องค์คณะผู้พิพากษาในศาลยุติธรรม : กรณีตั้งองค์คณะเกินเกณฑ์ขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนด

ผู้แต่ง

  • ศุภวีร์ เกลี้ยงจันทร์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • ชุดานุช วิสะมิตนันต์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ

คำสำคัญ:

การตั้งองค์คณะผู้พิพากษา, เกินเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด, ศาลยุติธรรม

บทคัดย่อ

การตั้งองค์คณะผู้พิพากษา เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด โดยกฎหมายจะกำหนดเกณฑ์ขั้นต่ำว่าในแต่ละคดีจะต้องมีจำนวนผู้พิพากษากี่คนเป็นองค์คณะในการพิจารณาพิพากษาคดี ในศาลยุติธรรมกฎหมายหลักที่จะต้องนำมาใช้พิจารณาหลักเกณฑ์ดังกล่าว คือ พระธรรมนูญศาลยุติธรรม อย่างไรก็ตาม
มีปัญหาว่าในกรณีที่มีการจ่ายสำนวนตั้งองค์คณะผู้พิพากษาในคดีเกินจำนวนขั้นต่ำตามที่กฎหมายกำหนดไว้ เช่นนี้ ในการพิจารณาพิพากษาคดี จะต้องมีผู้พิพากษาเป็นองค์คณะตามจำนวนที่ตั้งไว้เกินเกณฑ์ขั้นต่ำหรือสามารถใช้องค์คณะตามจำนวนขั้นต่ำตามที่กฎหมายกำหนดไว้ กรณีตามปัญหานี้ มีแนวคำพิพากษาศาลฎีกาและความเห็นทางวิชาการส่วนหนึ่ง เห็นว่าแม้จะมีการตั้งองค์คณะผู้พิพากษามีจำนวนเกินเกณฑ์ขั้นต่ำตามที่กฎหมายกำหนด แต่หากการพิจารณาพิพากษาคดีกระทำไปโดยองค์คณะผู้พิพากษาครบตามจำนวนเกณฑ์ขั้นต่ำ
ที่กฎหมายกำหนดไว้แล้ว แม้จะไม่ครบถ้วนตามที่ผู้รับผิดชอบราชการศาลตั้งองค์คณะไว้ก็ตาม การพิจารณาพิพากษาคดีก็ชอบด้วยกฎหมาย โดยให้เหตุผลว่าเพราะการพิจารณาพิพากษาคดีมีองค์คณะเป็นไปตามเกณฑ์ขั้นต่ำตามที่กฎหมายกำหนดไว้แล้ว แม้จะไม่ครบถ้วนตามที่ผู้รับผิดชอบราชการศาลตั้งองค์คณะไว้ก็ตาม ผู้เขียนเห็นว่า ในปัญหาดังกล่าว เมื่อผู้รับผิดชอบราชการศาลได้ตั้งองค์คณะไว้เกินจำนวนขั้นต่ำตามที่กฎหมายกำหนดไว้แล้ว ในการพิจารณาพิพากษาคดี จะต้องประกอบด้วยองค์คณะตามที่กำหนดไว้เกินเกณฑ์ขั้นต่ำนั้น กรณีนี้ จะกลับมาอ้างใช้จำนวนองค์คณะในการพิจารณาพิพากษาคดีตามเกณฑ์ขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนดไว้ไม่ได้อีก โดยกรณีนี้ต้องถือว่าการพิจารณาพิพากษาคดีไม่ครบองค์คณะ อันเป็นผลให้การพิจารณาพิพากษาคดีนั้น
ไม่ชอบด้วยกฎหมาย

เอกสารอ้างอิง

คณิต ณ นคร. (2558). กฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง. กรุงเทพมหานคร : บริษัทสำนักพิมพ์วิญญูชน. หน้า 79.

รักสิทธิ์ ไวตี. (2556). การกำหนดจำนวนผู้พิพากษาที่เป็นองค์คณะในคดีอาญา. วิทยานิพนธ์หลักสูตร

นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต. หน้า 9-10.

มานิตย์ จุมปา. (2540). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์นิติธรรม. หน้า 324 อ้างถึงใน วันทนีย์ คำคงศักดิ์. การพัฒนาระบบการพิจารณาคดีต่อเนื่องของศาลยุติธรรม. วารสารจันทรเกษมสาร ปีที่ 28 ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน 2565. หน้า 3.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 17

พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พ.ศ. 2560 มาตรา 11

ฤทธิภัฏ กัลป์ยาณภัทรศิษฏ์. (2558). การถ่วงดุลและตรวจสอบฝ่ายตุลาการในระบบกฎหมายไทย. ดุษฎีนิพนธ์

นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. หน้า 373.

Yehonatan Givati and Israel Rosenberg. (2025). How would Judges Compose Judicial Panels? Theory and Evidence from the Supreme Court of Israel. Hebrew University Law School, p 1-2. November 19, 2025 Retrieved from https://ssrn.com/abstract=3630071.

Kornhauser, L. A., & Sager, L. G. (1986). Unpacking the Court: A Collective Decision Making Approach. Yale Law Journal, 96(1), p. 82-117.

Edwards, H. T. (2003). The Effects of Collegiality on Judicial Decision Making. University of Pennsylvania Law Review, 151(5), p. 1639–1690.

