กฎหมายสำหรับแรงงานส่งอาหารผ่านแอปพลิเคชัน เกี่ยวกับการจ่ายเงินทดแทนการขาดรายได้

บทคัดย่อ

            แรงงานส่งอาหารผ่านแอปพลิเคชัน หรือ ไรเดอร์ เป็นแรงงานส่งอาหารที่ใช้เทคโนโลยีเข้ามาเป็นสื่อกลางในการรับงาน นั่นคือ แอปพลิเคชัน ซึ่งเป็นหนึ่งในแพลตฟอร์มที่ก่อให้เกิดการจ้างงานในรูปแบบใหม่ ที่เรียกว่า gig work หรืองานที่จ้างเป็นครั้งๆไป ไม่มีผลผูกพันธ์ต่อการจ้างงานในอนาคต โดยแรงงานที่ทำงานในลักษณะดังกล่าว ถูกเรียกว่า gig worker หรือ    ผู้ซึ่งมีสถานะเป็นแรงงานอิสระ ไม่มีนายจ้าง งานส่งอาหารผ่านแอปพลิเคชันเป็นหนึ่งในการจ้างงานรูปแบบใหม่นี้ จึงไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 เนื่องจากไม่มีสถานะเป็นลูกจ้างของบริษัทเจ้าของแพลตฟอร์ม และผลจากการที่ไม่มีสถานะเป็นลูกจ้าง เมื่อประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยจากการทำงานก็จะไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ.2537 ผลที่ตามมาคือไม่ได้รับเงินทดแทนการขาดรายได้เมื่อไม่สามารถไปทำงานได้ บทความวิจัยฉบับนี้จึงต้องการศึกษาว่ามีกฎหมายใดบ้างที่จ่ายเงินทดแทนการขาดรายได้ให้แก่แรงงานส่งอาหารผ่านแอปพลิเคชันกรณีประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยจากการทำงาน จากการศึกษาพบว่าพระราชบัญญัติที่จ่ายเงินทดแทนการขาดรายได้ให้แก่แรงงานส่งอาหารผ่านแอปพลิเคชันกรณีประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยจากการทำงาน ได้แก่ พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ.2535 ซึ่งจะจ่ายเงินทดแทนให้ในกรณีที่ประสบอันตรายขณะขับขี่รถเท่านั้น และพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 โดยผู้ที่จะได้รับสิทธิจะต้องผ่านเงื่อนไขที่กำหนดไว้ก่อน