Thai Politics in B.E. 2540 (1997) – B.E. 2553 (2010): Driving the People's Politics of Ideological Groups of Different Colors

Main Article Content

ยุทธศาสตร์ หน่อแก้ว

Abstract

This academic article aims to study the reform of Thai politics with the driving of the people's sector until the Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2540 was obtained. Furthermore, this academic article also analyzes together with the framework of the movement of class ideology mass groups with different political views in Thai society. It was found that the 1997 Constitution of the Kingdom of Thailand or “People's Constitution” contained provisions aimed to create a civilian government with efficiency administration in the political system. Later, In the year 2005 “Thai Rak Thai party” was able to win the election decisively and successfully form a one-party government, but it has sparked a movement of the yellow shirts to attack the political ethics of the government leaders which has intensified with various political discourses, For Example, a treasonous government, a corruption government, and a parliamentary dictatorship. After the 2006 coup, there was a rebellion of the Red Shirts who continued to support the Thaksin regime. They felt they were unfairly abused by double standards from the elite and middle-class under the military's support that have overthrew the symbolic leaders of the grassroots class, and heavily eradicated the political network of the Red Shirts as well. Therefore, the colors of the two groups from above is a political battle that aims to protect class benefit in the democratic views that they believed by the consumption of information through the ideological leaders' media strategy. Although, there appears to be a serious conflict over class ideology, but it is considered as an important political lesson that affects to the development of ideological democracy in Thai society.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
หน่อแก้ว ย. (2022). Thai Politics in B.E. 2540 (1997) – B.E. 2553 (2010): Driving the People’s Politics of Ideological Groups of Different Colors. The Journal of Law, Public Administration and Social Science. School of Law Chiang Rai Rajabhat University, 6(2), 81–103. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/lawcrru/article/view/253190
Section
Academic Articles

References

ขจร ฝ้ายเทศ. “บทบาทประกาศกของนายสนธิ ลิ้มทองกุลและกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในการนำเสนอประเด็นสาระธรรมวิทยาแห่งพลเมืองทางรายการโทรทัศน์เพื่อต่อต้านรัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร พ.ศ. 2548-2549.” วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ 6, ฉ.2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2562): 180-190.

ขจรศักดิ์ สิทธิ. “วิทยุชุมชนกับขบวนการเสื้อแดง.” วารสารการบริหารท้องถิ่น 8, ฉ.4 (ตุลาคม-ธันวาคม 2558): 1-18.

คำนูณ สิทธิสมาน. ปรากฏการณ์สนธิ: จากเสื้อสีเหลืองถึงผ้าพันคอสีฟ้า. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์บ้านพระอาทิตย์, 2549.

จิตติมา อานสกุลเจริญ. “ชนชั้นและยุคสมัยการเมืองการปกครองไทย.” วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม 5, ฉ.1 (มกราคม-เมษายน 2558): 7-15.

ฐิวารี วีรยะสบประสงค์. “คน หรือ ควายแดง: ปฏิบัติการผ่านเรือนร่างของคนอีสานในนามคนเสื้อแดง.” วารสารสำนักบัณฑิตอาสาสมัคร 10, ฉ.2 (มกราคม-มิถุนายน 2557): 178-186.

ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ. “การปฏิวัติของไพร่ (ฟ้าข้าแผ่นดิน).” ใน Red Why: แดงทำไม, บรรณาธิการโดย ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา, 68-105. กรุงเทพมหานคร: โอเพ่นบุ๊กส์, 2553.

นรพัชร เสาธงทอง. “ประชาธิปไตยแบบไทย.” วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร 6, ฉ.2 (พฤษภาคม-ตุลาคม 2558): 89-95.

นิยม รัฐอมฤต และอุดม รัฐอมฤต. “องค์กรอิสระกับการสร้างความสมดุลในระบบการเมือง.” วารสารสถาบันพระปกเกล้า 17, ฉ.2 (พฤษภาคม-สิงหาคม 2562): 20-36.

นุกูล สัญฐิติเสรี. “ถอดบทเรียนรัฐธรรมนูญ 2540 เพื่อร่างรัฐธรรมนูญ 2550.” วารสารสถาบันพระปกเกล้า 5, ฉ.1 (มกราคม-เมษายน 2550): 1-16.

นันทวุฒิ พิพัฒน์เสรีธรรม. “ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการเกิดขึ้นของประชานิยมในประเทศไทย.” วารสารเศรษฐศาสตร์ธรรมศาสตร์ 26, ฉ.3 (กันยายน 2551): 119-166.

