การเลือกปฏิบัติเพราะ “เหตุอื่นใด” ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560

บทคัดย่อ

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยได้กำหนดหลักการห้ามเลือกปฏิบัติไว้โดยชัดแจ้งตั้งแต่ฉบับ พ.ศ.2540 โดยมีองค์ประกอบที่สำคัญ 2 ประการได้แก่ ประการแรกเป็นการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อบุคคล และประการที่สองต้องอาศัยเหตุที่กฎหมายกำหนดเป็นเหตุแห่งการเลือกปฏิบัตินั้น เมื่อครบองค์ประกอบทั้งสองประการแล้วก็พิจารณาได้ว่า มีการเลือกปฏิบัติอันขัดต่อกฎหมายเกิดขึ้นหรือไม่ ในการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับต่อๆ มาก็ยังคงหลักการห้ามเลือกปฏิบัติไว้อย่างต่อเนื่อง และยังได้เพิ่มเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติมากขึ้นในแต่ละฉบับด้วย จนกระทั่งรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน (พ.ศ.2560) ก็ได้เพิ่มเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติที่สำคัญขึ้นมาอีกหนึ่งเหตุนั่นก็คือ “เหตุอื่นใด” ในบทความนี้ เป็นการนำเสนอการศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับการกำหนด “เหตุอื่นใด” ไว้ในรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน (พ.ศ.2560) นี้ว่าจะนำมาใช้กับกรณีใดได้บ้าง ใครควรจะเป็นผู้ตีความว่า “เหตุอื่นใด” นั้นหมายความถึงเหตุใดบ้าง และมีการวางหลักเกณฑ์ในการตีความไว้อย่างไรบ้างหรือไม่ โดยได้ศึกษาจากกฎหมายระหว่างประเทศบางฉบับที่ประเทศไทยมีพันธกรณี รวมถึงคำวินิจฉัยของศาลสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรปซึ่งแม้จะไม่มีพันธกรณีกับประเทศไทยโดยตรง แต่ก็สามารถศึกษาเป็นแนวทางประกอบได้