ชื่อกฎหมายไทย

บทคัดย่อ

เนื่องจากปรากฏว่ามีตำรา เอกสาร หนังสือ และนักกฎหมายจำนวนหนึ่ง ยังเรียกชื่อกฎหมายไทยไม่ถูกต้อง เรียกกฎหมายลูก กฎหมายรอง หรือเรียก “กฎ” เป็น “กฎหมาย” รวมทั้งเข้าใจว่า ชื่อวิชาเรียนเป็นชื่อกฎหมาย เช่น การนำพระราชบัญญัติหลายฉบับมารวมกันแล้ว เรียกว่า “รวมกฎหมายปกครอง” หรือกล่าวว่า ประมวลกฎหมายอาญา ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง รัฐธรรมนูญ เป็นต้น เป็นกฎหมายมหาชน ซึ่งเป็นการขัดรัฐธรรมนูญ เนื่องจากรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน บัญญัติไว้ในมาตรา 5 ว่า “รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ บทบัญญัติของกฎหมาย กฎ หรือข้อบังคับ หรือการกระทำใดขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญเป็นอันใช้บังคับมิได้” ประกอบกับมาตรา 81 มาตรา 130 และมาตรา 172 การบัญญัติกฎหมายจะต้องอยู่ในชื่อของพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติ พระราชกำหนด รวมทั้งประกาศหรือคำสั่งของคณะทหารที่ยึดอำนาจได้ ใช้บังคับเป็นกฎหมาย และกฎหมายที่ใช้ต่อ ๆ กันมา ก่อนมีรัฐสภา คือประมวลกฎหมาย ซึ่งยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน ดังนั้น ชื่อของกฎหมายไทยจึงอยู่ในชื่อรัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติ พระราชกำหนด ประกาศหรือคำสั่งของคณะทหารที่ยึดอำนาจในการปกครองได้ และประมวลกฎหมาย ส่วน “กฎ” เป็นไปตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ มาตรา 5 และพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 5 วรรคเจ็ด ส่วนพระบรมราชโองการและกฎมณเฑียรบาล เป็นพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์โดยเฉพาะ หากจะต้องมีการดำเนินการต่อจะต้องมีผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ดังนั้น บทความนี้เพื่อที่จะให้ทราบชื่อของกฎหมายไทยที่มีใช้ในปัจจุบันว่ามีชื่ออะไรบ้าง และจะทำให้ทราบกระบวนการบัญญัติกฎหมายในแต่ละชื่อที่แตกต่างกัน รวมทั้งทราบชื่อกฎหมายและนำกฎหมายไปใช้อย่างถูกต้อง ใช้หลักกฎหมายถูกต้องตีความและบังคับใช้กฎหมายได้อย่างถูกต้องด้วย