หลักนิติธรรมกับการพิจารณาคดีอาญาลับหลังจำเลยในกฎหมายไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การพิจารณาคดีอาญาลับหลังจำเลยตามกฎหมายไทยนั้นฝ่าฝืนต่อหลักนิติธรรมเรื่องกรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญาต้องมีสิทธิในการต่อสู้คดีโดยเฉพาะการพิจารณาคดีอาญาโดยการสืบพยานลับหลังจำเลย หลักนิติธรรมในข้อนี้มีขึ้นเพื่อเป็นหลักประกันสิทธิเสรีภาพขั้นพื้นฐานที่สุดในกระบวนการยุติธรรมของผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญาผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญาจะต้องได้รับสิทธิต่างๆ ในการต่อสู้คดีของตนอย่างเต็มที่ การพิจารณาคดีอาญาลับหลังจำเลยเป็นข้อยกเว้นของหลักการพิจารณาคดีต่อหน้าจำเลยที่สอดคล้องกับสิทธิของจำเลยที่จะได้รับการพิจารณาอย่างเป็นธรรมอันเป็นหลักสากลตามกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมืองการพิจารณาคดีอาญาลับหลังจำเลยนั้นทำได้ต่อเมื่อรัฐได้มีการกำหนดให้มีหลักประกันอันเป็นการคุ้มครองสิทธิการต่อสู้คดีของจำเลยตามมาตรฐานสากล จากการศึกษาการพิจารณาคดีอาญาลับหลังจำเลยตามกฎหมายของประเทศไทย เช่นพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พ.ศ. 2560พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ พ.ศ. 2559 และ พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีค้ามนุษย์ พ.ศ. 2559 พบว่ากฎหมายดังกล่าวไม่ได้มีการกำหนดให้มีหลักประกันอันเป็นการคุ้มครองสิทธิการต่อสู้คดีของจำเลยตามมาตรฐานสากลจึงละเมิดหลักสากลตามกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง และฝ่าฝืนหลักนิติธรรมเรื่องกรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญาต้องมีสิทธิในการต่อสู้คดีโดยเปิดเผยอย่างเต็มที่
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กำชัย จงจักรพันธ์. “หลักนิติธรรม ความหมาย สาระสำคัญ และผลของการฝ่าฝืน.” http://www.lrct.go.th/th/?p=5716. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2563.
กู้เกียรติ เมืองสง. การพิจารณาคดีลับหลังจำเลย. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550.
กรพจน์ อัศวินวิจิตร. “หลักนิติธรรมกับการบริการสาธารณะของรัฐ.” วารสารศาลรัฐธรรมนูญ 19, ฉ.55, (2560).
คณะอนุกรรมการวิชาการและคณะอนุกรรมการบรรณาธิการในคณะกรรมการว่าด้วยการส่งเสริมหลักนิติธรรมแห่งชาติ 2558. หลักนิติธรรม (The Rule of Law) ความหมายสาระสำคัญและผลของการฝ่าฝืนหลักนิติธรรม. กรุงเทพฯ: บริษัทพีเอสพริ้นติ้งดีไซน์ จำกัด.
จักรพงศ์ ลิ้มสุวรรณ. ความเป็นนิติรัฐและนิติธรรมในประเทศไทย. ในรวมบทความวิชาการคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 2557.
ชัยวัฒน์ วงศ์วัฒนศานต์. หลักนิติธรรม (Rule of Law). ในรวมบทความทางบทความทางวิชาการเนื่องในโอกาสครบรอบ 90 ปีศาสตราจารย์สัญญา ธรรมศักดิ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2557.
ธานินทร์ กรัยวิเชียร. “หลักนิติธรรม (Rule of Law)” วารสารยุติธรรมคู่ขนาน. ปีที่ 2557.
ภัทรศักดิ์ วรรณแสง. ผู้พิพากษาศาลฎีกาและสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ. สัมภาษณ์ 2561. http://www.dsdw2016.dsdw.go.th/doc_pr/ndc_2560-2561/PDF/. สืบค้นเมื่อ 10 กันยายน 2563.
ดิศรณ์ ลิขิตวิทยาวุฒิ. การพิจารณาคดีอาญาโดยไม่ปรากฏตัวจำเลย: ศึกษากรณีการดำเนินคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 47, ฉ.4, 2561.
เผ่าพันธุ์ ชอบน้ำตาล, ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดบุรีรัมย์. 2561. http://www.dsdw2016.dsdw.go.th/doc_pr/ndc_2560-2561/PDF/, สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2563.
ณรงค์ ใจหาญ. การมีตัวจำเลยในระหว่างการดำเนินคดีอาญา. https://siamrath.co.th/n/17697. สืบค้นเมื่อ 10 กันยายน 2563.
สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล. คำอธิบายการดำเนินคดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง. กรุงเทพฯ: วิญญูชน. 2545.
อรรถพล ใหญ่สว่าง. หลักนิติธรรมอัยการกับการคุ้มครองสิทธิของประชาชนภายใต้หลักนิติธรรมและหลักนิติรัฐ. วารสารอัยการ 28, ฉ.275, (2558), 48-50.
Benjamin Jowett, Aristotle. (2000). Politics. New York: Dover Publications.
Dicey, Albert Venn. Introduction to the Study of the Law of the Constitution. London: Liberty of Fund Inc. 1915.
Raz, Joseph. The Authority of Law: Essay of Law and Morality. Oxford: ClarendonPress. 1979.
The World Justice Project. The World Justice Project Rule of Law Index 2012-2013. Washington DC: The World Justice Project, 2012.