ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการความรู้ของบุคลากร สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน

Main Article Content

พิสิทธิ์ สุภา
กิตติพงษ์ เกียรติวัชรชัย
เทพศักดิ์ บุณยรัตพันธุ์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการความรู้ของบุคลากรสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน (2) ศึกษาความสำคัญของปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จและอุปสรรคในการจัดการความรู้ของบุคลากรสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน และ (3) เสนอแนวทางการสร้างความสำเร็จในการจัดการความรู้ของบุคลากรสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน ศึกษาจากเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก และการประชุมกลุ่มย่อย ด้วยเครื่องมือแบบคำถามการสัมภาษณ์เชิงลึกและแบบคำถามการประชุมกลุ่มย่อย ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน ได้แก่ ผู้บริหาร เจ้าหน้าที่ พนักงานราชการ ลูกจ้าง (จ้างเหมาบริการ) จำนวน 29 คน วิธีการเลือกตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง ปฏิบัติงานช่วงเดือนพฤศจิกายน - ธันวาคม พ.ศ. 2565 ผลการวิจัยพบว่า (1) ปัจจัย 5 ปัจจัย คือ ภาวะผู้นำ วัฒนธรรมองค์กร เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร โครงสร้างการจัดการความรู้ และสมรรถนะบุคลากร ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการความรู้ของบุคลากรสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอนเชิงบวกมีนัยสำคัญ (2) ปัจจัย 5 ปัจจัย มีความสำคัญส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการความรู้และพบอุปสรรคเกิดขึ้นจากปัจจัยความสำเร็จ (3) แนวทางการสร้างความสำเร็จในการจัดการความรู้ของบุคลากรสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน ได้แก่ สร้างภาวะผู้นำที่ดีสำหรับการจัดการความรู้ สร้างวัฒนธรรมองค์กรที่เอื้อต่อการจัดการความรู้ สนับสนุนเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่เพียงพอและมีศักยภาพสำหรับการจัดการความรู้ จัดทำโครงสร้างการจัดการความรู้ให้ชัดเจน และพัฒนาสมรรถนะบุคลากรด้านการจัดการความรู้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุภา พ., เกียรติวัชรชัย ก., & บุณยรัตพันธุ์ เ. (2024). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการความรู้ของบุคลากร สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 8(2), 203–227. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/lawcrru/article/view/276396
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ณิชพน เชื้อปรางค์ และธีรพจน์ เวศพันธุ์. “ปัจจัยที่เกี่ยวกับความสำเร็จในการจัดการความรู้ของเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศของกองทัพอากาศ.” วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 11, ฉ.1 (2560): 109-110. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/EAUHJSci/article/view/74363. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2565.

ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์ และฉัตยาพร เสมอใจ. การจัดการ Management. กรุงเทพ: บริษัท ซีเอ็ด ยูเคชั่น จำกัด (มหาชน), 2547.

ธีรศักดิ์ นรดี. “รูปแบบการบริหารการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาบุคลากรในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 6.” วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 2562.

บดินทร์ วิจารณ์. ชุดเครื่องมือการพัฒนาองค์การ (Organization Improvement Toolkits) ตามแนวทางการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐหมวด 4 การวัด การวิเคราะห์และการจัดการความรู้ : สำนักบริหารการเปลี่ยนแปลงและนวัตกรรมสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: วิชั่น พริ้น แอนด์ มีเดีย จำกัด, 2551.

ประกาศราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2549. “กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงวัฒนธรรม พ.ศ. 2549.” https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/191086.pdf. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2565.

ประพนธ์ ผาสุกยืด. การจัดการความรู้ฉบับมือใหม่หัดขับ. กรุงเทพ: ใยไหม, 2547.

พระพนมภรณ์ ฐานิสสโร, นายชาตรี เพ็งทำ, พระมหาวัฒนา สุรจิตฺโต. “การจัดการความรู้ : กระบวนการพัฒนาคน และการพัฒนางาน.” วารสาร Journal of Roi Kaensarn Academi5, ฉ. 2 (2563): 197, 202. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/246954/167159. สืบค้นเมื่อ 3 พฤศจิกายน 2565.

เทพศักดิ์ บุณยรัตพันธุ์. หน่วยที่ 14 เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารการเปลี่ยนแปลง, ประมวลสาระชุดวิชาการพัฒนาระบบราชการและการบริหารการเปลี่ยนแปลง หน่วยที่ 9-15. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2562.

ภาคภูมิ มิ่งมิตร. “ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการจัดการความรู้ของรัฐสภา.” วารสารธุรกิจปริทัศน์ 9, ฉ.1 (2560): 3-11. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bahcuojs/article/view/120684/92108. สืบค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2565.

เยาวรัชย์ พรประสิทธิ์, เทพศักดิ์ บุณยรัตพันธุ์ และสุรพร เสี้ยนสลาย. “ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จในการจัดการความรู้ของกรุงเทพมหานคร : กรณีศึกษา สำนักงานเขตกลุ่มกรุงเทพใต้.” วารสารการจัดการสมัยใหม่ 12, ฉ.1 (2557): 50-59. https://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/6951/1/140319.pdf. สืบค้นเมื่อ 16 กรกฎาคม 2565.

วรัชญา ศิริวัฒน์. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการจัดการความรู้ในระบบราชการไทย: กรณีศึกษา กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง. 2559, 154.

สหชัช จิตมงคลทอง. “การจัดการองค์ความรู้พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครเสมือนจริง.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการมรดกวัฒนธรรมและอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ วิทยาลัยนวัตกรรมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2562.

สายสุดา เตียเจริญ, ณัชชา มณีวงศ์, และอาทิตา นกอยู่. การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาสู่การเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยศิลปากร ด้วยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. (รายงานการวิจัย). (ม.ป.ท.): มหาวิทยาลัยศิลปากร. 2561, 20.

สุพิณ เกชาคุปต์. หน่วยที่ 7 วัฒนธรรมองค์การ วิชาชีพนิยม และจรรยาบรรณ, ประมวลสาระชุดวิชาการบริหารองค์การ หน่วยที่ 1-7. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2562.

สำนักงาน ก.พ.ร. และสถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ. คู่มือการจัดทำแผนการจัดการความรู้ พ.ศ. 2548 การจัดการความรู้ : จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. โครงการพัฒนาส่วนราชการ ให้เป็นองค์กรแห่งความรู้และการจัดการความรู้ในส่วนราชการ, 2548.

Deava [นามแฝง]. “Marketing Share รวบรวมเรื่องการตลาด ทรัพยากรมนุษย์ ภาวะผู้นำ ทฤษฎีองค์กร กรณีศึกษา, ทฤษฏีภาวะผู้นำ.” Deava, นำข้อมูลขึ้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2559, https://chiefmarket.blogspot.com/search/labelทฤษฎีภาวะผู้นำ, สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2567.

Michael J. Marquardt. Building the Learning Organization Mastering the 5 Elements for Corporate Learning. Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press, 2002.

Peter M. Senge. The Fifth Discipline The Art and Practice of The Learning Organization, ISBN 0-385-26095-4 Copyright © 1990 by Peter M. Senge. Broadway, New York: Doubleday a division of Bantam Doubleday Dell Publishing Group, 1990.