OpenAI. “แปลและสรุปบทความ The Effects of Collegiality on Judicial Decision Making,” Google Gemini, December 18, 2025. https://gemini.google.com/app/0bd7495871636f30?utm_s ource=app_launcher&utm_medium=owned&utm_campaign=base_all.

หนังสือรายงานสถิติคดีของศาลยุติธรรมประจำปีพุทธศักราช (ฉบับภาษาไทย). สืบค้น 25 พฤศจิกายน 2568 จาก https://oppb.coj.go.th/ th/content/category/articles/id/8/cid/2085

ชัชวาลย์ ฆ้องคำ. (2567). การพัฒนาระบบสำนวนความอิเล็กทรอนิกส์เพื่อการบริหารจัดการคดีของศาลยุติธรรม. ดุษฎีนิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. หน้า 1.

เพิ่งอ้าง, หน้า 223-224.

คำแนะนำของประธานศาลฎีกาเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการปฏิบัติงานคดี ลงวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2568

Frank B. Cross, The Ideology of Collegiality. (2003). University of Pennsylvania Law Review 1459, p. 1462-1470.

OpenAI. “แปลและสรุปบทความ The Ideology of Collegiality. Google Gemini, December 26, 2025.

เพ็ง เพ็งนิติ. (2549). องค์คณะศาลประเด็น, ดุลพาห, 53(1). หน้า 30.

ฤทธิภัฏ กัลยาณภัทรศิษฎ์. (2558). อ้างแล้ว, หน้า 1.

ฤทธิภัฏ กัลยาณภัทรศิษฎ์. เพิ่งอ้าง, หน้า 55-57.

รักสิทธิ์ ไวตี. อ้างแล้ว, หน้า 46-48.

มนตรี รูปสุวรรณ และคณะ. (2542). เจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ. สำนักพิมพ์วิญญูชน. หน้า 369.

ธารทิพย์ สุขิตานนท์. (2546). ทัศนะของตุลาการต่อการปฏิรูปกระบวนการยุติธรรมทางอาญา : ศึกษาเฉพาะกรณีการนั่งพิจารณาคดีครบองค์คณะและต่อเนื่อง. วิทยานิพนธ์หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารงานยุติธรรม) คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. หน้า 1.

ธารทิพย์ สุขิตานนท์. เพิ่งอ้าง, หน้า 18.

ไพโรจน์ วายุภาพ. (2564). คำอธิบายระบบศาลและพระธรรมนูญศาลยุติธรรม. กรุงเทพ : สำนักพิมพ์วิญญูชน. หน้า 249.

สืบค้นจาก กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา https://deka.in.th/view-99529.html เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2569.

คู่มือสำหรับตุลาการในการนั่งพิจารณาคดีครบองค์คณะและต่อเนื่อง. (2548). สำนักงานศาลยุติธรรม.

ฤทธิภัฏ กัลยาณภัทรศิษฎ์. อ้างแล้ว, หน้า 59.

สำนักงานศาลยุติธรรม. คู่มือผู้พิพากษาหัวหน้าศาล. หน้า 22.

สำนักงานศาลยุติธรรม. เพิ่งอ้าง, หน้า 22-23.

สำนักงานศาลยุติธรรม. เรื่องเดียวกัน, หน้า 23.

ไพโรจน์ วายุภาพ. อ้างแล้ว, หน้า 229.

ศุภวีร์ เกลี้ยงจันทร์. (2565). คำอธิบายพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พิมพ์ครั้งที่ 2. บริษัทนำศิลป์ โฆษณา จำกัด. หน้า 104.

สมชัย ฑีฆาอุตมากร. (2559). พระธรรมนูญศาลยุติธรรม. ศูนย์หนังสือเนติบัณฑิตยสภา. หน้า 109.

สหรัฐ กิติ ศุภการ. (2568). หลักและคำพิพากษาพระธรรมนูญศาลยุติธรรม. บริษัท อมรินทร์ คอร์เปอเรชั่นส์ จำกัด (มหาชน). หน้า 191.

ศุภวีร์ เกลี้ยงจันทร์. อ้างแล้ว, หน้า 111.

ศุภวีร์ เกลี้ยงจันทร์. เพิ่งอ้าง, หน้า 242.

ธานิศ เกศวพิทักษ์. (2559). หัวใจของพระธรรมนูญศาลยุติธรรม. บริษัทกรุงสยาม พับลิชชิ่ง จำกัด. หน้า 198.

ศุภวีร์ เกลี้ยงจันทร์. อ้างแล้ว, หน้า 282.

เรื่องเดียวกัน, หน้า 283.

สุริยา ปานแป้น และอนุวัฒน์ บุญนันท์. (2564). หลักกฎหมายพระธรรมนูญศาลยุติธรรม. สำนักพิมพ์ร่มโพธิ์. หน้า 232.

เรื่องเดียวกัน, หน้า 232-236.

ธานิศ เกศวพิทักษ์. อ้างแล้ว, หน้า 200.

ไพโรจน์ วายุภาพ. อ้างแล้ว, หน้า 331.

รักสิทธิ์ ไวตี. อ้างแล้ว, หน้า 9-10.

ศุภวีร์ เกลี้ยงจันทร์. อ้างแล้ว, หน้า 50.

ธานิศ เกศวพิทักษ์. อ้างแล้ว, หน้า 202.

สหรัฐ กิติ ศุภการ. อ้างแล้ว, หน้า 219-220.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-05-29