The Lesson Learned from Trade Competition Act B.E. 2542 (1999)

Main Article Content

สุรพี โพธิสาราช


There was an attempt for more than a decade to amend the Trade Competition Act B.E. 2542 (1999)that had been an important mechanism to promote the fairness in the economic system, and to preventlarge companies from exploiting small companies; consumers; and suppliers in Thailand.Also the legal amendment in 2017 was a new dimension for the legal development on the consumer protection; and bringing an opportunity as well as liberty of consumers' product buying without “Monopoly” from one entrepreneur. In the Trade Competition Act B.E. 2560 (2017)[1], “Problems” appearing in the Trade Competition Act B.E. 2542 (1999) had been solved, especially the problem of law enforcement that was considered as, “No Law Enforcement” because no business operator had ever been punished according to this Act for the past decade. This mentioned issue could bringsome queries in Thailand about the “Monopoly” thatthere was no punishment because of the entrepreneurs’ behavior or the process of law enforcement; and the “Loophole” of the legal provisions that the law could not be enforced practically. Therefore, this article needed to explore the “Cause”, that the Trade Competition Act B.E. 2542 (1999) could not be enforced in Thailand during the past 18 years; and the expectation on the amended act as the Trade Competition Act B.E. 2560 (2017) for promoting the fair tradein the country increasingly.


[1]Trade Competition Act B.E. 2560 (2017), published in the Royal Thai Government Gazette on July 7, 2017


Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
โพธิสาราชส. (2018). The Lesson Learned from Trade Competition Act B.E. 2542 (1999). The Journal of Law, Public Administration and Social Secience. School of Law Chiang Rai Rajabhat University, 2(1), 59-90. Retrieved from
Academic Articles


กมลวรรณ จิรวิศิษฎ์. (2557). การ “ฮั้ว” เพื่อการส่งออก : ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายไทยและกฎหมายสหรัฐอเมริกา. ใน กฎหมายกับการเปลี่ยนแปลงสังคมไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1, หน้า 660 - 664). กรุงเทพฯ: ธรรมศาสตร์.

เยาวเรศ ทับพันธุ์. (2557). เศรษฐศาสตร์การค้าระหว่างประเทศ ทฤษฎีและนโยบาย (พิมพ์ครั้งที่ 3 แก้ไขเพิ่มเติม). กรุงเทพฯ: ธรรมศาสตร์.

วันรักษ์ มิ่งมณีนาคิน. (2556). หลักเศรษฐศาสตร์จุลภาค (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ศักดา ธนิตกุล. (2553). คำอธิบายและกรณีศึกษาพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า (พิมพ์ครั้งที่ 2).กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

สถาบันนโยบายและเศรษฐกิจ. (2542). โครงการศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายแข่งขันทางการค้าของสหรัฐอเมริกา สาธารณรัฐเกาหลี ญี่ปุ่น สหภาพยุโรป และไทย.

สำนักงานคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า, กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์. คู่มือนักธุรกิจว่าด้วยนโยบายและกฎหมายการแข่งขันทางการค้าของอาเซียน.

สิริพร เบญจพรจุลมาศ. (2548). การใช้เขตอำนาจรัฐนอกดินแดน (Long Arm Jurisdiction) ในกฎหมายระหว่างประเทศ : กรณีศึกษาจากกฎหมายป้องกันการผูกขาดของสหรัฐอเมริกา.
วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อวยพร สุวรรณสุนทร. (2545). การบังคับใช้กฎหมายการแข่งขันทางการค้ากับกฎหมายสิทธิบัตร. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

Hovenkamp, Herbert. (1999). The Law of Competition and Its Practice : Federal Antitrust Policy (2 nd ed.).

กฎหมายแข่งขันทางการค้า: ได้เวลาปลุกขึ้นมาอีกแล้ว,24 กุมภาพันธ์ 2016,เดือนเด่น นิคมบริรักษ์ สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย,สืบค้นจาก มีนาคม 2561)

พ.ร.บ.การแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 ; กฎหมายเพื่อผู้บริโภค, สิงหาคม 2560, อนันต์ เกียรติสารพิภพ,สืบค้นจาก (5 มีนาคม 2561)

พ.ร.บ. การแข่งขันทางการค้า 2560 ก้าวใหม่ของการแข่งขัน?,วิภานันท์ ประสมปลื้ม, 3 พฤษภาคม 2560,สืบค้นจาก (6 มีนาคม 2561)

การปฏิรูปกฎหมายแข่งขันทางการค้า : ความหวังใหม่ของสังคมไทย?,กนกนัย ถาวรพานิช, 5 เมษายน 2560,สืบค้นจาก (6 มีนาคม 2561)

พ.ร.บ.แข่งขันทางการค้า ลบภาพ “เสือกระดาษ” ปลอดการเมืองแทรก, 1 ก.พ. 2561,สืบค้นจาก (6 มีนาคม 2561)