การบริหารจัดการชุมชนเพื่อรองรับการท่องเที่ยวของพื้นที่เทศบาล ตำบลม่วงยาย อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่อง การบริหารจัดการชุมชนเพื่อรองรับการท่องเที่ยวของพื้นที่เทศบาลตำบลม่วงยาย อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย นี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษา 1) เพื่อวิเคราะห์ศักยภาพชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของพื้นที่ของเทศบาลตำบลม่วงยาย อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย และ 2) เพื่อศึกษาการบริหารจัดการชุมชน เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของพื้นที่เทศบาลตำบลม่วงยาย อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย ซึ่งผลการศึกษาพบว่า จุดเด่น คือ เทศบาลตำบลม่วงยาย มีโครงสร้างกรอบอัตรากำลังบุคลากรที่ชัดเจน คลอบคลุมอำนาจหน้าที่ตามภารกิจ และสามารถเปลี่ยนแปลงปรับปรุงได้ตามภารกิจที่ได้รับการถ่ายโอน และในพื้นที่ดังกล่าวมีทุนทางสังคมที่มีอยู่ในชุมชนมาพัฒนาเพื่อเป็นจุดขายและดึงดูดนักท่องเที่ยวให้อยู่ในพื้นที่มากขึ้น อาทิเช่น แก่งก้อนคำ แก่งผาได เมืองดงโบราณเวียงแก่น เป็นต้น จุดอ่อน พบว่าจุดอ่อนของเทศบาลตำบลม่วงยายนั้นพบว่า ไม่มีพื้นที่อุตสาหกรรมและการขยายตัวด้านเศรษฐกิจ จึงทำให้การจัดเก็บรายได้มีน้อยและส่งผลกระทบคือ ไม่สามารถตอบสนองความต้องการและความคาดหวังของประชาชนได้อย่างเต็มที่
การบริหารจัดการชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของพื้นที่เทศบาลตำบลม่วงยาย นั้นมีดังนี้ (1) การเก็บรวบรวมข้อมูลพื้นฐานของชุมชน (2) การจัดกิจกรรมชุมชนหรือการจัดการพูดคุยกลุ่มย่อย (3) ค้นหาชาวชุมชนที่มีความสนใจในการทำกิจกรรมเพื่ออนุรักษ์และปรับปรุงอาคารสถานที่ในชุมชน (4) ค้นหาแหล่งท่องเที่ยวในชุมชนที่มีศักยภาพในการอนุรักษ์และปรับปรุงอาคารสถานที่ (5) ดำเนินการเรื่องการอนุรักษ์และปรับปรุงอาคาร ตลาด ตลอดจนสถานที่แหล่งท่องเที่ยว (6) การจัดตั้งคณะกรรมการบริหารจัดการชุมชนเพื่อการท่องเที่ยว (7) แนวทางความปลอดภัยด้านสุขอนามัย (8) การจัดทำแผนที่การท่องเที่ยวในชุมชน (9) การติดตามและประเมินผล อีกทั้งเทศบาลตำบลม่วงยาย ได้มีการนำแนวทางหลักการบริหารจัดการชุมชนเข้าไปปรับใช้ในพื้นที่ โดยได้มีการจัดวางแผนงานยุทธศาสตร์เพื่อพัฒนาพื้นที่ให้รองรับการท่องเที่ยวต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและการกีฬาแห่งประเทศไทย. “มาตรฐานความปลอดภัยด้านสุขอนามัยสำหรับกิจการด้านการท่องเที่ยว.” https://thailandsha.com/file/Work%20Manual_for_the_Sanitation_and_Safety_Standard_Project_th.pdf. สืบค้นเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564.
เจนจีรา อักษรพิมพ์. “กลยุทธ์การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนแบบยั่งยืนในจังหวัดนครราชสีมา.” วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 12, ฉ.3 (ก.ย.-ธ.ค. 2560): 141-154.
ดรรชนี เอมพันธุ์. การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนและการจัดกิจกรรมโฮมสเตย์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2550.
ทับทิม สุขพิน และคณะ. ยุทธศาสตร์การพัฒนาการบริหารจัดการพื้นที่จุดผ่อนปรนตำบลม่วงยาย อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย. (รายงานการวิจัยยุทธศาสตร์การพัฒนาการบริหารจัดการพื้นที่จุดผ่อนปรนตำบลม่วงยาย อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย). เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. 2561,101 – 115.
รำไพพรรณ แก้วสุริยะ. หลักการพัฒนาการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: กองอนุรักษ์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย, 2547.
สำนักงานเทศบาลตำบลม่วงยาย. “ข้อมูลบริบทพื้นที่ของเทศบาลตำบลม่วงยาย อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย.” 2564. http://tambonmuangyai.go.th/main.php?id=1. สืบค้นเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2564.
สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. “แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติฉบับที่ 3 (พ.ศ.2566 – 2570).” 2564. https://secretary.mots.go.th/strategy/more_news.php?cid=9 สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2563.
สมศักดิ์ มกรมณเฑียร. การพัฒนายุทธศาสตร์การบริหารจัดการท่องเที่ยวโดยใช้ชุมชนเป็นฐานในพื้นที่วนอุทยานภูชี้ฟ้า. เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 2557.
สันติชัย เอื้อจงประสิทธิ. สาระสําคัญของการมีส่วนร่วมของบุคลากร. กรุงเทพฯ: สามเจริญพาณิชย์, 2551.
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา. แนวทางและมาตรการเพื่อการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษบริเวณพื้นที่แนวชายแดนของไทย (รายงานวิจัยแนวทางและมาตรการเพื่อการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษ บริเวณพื้นที่แดนของไทย). https://www.itd.or.th/itd-data-center/policy-brief_guidelines-and-measures-economic-zones/. สืบค้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2564.
อดิเรก ฟันเขียน. “การยอมรับ ความคาดหวังของผู้เกี่ยวข้องและปัจจัยความสำเร็จในการพัฒนาเขตเศรษฐกิจชายแดนในจังหวัดตาก.” วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ 4, ฉ.6 (มกรคม - มิถุนายน 2557).
