ถอดบทเรียนพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542
Main Article Content
บทคัดย่อ
จากความพยายามในการแก้ไขกฎหมาย พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นกลไกสำคัญที่จะอำนวยให้เกิดความเป็นธรรมขึ้นในระบบเศรษฐกิจ และป้องกันไม่ให้บริษัทขนาดใหญ่เอาเปรียบบริษัทขนาดเล็ก ผู้บริโภค และซัพพลายเออร์ มากว่าสิบปีนั้นได้มีการแก้ไขกฎหมายดังกล่าวในปี พ.ศ. 2560[1] นั้นถือเป็นมิติใหม่ของประเทศไทยในการพัฒนากฎหมายที่ว่าด้วยเรื่องของการคุ้มครองผู้บริโภคให้มีโอกาสได้ใช้เสรีภาพในการเลือกซื้อสินค้าโดยไม่มีการ “ผูกขาด”จากผู้ประกอบธุรกิจรายใดรายหนึ่ง พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 ได้ถูกแก้ไข “ปัญหา”ที่เกิดขึ้นกับพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาการบังคับใช้กฎหมายที่ถือได้ว่า “ไม่มีการบังคับใช้”เนื่องจากตลอดระยะเวลาสิบกว่าปีที่มีกฎหมายฉบับนี้กลับไม่เคยมีผู้ประกอบธุรกิจรายใดได้รับโทษตามกฎหมายนี้ จนทำให้เกิดคำถามว่าในประเทศไทยผู้ประกอบธุรกิจไม่มีพฤติกรรม “การผูกขาด”ทางการค้าหรือเป็นเพราะกลไกการบังคับใช้กฎหมาย ตลอดจนถึงบทบัญญัติในกฎหมายที่มี “ช่องโหว่”ที่ทำให้ไม่สามารถบังคับใช้กฎหมายได้จริงทางปฏิบัติ บทความนี้ต้องการศึกษา “เหตุ”ที่ไม่สามารถบังคับใช้พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 ในประเทศไทยได้ตลอดระยะเวลา 18 ปี และความคาดหวังกับกฎหมายที่ถูกแก้ไขอย่างพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 ในการส่งเสริมการค้าที่เป็นธรรมในประเทศมากยิ่งขึ้น
[1] พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 7 กรกฎาคม 2560
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เยาวเรศ ทับพันธุ์. (2557). เศรษฐศาสตร์การค้าระหว่างประเทศ ทฤษฎีและนโยบาย (พิมพ์ครั้งที่ 3 แก้ไขเพิ่มเติม). กรุงเทพฯ: ธรรมศาสตร์.
วันรักษ์ มิ่งมณีนาคิน. (2556). หลักเศรษฐศาสตร์จุลภาค (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ศักดา ธนิตกุล. (2553). คำอธิบายและกรณีศึกษาพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า (พิมพ์ครั้งที่ 2).กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
สถาบันนโยบายและเศรษฐกิจ. (2542). โครงการศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายแข่งขันทางการค้าของสหรัฐอเมริกา สาธารณรัฐเกาหลี ญี่ปุ่น สหภาพยุโรป และไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า, กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์. คู่มือนักธุรกิจว่าด้วยนโยบายและกฎหมายการแข่งขันทางการค้าของอาเซียน.
สิริพร เบญจพรจุลมาศ. (2548). การใช้เขตอำนาจรัฐนอกดินแดน (Long Arm Jurisdiction) ในกฎหมายระหว่างประเทศ : กรณีศึกษาจากกฎหมายป้องกันการผูกขาดของสหรัฐอเมริกา.
วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อวยพร สุวรรณสุนทร. (2545). การบังคับใช้กฎหมายการแข่งขันทางการค้ากับกฎหมายสิทธิบัตร. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
Hovenkamp, Herbert. (1999). The Law of Competition and Its Practice : Federal Antitrust Policy (2 nd ed.).
กฎหมายแข่งขันทางการค้า: ได้เวลาปลุกขึ้นมาอีกแล้ว,24 กุมภาพันธ์ 2016,เดือนเด่น นิคมบริรักษ์ สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย,สืบค้นจาก https://tdri.or.th/2016/02/laws_for_competitive_business_practices(5 มีนาคม 2561)
พ.ร.บ.การแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 ; กฎหมายเพื่อผู้บริโภค, สิงหาคม 2560, อนันต์ เกียรติสารพิภพ,สืบค้นจาก http://library2.parliament.go.th/ebook/content-issue/2560/hi2560-060.pdf (5 มีนาคม 2561)
พ.ร.บ. การแข่งขันทางการค้า 2560 ก้าวใหม่ของการแข่งขัน?,วิภานันท์ ประสมปลื้ม, 3 พฤษภาคม 2560,สืบค้นจาก http://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/641119 (6 มีนาคม 2561)
การปฏิรูปกฎหมายแข่งขันทางการค้า : ความหวังใหม่ของสังคมไทย?,กนกนัย ถาวรพานิช, 5 เมษายน 2560,สืบค้นจาก https://www.the101.world/thoughts/on-new-competition-law (6 มีนาคม 2561)
พ.ร.บ.แข่งขันทางการค้า ลบภาพ “เสือกระดาษ” ปลอดการเมืองแทรก, 1 ก.พ. 2561,สืบค้นจาก https://www.prachachat.net/facebook-instant-article/news-27459 (6 มีนาคม 2561)