในกองทัพภาคที่ 3 พบว่า พฤติกรรมการดูแลสุขภาพที่มีการปฏิบัติเป็นบางวัน 3-4 ครั้งใน 1 สัปดาห์ คือ ด้านพฤติกรรมการบริโภคอาหาร ส่วนมากกินอาหารประเภทผัด ด้านการออกกำลังกายส่วนมากเดินเร็วต่อเนื่อง วันละ 30-45 ด้านการพักผ่อน ส่วนมากทำกิจกรรมร่วมกันกับสมาชิกในครอบครัว และด้านการคลายเครียดและด้านสังคม ส่วนมากทำงานอดิเรกเป็นประจำ 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการส่งเสริมสุขภาวะองค์รวมของกำลังพล ในกองทัพภาคที่ 3 ทั้ง 6M พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน ด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านการให้บริการประชาชน รองลงมา คือ ด้านจริยธรรม ด้านการบริหารจัดการ ด้านคน ด้านวัสดุอุปกรณ์/เครื่องมือ และด้านงบประมาณ ส่วนผลการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ ได้ค่า Adjusted R Square = 0.901 หรือ 90.01% อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) แนวทางการสร้างประสิทธิผลในการส่งเสริมสุขภาวะองค์รวมของกำลังพลในกองทัพภาคที่ 3 ควรมุ่งเน้นการพัฒนาสุขภาพร่างกาย จิตใจ และสังคมอย่างสมดุล โดยจัดกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพ การฝึกจัดการความเครียดและสมาธิ รวมถึงการสร้างบรรยากาศการทำงานที่เกื้อหนุนต่อสุขภาวะ การพัฒนาความสัมพันธ์ในหน่วยงานและกับชุมชน ตลอดจนการส่งเสริมการมีส่วนร่วมและยกย่องกำลังพลที่มีพฤติกรรมสุขภาพดี เพื่อเป็นต้นแบบและขับเคลื่อนสุขภาวะองค์รวมอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงสาธารณสุข. (2565). แผนยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี ด้านสาธารณสุข (พ.ศ. 2561–2580) ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2565. โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
กองทัพภาคที่ 3. (2566). รายงานสรุปผลการตรวจสุขภาพประจำปีและสถานการณ์สุขภาวะกำลังพล กองทัพภาคที่ 3 ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. โรงพยาบาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช.
กิตติชน สนิทเชื้อ, และ รุจิรัตน์ พัฒนถาบุตร. (2566). การพัฒนาโมเดลองค์กรแห่งความสุขสำหรับข้าราชการตำรวจภูธร. วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและยุติธรรมศึกษา, 11(2), 45–58.
คณะอนุกรรมการสถิติสาขาสุขภาพ. (2565). รายงานสถานการณ์สถิติสาขาสุขภาพ พ.ศ. 2565. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
พระมหาสุรศักดิ์ ปญฺญาวโร, ประเสริฐ ฤทธิ์จรุง, และ วิโรจน์ คุ้มแก้ว. (2564). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ในการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากร. วารสารพุทธมัคค์, 6(2), 115–126.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักทดสอบทางการศึกษาและพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
พิทยา บวรวัฒนา. (2556). รัฐประศาสนศาสตร์: ทฤษฎีและแนวคิด (พิมพ์ครั้งที่ 20). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมชาย วงศ์วิเศษ, ศิริพร กิจสวัสดิ์, และ ธนวัฒน์ ปัญญาดี. (2565). การบริหารจัดการเชิงระบบ 6M เพื่อการพัฒนาองค์กรสุขภาวะในภาครัฐ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2564). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 53). ผลิธัมม์ ในเครือสำนักพิมพ์เพ็ทกะรัต.
สมพงษ์ เกษมสิน. (2556). การบริหารเชิงการจัดการ (พิมพ์ครั้งที่ 10). ไทยวัฒนาพานิช.
สุดธิณีย์ ทองจันทร์, รวิช ตาแก้ว, กีรติ บุญเจือ, และ สิริกร อมฤตวาริน. (2566). สุขภาพองค์รวมตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารปรัชญาและศาสนา, 8(1), 101–115.
อนงนิตย์ บัวแก้ว. (2567). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากรสาธารณสุข ภายใต้ตัวชี้วัดด้านส่งเสริมสุขภาพ จังหวัดกระบี่. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 33(1), 88–99.
Orem, D. E. (1991). Nursing: Concepts of practice (4th ed.). Mosby-Year Book.
World Health Organization. (2020). Promoting health : Guide to national policy and governance (2nd ed.). World Health Organization. https://www.who.int/publications/i/item/9789240000000
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row. (cite : 18)