การบูรณาการด้านกฎหมายเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากของชุมชน ในอำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาสภาพปัญหาที่เกี่ยวข้องในการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากของชุมชนในอำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย 2. เพื่อศึกษาปัญหากฎหมายที่เป็นอุปสรรค
ในการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากของชุมชนในอำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย 3. เพื่อหาแนวทางการบูรณาการกฎหมายเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากของชุมชนในอำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย

ข้อมูลที่ได้จากงานวิจัยมาจากการวิจัยเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่มเฉพาะ ซึ่งมีผู้ให้ข้อมูล เป็นตัวแทนจาก 5 ตำบลในอำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย ได้แก่ ตำบลป่าแดด ตำบลป่าแงะ ตำบลโรงช้าง ตำบลสันมะค่า และตำบลศรีโพธิ์เงิน

จากการวิจัย พบว่า ประชาชนกลุ่มผู้อยู่อาศัยและกลุ่มเกษตรกรส่วนใหญ่ประสบปัญหาเกี่ยวกับที่ดินทำกิน โดยขาดเอกสารสิทธิในที่ดินทำกิน ตามประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ.2497 ข้อ 8 และมีข้อจำกัดในการใช้ประโยชน์ในที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดิน (ส.ป.ก.) ตาม พระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2518 มาตรา 39 ที่ดินที่บุคคลได้รับสิทธิโดยการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมจะทำการแบ่งแยกหรือโอนสิทธิในที่ดินนั้นไปยังผู้อื่นมิได้ เว้นแต่เป็นการตกทอดทางมรดกแก่ทายาทโดยธรรมหรือโอนไปยังสถาบันเกษตรกรหรือ เพื่อประโยชน์ในการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม

ในการวิจัยดังกล่าวยังได้แนวทางในการบูรณาการกฎหมายเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากของชุมชนในอำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย โดยพิจารณาจากปัญหาด้านกฎหมายที่เป็นอุปสรรคต่อชุมชนในพื้นที่อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย แนวทางแรก คือ การบูรณาการกฎหมายให้เป็น “ประมวลกฎหมายการบริหารจัดการที่ดินและทรัพยากร” ที่มีลักษณะเป็นกฎหมายส่งเสริม และสนับสนุนประชาชนในท้องถิ่นให้มีอำนาจและบทบาทหน้าที่ในการคุ้มครองและจัดการใช้ประโยชน์ป่าอย่างสมดุลยั่งยืน แนวทางที่สอง คือ การบูรณาการระหว่างนโยบายของรัฐและกฎหมายที่ดิน โดยกระจายอำนาจไปยังหน่วยงานระดับล่างหรือให้ใช้อำนาจร่วมกันในรูปคณะกรรมการก็จะช่วยให้การบังคับใช้กฎหมายสะดวกรวดเร็วและเป็นธรรมมากขึ้น โดยต้องเริ่มต้นอย่างมีส่วนร่วมจากประชาชนในท้องถิ่นขึ้นไปยังหน่วยงานของรัฐ ไม่ใช่การริเริ่มจากรัฐไปบังคับใช้กับราษฎร