ปณิธาน พิชาลัย. “ยุทธศาสตร์การต่อสู้ทางการเมืองของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในสมัยรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร.” วารสารสหวิทยาการวิจัย: ฉบับบัณฑิตศึกษา 1, ฉ.2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2555): 19-26.

ประสงค์ชัย เศรษฐสุรวิชญ์. “ความสัมพันธ์ระหว่างนโยบายของทักษิณชินวัตรกับคนเสื้อแดง : มอง “คนเสื้อแดง” ในจังหวัดมหาสารคามผ่านแผนภาพการรับรู้.” วารสารการเมืองการปกครอง 8, ฉ.3 (กันยายน-ธันวาคม 2561): 1-28.

ภูวกฤต เหมหาชาติ. “นโยบายประชานิยม.” วารสารพุทธจักร 69, ฉ.4 (เมษายน 2558): 1-30.

ภัทร หวังกิตติกุล. “ผลกระทบของนโยบายประชานิยมแบบทักษิณต่อการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของไทย.” วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554.

รังสรรค์ ธนะพรพันธุ์. เศรษฐศาสตร์รัฐธรรมนูญ บทวิเคราะห์รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.). 2545, 1-663.

เวียงรัฐ เนติโพธิ์. “การกระจายอำนาจกับการเมืองท้องถิ่น อำนาจและผลประโยชน์อยู่ที่ใคร?.” 2551. https://prachatai.com/journal/2008/02/15809. สืบค้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2563.

สมคิด เลิศไพฑูรย์. “รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ต้องดีกว่าเดิม : ข้อเสนอเพื่อการปฏิรูปการเมืองโดยการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่.” วารสารสถาบันพระปกเกล้า 4, ฉ.3 (กันยายน-ธันวาคม 2549): 1-21.

สินธุชัย ศุกรเสพย์. “จักรกลความปรารถนาของกลุ่มคนเสื้อแดง : การเชื่อมต่อความหมายทางการเมืองกับกรณี “ระบอบ-ทักษิณ”.” วารสารการเมืองการปกครอง 9, ฉ.3 (กันยายน-ธันวาคม 2562): 24-54.

สายชล สัตยานุรักษ์. โครงการ “นักวิชาการไทยกับการต่อสู้ช่วงชิงความหมาย “ประชาธิปไตย” ในภาวะวิกฤตทางการเมือง (พ.ศ.2548-2557). (รายงานการวิจัย). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.). 2561, 1-1,452.

สังศิต พิริยะรังสรรค์. ทุนนิยมขุนนางไทย (พ.ศ. 2475-2503). กรุงเทพมหานคร: สร้างสรรค์, 2526.

เสกสรรค์ ประเสริฐกุล. การเมืองภาคประชาชนในระบอบประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์, 2548.

สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. แถลงการณ์คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ฉบับที่ 1. กรุงเทพมหานคร: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี, 2534.

อดิเทพ พันธ์ทอง. “บารอนเฮลแชม ผู้เผยแพร่วาทกรรม “เผด็จการรัฐสภา”.” 2562. https://thepeople.co/baron-hailsham-elective-dictatorship-popularization/. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2563.

อภิชาต สถิตนิรามัย. “เสื้อแดงคือใคร: ม็อบเติมเงิน ไพร่ หรือชนชั้นกลางใหม่ กับทางแพร่งของสังคมไทย.” ใน Red Why: แดงทำไม, บรรณาธิการโดย ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา, 14-35. กรุงเทพมหานคร: โอเพ่นบุ๊กส์, 2553.

อุเชนทร์ เชียงเสน. การเมืองภาคประชาชน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มติชน, 2561.

เอกพลณัฐ ณัฐพัทธนันท์. “ปฏิสัมพันธ์ระหว่างรัฐ ขบวนการและขบวนการโต้กลับ: กรณีศึกษาการเคลื่อนไหวทางการเมืองของกลุ่มคนเสื้อแดง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549-2553.” วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556.

เอกพลณัฐ ณัฐพัทธนันท์. “ขบวนการมวลชนเสื้อแดงกับการปฏิวัติทางสังคมที่ไม่ถึงจุดสิ้นสุด.” วารสารวิจัยสังคม 37, ฉ.2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2557): 45-88.

McCargo, D. “Network monarchy and legitimacy crises in Thailand.” The Pacific Review 18, No. 4 (December 2005): 499-519.

Siamwalla, A. & Jitsuchon, S. “The Socio-Economic Bases of the Red/Yellow Divide: A Statistical Analysis.” In Bangkok May 2010: Perspectives on a Divided Thailand, edited by Michael Montesano, Pavin Chachavalpongpun and Aekapal Chongvilaivan (eds), 64-71. Singapore: ISEAS Publishing, 2012.