ปัญหาทางกฎหมายในการสั่งปล่อยตัวชั่วคราวผู้ต้องหา หรือจำเลยในคดีอาญา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
กรณีพนักงานสอบสวนมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวไม่มีกฎหมายบัญญัติให้อุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวได้ นอกจากนี้ยังมีปัญหาเกี่ยวกับการอนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวในระหว่างพิจารณาคดีในคดีที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงไม่เกิน 3 ปี และปัญหาเกี่ยวกับการอนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวและการกำหนดหลักประกันสูงขึ้นในการปล่อยตัวชั่วคราวของจำเลยในระหว่างการพิจารณาคดีชั้นอุทธรณ์และฎีกา ข้อเสนอแนะของงานวิจัยฉบับนี้ได้เสนอแนะ แก้ไข เพิ่มเติม ระเบียบการตำรวจเกี่ยวกับคดีลักษณะ 7 การปล่อยตัวชั่วคราวข้อ 182 และข้อบังคับของประธานศาลฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขเกี่ยวกับการเรียกประกันหรือหลักประกันในการปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญา พ.ศ. 2548 ข้อ 5.3 และ ข้อ 6 เพื่อให้เกิดความยืดหยุ่นสอดรับกับหลักการคุ้มครองสิทธิขั้นพื้นฐานแก่ผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ กระทรวงยุติธรรม. แผนสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ฉบับที่ 4 พ.ศ. 2562-2566. กรุงเทพฯ: กระทรวงยุติธรรม, 2561.
กาญจนา คำมา. “ปัญหาการปล่อยชั่วคราวในคดีอาญา: กรณีจำเลยหลบหนี ในระหว่างการพิจารณาคดีในชั้นศาล.” วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยพายัพ, 2560.
เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์. คำอธิบายหลักกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาว่าด้วยการดำเนินคดีในขั้นตอนก่อนการพิจารณา. กรุงเทพฯ: จิรรัชการพิมพ์, 2544.
คณิต ณ นคร. ประชาธิปไตยกับการตั้งรังเกียจทางสังคม. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2556.
คนึง ฦาไชย. กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เล่ม 1. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2561.
คนึง ฤาไชย และณรงค์ ใจหาญ. กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เล่ม 1. พิมพ์ครั้งที่ 33.กรุงเทพมหานคร: มิตรนราการพิมพ์, 2530.
จุฑารัตน์ เอื้ออำนวย. ระบบยุติธรรมและยุติธรรมทางเลือก แนวการวิเคราะห์เชิงสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556.
ชนม์ณภัทร ทะนงอาจ. “ปัญหาตามมาตรการของการปล่อยชั่วคราว.” การศึกษาอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์, คณะนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2560.
ชาติ ชัยเดชสุริยะ. มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนใน กระบวนการยุติธรรมทางอาญา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เดือนตุลา, 2549.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. รัฐธรรมนูญน่ารู้. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2542.
ปรีดี พนมยงค์. “อำนาจรัฐในการควบคุมตัวบุคคลตามกฎหมายลักษณะพิเศษ.” รายงานผลการวิจัยคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, 2552.
ประดิษฐ์ มะโนทัย. “การปล่อยตัวชั่วคราวในชั้นสอบสวนและในชั้นศาลโดยใช้หลักประกันร่วมกัน.” วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต วิชาเอกกฎหมายอาญาและกระบวนการยุติธรรม สาขาวิชานิติศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2558.
ประกิต สุขเกษม. “สิทธิของผู้ต้องหาหรือจำเลยตามรัฐธรรมนูญ.” ดุลพาห, ฉ.22 (กรกฎาคม-สิงหาคม 2518): 60-81.
พชรมณฑ์ ภูมิสถิต. “ปล่อยตัวชั่วคราว: ศึกษาเปรียบเทียบระบบกฎหมายลายลักษณ์อักษรและกฎหมายจารีตประเพณีกับกฎหมายไทย.” วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, 2557), 77.
ภัทรศักดิ์ วรรณแสง. “การใช้ดุลพินิจในการปล่อยชั่วคราว.” ดุลพาห 34, ฉ.43 (ตุลาคม-ธันวาคม 2539): 159.
มาลี ทองภูสวรรค์. “การคุมขังและกักขังผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดอาญา.” วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์.คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524.
เมธา วาดีเจริญ. ความเบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไป. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สูตรไพศาล, 2553.
สนิท สนั่นศิลป์. คำอธิบายประมวลวิธีพิจารณาความอาญา 1 พร้อมฎีกาใหม่สุดเรียงมาตรา. กรุงเทพฯ: สูตรไพศาล, 2552.
สมยศ ไขประพาย. “บทความบทบาทอำนาจศาลยุติธรรมในการพิจารณาคดีระบบไต่สวน.” การอบรมหลักสูตรผู้พิพากษาผู้บริหารในศาลขั้นต้นรุ่นที่ 10. สถาบันพัฒนาข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม สำนักงานศาลยุติธรรม, 2555.
สมคิด เลิศไพฑูรย์. “หลักความเสมอภาค.” วารสารนิติศาสตร์ 30, ฉ.2 (มิถุนายน 2543): 162.
สิทธิพร บุญคุ้ม. “การคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหาและจำเลยในคดีอาญาโดยการปล่อยชั่วคราว.” ดุษฎีนิพนธ์นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์, คณะนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2550.
อุลิช ดิษฐประณีต. ดุลพินิจการปล่อยชั่วคราวผู้ต้องขังหรือจำเลยในกระบวนการยุติธรรมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานศาลยุติธรรม, 2552.
