มาตรการทางกฎหมายในการส่งเสริมการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก จากโรงไฟฟ้าพลังความร้อน

บทคัดย่อ

ก๊าซเรือนกระจกมีทั้งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและกิจกรรมของมนุษย์   ก๊าซเรือนกระจกที่สำคัญ ได้แก่ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ โอโซน มีเทน ไนตรัสออกไซด์ สารซีเอฟซี เป็นต้น และมีคุณสมบัติในการดูดซับคลื่นรังสีความร้อนหรือรังสีอินฟาเรด ซึ่งจะช่วยรักษาสมดุลของอุณหภูมิโลกให้คงที่ แต่อย่างไรก็ตามหากความเข้มข้นของก๊าซเรือนกระจกในชั้นบรรยากาศมีปริมาณเพิ่มขึ้นจะทำให้อุณหภูมิของโลกสูงขึ้นตามไปด้วย

สาเหตุสำคัญที่ทำให้ปริมาณก๊าซเรือนกระจกเพิ่มขึ้นล้วนมาจากกิจกรรมของมนุษย์โดยเฉพาะในภาคพลังงานที่มีอัตราการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงที่สุดและกิจกรรมที่สัดส่วนการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูง คือ ภาคการผลิตไฟฟ้า ทั้งนี้ เป็นผลสืบเนื่องมาจากความต้องการใช้พลังงานไฟฟ้านั่นเอง ดังนั้น เพื่อเป็นการแก้ปัญหาดังกล่าวประชาคมโลกจึงมีการจัดทำอนุสัญญาสหประชาชาติ ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยมีเป้าหมายในการควบคุมระดับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของโลกให้อยู่ในระดับที่ไม่รบกวนระบบภูมิอากาศ และต่อมาได้จัดทำพิธีสารเกียวโตเพื่อกำหนดเป้าหมายในการลดการปล่อยก๊าซ เรือนกระจกที่ชัดเจน รวมทั้งหลักการ และแนวทางในการปฏิบัติ ตลอดจนข้อผูกพันทางกฎหมาย ของพันธกรณี บางประเทศจึงได้ออกกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมและลดปริมาณก๊าซเรือนกระจก เพื่อปฏิบัติตามพันธกรณีของอนุสัญญาและพิธีสาร เช่น ประเทศเม็กซิโก และสหราชอาณาจักร

สำหรับประเทศไทย มีโรงไฟฟ้าพลังความร้อนเป็นโรงไฟฟ้าฐานของประเทศ มีการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลปริมาณในปริมาณมากส่งผลให้ก๊าซเรือนกระจกที่ปล่อยออกมาจากภาคการผลิตไฟฟ้ามีปริมาณที่สูง และถึงแม้ว่าประเทศไทยจะจัดทำนโยบายต่าง ๆ เพื่อกำหนดแนวทางการดำเนินงานลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก แต่กฎหมายที่ใช้บังคับในปัจจุบันยังครอบคลุมไม่ถึง จึงทำให้เกิดปัญหาในทางปฏิบัติอยู่หลายประการ ส่งผลให้การควบคุมและการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ในประเทศไทยขาดสภาพบังคับและยังไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร