การพัฒนากลยุทธ์การบริหารจัดการคนเก่งสำหรับองค์กรภาคเอกชน ในประเทศไทย: การประยุกต์ใช้การสังเคราะห์งานวิจัยและการวิจัยประสบการณ์ผู้ใช้

Main Article Content

พงษ์สฤษฎิ์ รอดเรืองเดช

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์กลยุทธ์การบริหารจัดการคนเก่งมีวัตถุประสงค์รอง ได้แก่ เพื่อสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับการบริหารจัดการคนเก่ง กับเพื่อศึกษากลยุทธ์การบริหารจัดการคนเก่งจากประสบการณ์ผู้ใช้ในองค์กรภาคเอกชน  เพื่อการสร้างกลยุทธ์การบริหารจัดการคนเก่ง และเพื่อการประเมินกลยุทธ์การบริหารจัดการคนเก่งสำหรับองค์กรภาคเอกชนในประเทศไทย กำหนดประชากรและผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ดุษฎีนิพนธ์และวิทยานิพนธ์ ที่เกี่ยวกับการบริหารจัดการคนเก่งสำหรับองค์กรภาคเอกชนในประเทศไทย โดยตีพิมพ์ระหว่าง พ.ศ. 2553 - 2561 จำนวน 17 เรื่อง ผู้บริหารองค์กรภาคเอกชนในประเทศไทย และ/หรือ ที่ปรึกษาที่มีความเชี่ยวชาญด้านทรัพยากรมนุษย์ จำนวนรวม 9 คน และนักวิชาการที่มีองค์ความรู้เกี่ยวกับการบริหารจัดการคนเก่ง รวม 5 คน มีเครื่องมือวิจัยประกอบด้วย การวิจัยเอกสาร  การสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง การสนทนากลุ่ม การวิเคราะห์ข้อมูล โดยการสังเคราะห์งานวิจัยเป็นรายประเด็นด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหา ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน


ผลการศึกษา พบว่า 1) การวิเคราะห์กลยุทธ์การบริหารจัดการคนเก่งจากการสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับการบริหารจัดการคนเก่งได้องค์ความรู้เกี่ยวกับ 4 เรื่อง และการศึกษากลยุทธ์การบริหารจัดการคนเก่งจากประสบการณ์ผู้ใช้ในองค์กรภาคเอกชนในประเทศไทย สามารถอธิบายกระบวนการของการบริหารจัดการคนเก่ง ได้ 5 กระบวนการ 2) การสร้างกลยุทธ์การบริหารจัดการคนเก่งสำหรับองค์กรภาคเอกชนในประเทศไทย โดยการบูรณาการกรอบแนวคิดของทฤษฎีระบบ มาประยุกต์ร่วมกับแนวคิดการบริหารจัดการคนเก่ง 3) การประเมินกลยุทธ์การบริหารจัดการคนเก่งสำหรับองค์กรภาคเอกชนในประเทศไทย โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ซึ่งถือว่าแต่ละด้านมีค่าอยู่ในระดับสูง สามารถนำกลยุทธ์นี้ไปใช้ได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
รอดเรืองเดช พ. (2021). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารจัดการคนเก่งสำหรับองค์กรภาคเอกชน ในประเทศไทย: การประยุกต์ใช้การสังเคราะห์งานวิจัยและการวิจัยประสบการณ์ผู้ใช้. วารสารนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 5(1), 173–194. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/lawcrru/article/view/244329
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงสาธารณสุข. “พิมพ์เขียวและแผนปฏิบัติการขับเคลื่อน Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน.” (2559). http://bps.moph.go.th/new_bps/sites/default/.../Thailand%204.0_050160%20%281%29.pdf, สืบค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2561.

กองบริหารข้อมูลตลาดแรงงาน. วารสารสถานการณ์ตลาดแรงงาน, (2560), https://www.doe.go.th/prd/assets/upload/files/lmia_th/ 0610547f169a34571387a2db9 9529a7f.pdf, สืบค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2561.

ฉันทนา เจริญศักดิ์. “รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของผู้พิพากษาในศาลแรงงาน.” ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2557.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ, สรุปผลการสำรวจภาวะการทำงานของประชากร เดือนธันวาคม 2561, (2561), http://www.nso.go.th, สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2562.

สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ. พัฒนาดาวเด่นเพื่อองค์กรเป็นเลิศด้วย Talent Management by Competency-Based Career Development and Succession Planning. กรุงเทพฯ: สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ. 2554.

Berger, A. L., and Berger, R. D. The Talent Management Handbook Creating Organizational Excellence by Identifying, Developing, and Promoting Your Best People. New York: McGraw-Hill, 2004.

Bhatnagar, J. “Talent Management Strategy of Employee Engagement in Indian ITES Employees: Key to Retention.” Employee Relations, 29(6), 2007.

Boudreau, J.W. and Ramstad, P. Beyond HR: The New Science of Human Capital. Boston : Harvard Business School Press, 2007.

Boudreau, J. W., Jesuthasan, R., and Creelman, D. Lead the Work: Navigating a World Beyond Employment. New York: John Wiley & Sons, 2015.

Gallup. “Talent Walks: Why Your Best Employees Are Leaving.”, 2018, www.gallup.com. accessed March 8, 2020.

Gubman, L. E. The Talent Solution: Aligning Strategy and People to Achieve Extraordinary Results. United States: The McGraw-Hill Companies, 1998.

Hassenzahl, M., and Tractinsky, N. “User Experience-a Research Agenda.” Behaviour & Information Technology, 25(2), 2006.

Kujala, S., Roto, V., Väänänen-Vainio-Mattila, K., Karapanos, E. and Sinnelä, A. “UX Curve: A Method for Evaluating Long-Term User Experience.” Interacting with Computers, 23(5), 2011.

McDonnell, A. “Still fighting the war for talent’ Bridging the science versus practice gap.” Journal of Business &Psychology, 26(2), 2011.

Michaels, E., Axelrod, B. and Handfield-Jones, H. “Talent Management: A Critical Part of Every Leader’s Job.” Ivey Business Journal, 2001, https://iveybusinessjournal.com/ publication/ talent-management-a-critical-part-of-every-leaders-job/, accessed March 6, 2019.

Michaels, E., Handfild-Jones, H. and Axelrod, B. The War for Talent. United States: McKinsey & Company, Inc., 2001.

Price water house Coopers. The 11th Annual Global CEO survey. New York: Price water house Coopers., 2008.

Robert, E.L., and Robert, J.H. “Talent Management: A critical review.” Human Resource Management Review, (16), 2006.

Schuler et al. “Global talent management: literature review, integrative framework, & suggestions for further research”. Journal of World Business., 45(2), 2011.

Scullion, H., Collings, D.G. and Caligiuri, P. “Global talent management.” Journal of World Business., 45(2), 2010.

Stern, C. CUBI User Experience Model., 2014, http://www.cubiux.com/, accessed April 6, 2019.

Towers Perrin. Talent management: The state of the art., 2005, http://www.connectthedotsconsulting.com/pdfs/Talent%20Management%20-20State%20of% 20the%20Art% 202006.pdf, accessed January 12, 2019.

Trone, K., and Pellant, A. The Essential Guide to Managing Talent. London: Kogan Page., 2007.