การปล่อยชั่วคราวโดยใช้ระบบประเมินความเสี่ยงและ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระบบประเมินความเสี่ยงและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ประกอบดุลพินิจของศาลในการปล่อยชั่วคราวให้เหมาะสมกับประเภทคดีและผู้ต้องหาหรือจำเลยแต่ละคน โดยวิธีการศึกษาจากบทบัญญัติของกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับที่เกี่ยวข้อง และปัญหาการปฏิบัติงานเกี่ยวกับสั่งปล่อยชั่วคราวของศาล เนื่องจากปัญหาความยากจนของผู้ต้องหาหรือจำเลยไม่มีหลักประกันหรือทรัพย์สินหรือเงินประกันตัวคนยากจนถูกควบคุมตัวเกือบทุกกรณีและเสียโอกาสได้รับการปล่อยชั่วคราว ก่อให้เกิดความเหลื่อมล้ำไม่เป็นธรรมในสังคม ทั้งปริมาณผู้ต้องขังหรือผู้ต้องโทษในเรือนจำมีปริมาณมากจนเกิดความแออัด

ผลจากการศึกษาพบว่าการปล่อยชั่วคราวของประเทศไทยมีข้อบกพร่องเพราะบทบัญญัติของกฎหมาย  ระเบียบ และข้อบังคับที่เกี่ยวข้องให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจในการเรียกหลักประกันการปล่อยชั่วคราวเพื่อแลกอิสรภาพของผู้ต้องหาหรือจำเลย ผู้เขียนบทความศึกษาพบว่าระบบประเมินความเสี่ยงและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ รวมทั้งมาตรการกำกับและติดตามจับกุมผู้หลบหนีการปล่อยชั่วคราวโดยศาล เป็นมาตรการทดแทนการเรียกหลักประกันหรือทรัพย์สินหรือเงินประกันเพื่อลดปัญหาความเหลื่อมล้ำไม่เป็นธรรมในการได้รับการปล่อยชั่วคราว และเพิ่มโอกาสให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยที่มีฐานะทางเศรษฐกิจไม่ดีมีโอกาสได้รับอนุญาตปล่อยชั่วคราวเพิ่มมากขึ้น อีกทั้งช่วยลดปริมาณผู้ต้องขังในเรือนจำทั้งก่อนหรือระหว่างการพิจารณาคดี