การพัฒนาแบบวัดภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาแบบวัดภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียน 2) เพื่อตรวจสอบคุณภาพของแบบวัดภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียน 3) เพื่อสร้างเกณฑ์ปกติสำหรับแบบวัดภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียนที่พัฒนาขึ้น และ 4) เพื่อประเมินภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีแบบลำดับเวลา (Sequential Mixed Method Research) โดยใช้รูปแบบการออกแบบสำรวจ (Exploratory Sequential Design (QUAL à QUAN)) โดยมี 3 ระยะ คือ ระยะเริ่มต้น การวิจัยเชิงคุณภาพเบื้องต้น โดยการวิจัยเอกสาร ระยะที่ 1 การวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลคือ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 20 คน และ ระยะที่ 2 การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ ผู้อำนวยการโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 750 คน ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์และแบบวัดภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียน วิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรม SPSS for Windows LISREL และ Microsoft Office Excel
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการพัฒนาแบบวัดภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียน พบว่า เป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ (Rating Scale) มีค่าน้ำหนักคะแนนตั้งแต่ 1-5 มีจำนวน 35 ข้อ ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบการมีจิตนาการ (Imagination) จำนวน 8 ข้อ องค์ประกอบการมีวิสัยทัศน์ (Vision) จำนวน 8 ข้อ องค์ประกอบความยืดหยุ่น (Flexibility) จำนวน 6 ข้อ องค์ประกอบการค้นหาความท้าทาย (Thrill-Seeking) จำนวน 7 ข้อ และองค์ประกอบความอยากรู้ (Curiosity) จำนวน 6 ข้อ 2) ผลการตรวจสอบคุณภาพของแบบวัดภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียน พบว่า แบบวัดมีความตรงเชิงเนื้อหา มีความตรงเชิงโครงสร้างจาการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับที่สอง (Chi-Square=482.44, p=.09, df=442, GFI=.96, AGFI=.95, RMSEA=.011) และมีค่าความเที่ยงทั้งฉบับ .974 3) ผลการสร้างเกณฑ์ปกติในการแปลความหมายคะแนนโดยการแปลงเป็นคะแนนทีปกติเป็น 5 ระดับ พบว่า คะแนนทีปกติของภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียน มีค่าตั้งแต่ 23.37 ถึง 66.76 และ 4) ผลการประเมินภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียน พบว่า ผู้บริหารโรงเรียนมีภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์อยู่ในระดับสูงมาก สูง ปานกลาง ต่ำ และต่ำมาก โดยแต่ละระดับเท่ากับ 14.40% 16.40% 45.33% 16.00% และ 7.87% ตามลำดับ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฎีการประเมิน. (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม
แห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570). Retrieved from
https://www.nesdc.go.th/download/Plan13/Doc/Plan13_Final.pdf
สำนักนโยบายและแผนการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). สถิติข้อมูลทางการศึกษา ปีการศึกษา 2565. สืบค้นจาก
http://www.bopp.go.th/?page_id=1828
Arivayagan, K., & Pihie, Z. A. L. (2017). Principals’ creative leadership practices and school
effectiveness. Springer Proceedings in Business and Economics, 553-567.
Bennis, W. (2007). The challenges of leadership in the modern world: Introduction to the
special issue. American Psychologist, 62(1), 2-5.
Botha, R. J. (2013). The need for creative leadership in South African schools. African Studies,
(2), 307-320.
Bush, T. (2020). Theories of Educational Leadership and Management (5th ed.). SAGE
Publications Ltd.
Crawford, M., Outhwaite, D., & Crawford, M. (2021). Unlocking Creative Leadership in the
Primary School. In Burnard, P., & Loughrey, M. (eds), Sculpting New Creativities in
Primary Education, (pp. 165-181). Taylor & Francis Group.
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2017). Designing and Conducting Mixed Methods
Research. (3rd ed.). SAGE Publications, Inc.
Danner, S. E. (2008). Creative Leadership in Art Education: Perspectives of an Art Educator.
[Thesis, Ohio University].
DeVellis, R. F., & Thorpe, C. T. (2021). Scale Development: Theory and Applications. SAGE
Publications, Inc.
Dubrin, A. J. (2012). Leadership: Research Findings, Practice, and Skills. (7th ed.). New York,
NY: Houghton Mifflin Company.
Hair, J. F., Risher, J. J., Sarstedt, M., & Ringle, C. M. (2019). When to use and how to report the
results of PLS-SEM. European Business Review, 31, 2-24.
Hoque, F., & Baer, D. (2022). Everything Connects: Cultivating Mindfulness, Creativity, and
Innovation for Long-Term Value. (2nd ed.). Fast Company Press.
Jarvis, T. L. (2015). A Mixed Methods Analysis on Creative Leadership and Missouri School
Administrators. [Doctoral dissertation, Lindenwood University].
https://digitalcommons.lindenwood.edu/dissertations/323/
Leonard, A. E., Hellenbrand, L., & McShane-Hellenbrand. (2014). Leading by design: A
collaborative and creative leadership framework for dance integration in P-12
schools. Journal of Dance Education, 14(3), 87-94.
Lucus, B., Spencer, E., & Stoll, L. (2021). Creative Leadership to develop Creativity and
Creative Thinking in English Schools: A Review of Evidence. London: Mercers’ Company.
Lunenburg, F. C., & Ornstein, A. (2021). Educational administration: Concepts and practices
(7th ed.). Belmont, CA: Wadsworth.
Parker, J. P., & Begnaud, L. G. (2003). Developing Creative Leadership. Libraries Unlimited;
Illustrated Edition.
Robinson, K., & Aronica, L. (2016). Creative Schools: The Grassroots Revolution That’s
Transforming Education. Penguin Books.
Ross, J A. (2007). Creative Leadership: Be Your Team’s Chief Innovation Officer. Harvard
Management Update. https://gmdconsulting.eu/nykerk/wp-
content/uploads/2020/02/Perf-mgmnt-for-innovation.pdf
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment
of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2,
-60.
Sagr, A. M. A. (2022). Administrative creativity: An entrance into achieving competitive
advantage at Prince Sattam bin Abdulaziz University. Journal of Educational and
Social Research, 12(6), 117-136.
Sijtsma, K. (2020). Measurement Models for Psychological Attributes: Classical Test Theory,
Factor Analysis, Item Response Theory, and Latent Class Models. Capman and Hall.
Sperling, J. (2021). Creative Directions: Mastering the Transition from Talent to Leader.
HarperCollins Leadership.
Stoll, L., & Temperley, J. (2009). Creative leadership: a challenge of our times. School
Leadership & Management, 29(1), 65-78.
Suhonosov, A. P., Karneev, R. C., Kurganova, E. A., & Listick, E. M. (2021). The relationship
between creative leadership and creative thinking in primary school students. SHS
Web of Conferences, 117, 02003.
Thamson, P. (2011). Creative leadership: a new category or more of the same?. Journal of
Educational Administration and History, 43(3), 249-272.
Tokunaga, H. T. (2018). Fundamental Statistics for the Social and Behavioral Sciences (2nd
ed.). SAGE Publications, Inc.
Ubben, G., Hughes, L., & Norris, C. (2016). The Principal: Creative Leadership for Excellence in
Schools (8th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
Wang, Y., & Wang, Y. (2022). Developing creative leadership in the use of digital
communication tools: A psychological perspective. Sustainability (Switzerland),
(19), 11796.
Ye, P., Liu, L., & Tan, J. (2022). Creative leadership, innovation climate and innovation
behaviour: the moderating role of knowledge sharing in management. European
Journal of Innovation Management, 25(4), 1092-1114.
