ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการกระทำอัตวินิบาตของผู้เอาประกันชีวิต

บทคัดย่อ

ลักษณะของสัญญาประกันชีวิตเป็นสัญญาประกันภัยประเภทหนึ่งที่ผู้รับประกันภัย  ตกลงว่าจะใช้เงินจำนวนที่แน่นอนซึ่งกำหนดไว้ล่วงหน้า หากมีกรณีอย่างใดอย่างหนึ่งตามเงื่อนไขสัญญา ผู้เขียนได้ศึกษาสัญญาประกันชีวิตที่อาศัยความมรณะเมื่อผู้เอาประกันชีวิตถึงแก่ความตาย ผู้รับประกันชีวิตต้องใช้เงินตามสัญญา เว้นแต่บุคคลนั้นได้กระทำอัตวินิบาตด้วย    ใจสมัครภายในปีหนึ่งนับตั้งแต่วันทำสัญญาตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 895(1) เหตุที่กฎหมายบัญญัติข้อยกเว้นความรับผิดของผู้รับประกันภัยเช่นนี้เพราะมีวัตถุประสงค์มิให้ทำสัญญาเพื่อหวังเงินประกันเนื่องจากมีความเป็นไปได้ที่ผู้เอาประกันชีวิตตั้งใจฆ่าตัวตายอยู่แล้ว จึงทำสัญญาโดยหวังว่าทายาทจะได้รับประโยชน์จากเงินประกัน กฎหมายจึงตัดสิทธิมิให้ได้รับชดใช้เงินตามสัญญา แต่การกำหนดเวลาเพียงหนึ่งปีนั้นเป็นระยะเวลาน้อยไป ผู้เขียนจึงเสนอแนะให้แก่กฎหมายเป็นสองปี และควรบัญญัติกฎหมายเพิ่มเติมว่าความตายต้องเกิดขึ้นภายในสองปีนับแต่วันทำสัญญา